Dudley Taft Band w Toruniu: Blues-Rockowa Noc w Pameli

Gotowi na podróż w głąb muzycznej historii i energetycznego blues-rocka? Z przyjemnością zabieram Was ponownie do Torunia, do Hard Rock Pubu Pamela, gdzie 12 maja 2025 roku odbyło się wydarzenie, które na długo zapisało się w annałach lokalnej sceny muzycznej. Na jubileusz 27-lecia klubu zawitał sam Dudley Taft Band, a ich występ był kwintesencją tego, co w muzyce najlepsze - pasji, wirtuozerii i czystej, nieokiełznanej energii!

Dudley Taft Band w Toruniu: Gdy Historia Rodu Spotyka Blues-Rockowe Riffy!

Poniedziałkowy wieczór w Toruniu, w tętniącym życiem wnętrzu toruńskiej Pameli, stał się areną wyjątkowego muzycznego święta. Na scenę wkroczył Dudley Taft Band, a z każdą nutą wydobywaną z gitary Dudleya, potężne riffy i głęboka emocja rozgrzewały publiczność niemal po ostatni stolik. Koncert, zorganizowany z okazji 27-lecia klubu, odbył się w ramach europejskiej trasy amerykańskiej formacji, co tylko dodało mu prestiżu i wyjątkowego smaku.

To, co sprawia, że postać Dudleya Tafta jest tak intrygująca, to nie tylko jego niezaprzeczalny talent gitarowy i charyzmatyczny wokal. Nie wszyscy wiedzą, że Dudley wywodzi się z jednego z najbardziej znanych klanów w historii Stanów Zjednoczonych. Tak, tak! Ten rockowy wulkan energii jest prawnukiem praprapraprawnuka samego Williama Howarda Tafta - 27. prezydenta Stanów Zjednoczonych (w latach 1909-1913), który później jako pierwszy w historii objął także stanowisko prezesa Sądu Najwyższego! Fascynujące, prawda? Dudley często z uśmiechem przyznaje w rozmowach, że stara się „zrzucić ciężar” rodzinnej sławy i wyrzeźbić własną, unikatową muzyczną drogę. Jego bogaty i różnorodny dorobek artystyczny jest najlepszym dowodem na to, że misja ta zakończyła się pełnym sukcesem!

Muzyczna Mieszanka Doświadczeń: Od Waszyngtonu po Toruń

Urodzony 4 lipca 1966 roku w Waszyngtonie, Dudley dorastał w amerykańskim „Midwestzie”, chłonąc wartości tradycyjnego bluesa i rock’n’rolla - jak sam żartuje, „wszystko to przy kolbie kukurydzy w dłoni”. Jego muzyczna edukacja zaprowadziła go na prestiżową Berklee College of Music, skąd ruszył podbijać scenę Seattle. Tam grał z grupami Sweet Water i Second Coming, z którymi doczekał się nawet hitów takich jak „Vintage Eyes” na liście Billboard Rock. Z czasem jednak przyszedł czas na własny rozdział - założył Dudley Taft Band i wydał cenione płyty, w tym właśnie wspomniany wcześniej album The Speed of Life.

To właśnie utwory z tego krążka, m.in. „Pouring Down” oraz „The Harder They Fall”, zabrzmiały w Toruniu z niezwykłą sceniczną mocą, której towarzyszyła precyzyjna oprawa świetlna, tworząc niezapomniane widowisko. Wykonania te, jak słusznie zauważyliście, można śmiało porównać do Led Zeppelin czy ZZ Top - i to nie bez powodu! Dudley zaprezentował w Toruniu zarówno swój charakterystyczny „ciężki” styl, pełen drapieżnych riffów, jak i emocjonalną gitarową narrację, idealnie balansując między siłą a wrażliwością. To było prawdziwe mistrzostwo!

Kamienne Mury Pameli, Żywa Energia Muzyki

Ale ten wieczór to nie był tylko muzyczny popis! Taft, z wrodzoną sobie swobodą, nawiązał z publicznością osobisty kontakt. Opowiadał historie zza kulis, rzucał żartami i z łatwością wprowadził torunian w swój świat. W kameralnej atmosferze Pameli, dodatkowo podkreślonej przez jubileuszowy nastrój 27-lecia klubu, każdy słuchacz poczuł się częścią tego wyjątkowego spotkania. To było coś więcej niż koncert - to było wspólne celebrowanie muzyki, pasji i historii.

Podsumowanie: Dudley Taft - Niezwykły Artysta, Niezapomniany Koncert

Dudley Taft Band udowodnił, że można łączyć przeszłość z teraźniejszością - zarówno na scenie, jak i poza nią. Z jednej strony, artysta wnosi ze sobą ciężar rodzinnej spuścizny wielkiego prezydenta, z drugiej - udowadnia, że to jego muzyka, a nie nazwisko, decyduje o prawdziwym sukcesie i autentyczności. Koncert w Toruniu był tego pięknym świadectwem - barwnym, pełnym gitarowego ognia, ale i skupionych momentów refleksji.

Dla mnie, to była kolejna, niezwykła podróż, która pokazała, jak wiele historii, emocji i inspiracji kryje się w dźwiękach. 

Do zobaczenia na szlaku - tym muzycznym i tym podróżniczym!

Astronom Kopernik, czyli rozmowa z Bogiem. Obraz podczas Camerimage

Podczas festiwalu Energa CAMERIMAGE, mieszkańcy Torunia mają niepowtarzalną szansę podziwiania słynnego obrazu, przedstawiającego najsłynniejszego Torunianina - Mikołaja Kopernika. To wydarzenie jest wyjątkowe a ja szczerze zachęcam Was zobaczenia tego dzieła.

 

 

Najbardziej znanym dziełem, które ukazuje Kopernika, jest obraz pt. "Astronom Kopernik, czyli rozmowa z Bogiem", namalowany przez Jana Matejkę w 1873 roku. To wyjątkowe dzieło powstało z okazji 400-lecia urodzin astronoma. Oryginał obrazu można podziwiać w Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego.
 
Matejko przedstawił Kopernika w momencie, gdy dokonuje epokowego odkrycia, a mapa nieba przedstawia układ heliocentryczny. Warto zauważyć, że Matejko włożył wiele pracy w dokładne oddanie realiów czasów Kopernika, co uwidacznia się w szczegółach takich jak stroje, instrumenty naukowe czy otoczenie obserwatorium we Fromborku.
 
Interesujący jest fakt, że twarz Kopernika na obrazie ma rysy doktora Henryka Levittouxa, warszawskiego lekarza i przyjaciela Matejki. Ten zabieg artystyczny dodaje dziełu dodatkowej warstwy znaczeniowej, łącząc genialność astronoma z postacią współczesną artyście.
 
Obraz "Astronom Kopernik, czyli rozmowa z Bogiem" ukazuje naukowca w momencie skupienia i zadumy, trzymającego w ręce cyrkiel. Elementy takie jak otwarte księgi, notatki, kałamarz i luneta tworzą atmosferę pracy i badania. Niektóre z tych detali, jak luneta czy cyrkiel Galileusza, zostały dodane przez Matejkę celowo, aby zasygnalizować wpływ teorii heliocentrycznej na rozwój nauki.
 
Obejrzenie tego wyjątkowego obrazu podczas Energa CAMERIMAGE to nie tylko okazja do zanurzenia się w sztuce, ale także do zrozumienia głębszych kontekstów historycznych. Każdy mieszkaniec Torunia powinien skorzystać z tej wyjątkowej możliwości i dać się porwać fascynującej podróży przez czas i przestrzeń, zatrzymując się na chwilę przy fascynującym świecie Kopernika przedstawionym przez Jana Matejkę.
 
Z uwagi na bardzo duże gabaryty obrazu jest on rzadko pokazywany poza Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, które jest jego właścicielem. W ciągu ostatnich 70 lat miało to miejsce zaledwie dwa razy. Prezentacja tego dzieła Jana Matejki w Toruniu jest zatem prawdziwą sensacją.
 
Toruńska wystawa wzbogacona została o szkice Jana Matejki będące studium postaci Mikołaja Kopernika oraz unikalną, niezwykle zabawną karykaturą, w której sam Matejko ukazał, w jakich warunkach powstawał obraz. W Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego w Toruniu znajduje się także wielkoformatowy ekran, na którym wyświetlany jest film NASA pokazujący Słońce, będące centralnym punktem teorii Mikołaja Kopernika.
 
Zapraszamy wszystkich do Ratusza Staromiejskiego w Toruniu na ten niezwykły pokaz.

Peter Dinklage odbiera nagrodę na zamknięciu Energa CAMERIMAGE w Toruniu

W sobotę, 18 listopada, Toruń był świadkiem uroczystej gali zamknięcia 31. Festiwalu Energa CAMERIMAGE 2023. To prestiżowe wydarzenie filmowe rozpoczęło się 11 listopada, prezentując publiczności filmy takie jak "Napoleon", "Doppelgänger. Sobowtór", "Figurant", "Lęk", "Czas krwawego księżyca", "Dobrzy nieznajomi", "Ferrari", "Filip", "Raport Pileckiego" czy "Znachor". Nie zabrakło także obecności największych gwiazd światowego kina, w tym Adama Drivera, Willemma Dafoe i Seana Penna.

Jednak jednym z najbardziej oczekiwanych momentów wieczoru było wręczenie nagrody dyrektora festiwalu dla wybitnego aktora, Petera Dinklage'a, znanego z roli Tyriona Lannistera w kultowym serialu "Gra o tron".

"Dziękuję bardzo za tę nagrodę. Jestem po raz pierwszy na tym festiwalu. Chciałem podziękować twórcom festiwalu i Toruniowi. My aktorzy, gdybyśmy coś próbowali robić sami, bylibyśmy wariatami" – wyznał Dinklage, wzruszając publiczność swoimi słowami.

Aktor przybył do Torunia nie tylko po to, by odebrać zaszczytną nagrodę, ale również po to, by spotkać się z uczestnikami Energa CAMERIMAGE. Dodatkowo, Peter Dinklage zaprezentował swój najnowszy film, "She Came to Me" w reżyserii Rebeki Miller. Ten film stał się jednocześnie produkcją zamknięcia tegorocznej edycji festiwalu, dodając blasku już i tak olśniewającej imprezie.

Jego obecność była nie tylko zaszczytem dla festiwalu, ale także okazją dla miłośników kina, aby uczestniczyć w wyjątkowym spotkaniu z jednym z najwybitniejszych aktorów naszych czasów. Peter Dinklage, niekwestionowany mistrz sztuki aktorskiej, znowu zaimponował swoim talentem i pokazał, dlaczego jest jednym z najważniejszych graczy na światowej scenie filmowej.

Jon Kilik: Producent, Mentor, Mistrz Sztuki Filmowej – Energa CAMERIMAGE

Niesamowite chwile Gali Otwarcia Festiwalu Filmowego Energa CAMERIMAGE już za nami, a jednym z najważniejszych wydarzeń tego wieczoru było wręczenie Nagrody dla Producenta ze Szczególną Wrażliwością Wizualną którą otrzymał Jon Kilik.

Jon Kilik, doświadczony producent, odebrał zasłużoną nagrodę, a jego historia w świecie filmu to prawdziwy majstersztyk. Bycie producentem to znacznie więcej niż tylko kwestie finansowe - to sztuka podejmowania trudnych decyzji, pokonywania przeszkód i wspierania artystycznego rozwoju projektów. Jon Kilik doskonale to rozumie i potrafi przekuć swoją wrażliwość w niezwykłe dzieła filmowe.

Przez lata Kilik pracował przy filmach, które stały się ikonami współczesnego kina. Jego współpraca z takimi twórcami jak Spike Lee, Julian Schnabel czy Alejandro G. Iñárritu zaowocowała niezapomnianymi produkcjami, zdobywającymi uznanie zarówno widzów, jak i krytyków. Jego filmowa podróż, począwszy od niezależnego projektu "Rytm" aż po epickie "Igrzyska śmierci", to historia pełna pasji i artystycznej wizji.

Warto zauważyć, że Jon Kilik to nie tylko producent, ale także mentor dla wielu artystów filmowych. Jego zaangażowanie w rozwijanie ciekawych i wymagających projektów stanowi inspirację dla kolejnych pokoleń twórców.

Gala otwarcia Energa CAMERIMAGE była nie tylko okazją do uhonorowania Jona Kilika, ale także do podziwiania jego wkładu w świat kina. Jego słowa podczas odbierania nagrody o początkach przygody z filmem, spotkaniach z mistrzami sztuki operatorskiej i inspiracji, które zdobył, dodają głębi jego filmowemu dziedzictwu.

Cieszę się, że miałem okazję być świadkiem tego wyjątkowego momentu i z niecierpliwością oczekuję kolejnych filmowych arcydzieł, na których Jon Kilik będzie pracował. Jego twórcza wrażliwość z pewnością pozostawi trwały ślad w historii kina.

Mrozu - Koncert

W 2009 ukazał się jego debiutancki album zatytułowany: Miliony monet. Poza solową płytą jego głos można usłyszeć na płytach czołowych polskich raperów oraz wykonawców reggae.

Mrozu to producent muzyczny, kompozytor, który łączy blues, soul i rock’and’rolla. Jest zdobywcą wielu muzycznych nagród, szturmem podbił listy przebojów, a jego numery: Jak nie my to kto, czy Nic do stracenia zna cała Polska.

W 2010 wziął udział w jedenastej edycji programu Taniec z gwiazdami. W tym samym roku Mrozu otrzymał nominację do nagrody MTV Europe Music Awards w kategorii Najlepszy polski wykonawca. Wokalista był także nominowany do nagród: Eska Music Awards, VIVA Comet Awards, Superjedynki oraz Złote Dzioby. W dniu 11 marca 2014 nakładem Warner Music Poland ukazał się trzeci album studyjny piosenkarza: Rollercoaster który uzyskał status platynowej płyty. Album: ZEW, który był nominowany do Fryderyków w kategorii alternatywa, pokrył się złotem i zyskał uznanie wśród fanów i krytyków muzycznych. 

Pod koniec lutego 2019 ukazał się singiel: Napad, promujący najnowszy, piąty album: Aura. 

Rok 2019 był dla artysty wyjątkowy również przez wzgląd na okrągłą, dziesiątą rocznicę działalności na scenie.

Ania Rusowicz: Muzyczna Podróż w Lata 60. i 70.

Lubicie brzmienie lat 60-tych? Muzyka Ani Rusowicz z pewnością Wam się spodoba. Ania Rusowicz z początku upodobała sobie polski bigbit, z czasem napisała piosenki sięgające do estetyki psychodelicznego bluesrocka.

 

 

Ania Rusowicz jest córką Ady Rusowicz - gwiazdy polskiego bigbitu. Gdy miała siedem lat, jej matka zginęła w wypadku samochodowym. Zanim rozpoczęła solową karierę, Ania Rusowicz w latach 2005-2007 śpiewała w zespole Dezire, z którym nagrała album: Pięć smaków.

 

Podczas festiwalu w Opolu w 2011 roku Ania Rusowicz wykonała piosenki swojej matki. Kilka miesięcy później ukazała się pierwsza płyta: Mój big-bit, na której znalazły się zarówno autorskie piosenki ale także przeróbki utworów śpiewanych przez matkę w latach 60. i 70. 

 

 

Podobieństwo Ani Rusowicz do matki jest uderzające. Nie chodzi tu tylko o głos, ale wokalistka świadomie ubierała się i malowała podobnie do matki. Jej ruch sceniczny do złudzenia przypominał to, co robiła na scenie Ada Rusowicz. Szybko po pierwszej płycie przyszły pomysły na drugą. Tu już nie był bigbit co wydawać mogło się biznesowo ryzykowne tym bardziej, że za swoją debiutancką płytę w 2012 roku Rusowicz zebrała cztery Fryderyki. Jednak wtedy zrezygnowała ze śpiewania utworów matki.

 

Rok później, w 2013 roku ukazał się drugi album Ani Rusowicz. Album zawierał wyłącznie premierowe piosenki. Druga płyta Ani Rusowicz okazała się ostrzejsza od debiutu. Była bardziej psychodeliczna i bluesowa, ale wciąż zorientowana na lata 60., częściowo 70. co słychać zwłaszcza w śpiewie wokalistki. 

 

 

Brzmienie instrumentów na tej płycie brzmiały szorstko a sama wokalistka kojarzona zaczęła być z takimi artystami jak The Black Keys, przetwarzających muzyczną tradycję, niż samych lat 60. z Niebiesko-Czarnymi, Breakoutem czy Czesławem Niemenem.

Wspomnienie o Ryszardzie Riedlu - Cree

W 2019 roku przypadła 25. rocznica śmierci Ryszarda Riedla. Gdyby wokalista do dziś żył, kilka dni temu, obchodziłby sześćdziesiąte czwarte urodziny. W związku z tym Sebastian Riedel i zespół Cree postanowili uczcić to wydarzenie serią bluesowych koncertów upamiętniających twórczość legendarnego wokalisty Ryszarda Riedla i zespołu Dżem. 

Czerwony jak cegła, List do M., Sen o Victorii i inne hity wykonane na żywo przez Sebastiana Riedla i zespół Cree pozwalają odbyć sentymentalną podróż do pierwszych lat działalności legendarnej grupy Dżem. W trakcie koncertu zobaczyć można oryginalne fotorelacje i filmy krótkometrażowe z życia Ryśka Riedla i Dżemu.

Zespół Cree został założony w 1993 roku w Tychach przez Sebastiana Riedla i Sylwestra Kramka. Nazwę pomógł wymyślić ojciec Sebastiana, Rysiek Riedel, który zawsze fascynował się życiem i historią Indian. Sam także wspominał, że chciałby mieć zespół o takiej nazwie. Syn spełnił marzenie ojca i tak powstał zespół Cree.

Ogólnopolski debiut Cree odbył się w 1997 r. podczas I Festiwalu Młodej Kultury a pierwszym sukcesem było zdobycie Grand Prix VI Olsztyńskich Nocy Bluesowych. Następnym etapem na drodze Cree do zaprezentowania swojej twórczości szerszej publiczności był koncert w Sali Kongresowej w Warszawie, jako support przed Johnem Mayallem.

W grudniu 1998 roku zespół nagrał swoją pierwszą płytę. W roku 2000 wokalista zespołu Cree, Sebastian Riedel zajął drugie miejsce w kategorii: najlepszy wokalista bluesowy w plebiscycie miesięcznika: Twój Blues. Jednym z najważniejszych wydarzeń tego roku dla zespołu było podsumowanie 10-letniej działalności artystycznej. Z tej okazji zespół wydał płytę pt. Parę lat.

W grudniu 2007 roku zespół Cree wydał kolejną, piątą już płytę: Tacy sami. Płyta zebrała dobre recenzje w prasie muzycznej.

W maju 2018 roku zespół Cree wystąpił we Wrocławiu na Thanks Jimi Festival poświęconym Jimiemu Hendrixowi. Wraz z ponad 7 tysiącami gitarzystów – uczestników festiwalu zagrali utwór: Hey Joe, bijąc tym samym Gitarowy Rekord Guinnessa. Obecnie zespół Cree pracuje nad nowym materiałem na kolejną płytę.

Mottem zespołu i jego myślą przewodnią są słowa często używane przez Sebastiana Riedla jest:

Żeby żyć trzeba grać, żeby grać trzeba żyć.

Zespół Cree występuje w składzie:

- Sebastian Riedel - gitara, śpiew, harmonijka

- Sylwester Kramek - gitara

- Lucjan Gryszka - gitara basowa

- Kuba Majerczyk - perkusja

- Adam Lomania - instr. klawiszowe

Boogie Woogie Blues

Zdarzyło Wam się wyjść na koncert, na którym muzyka była dla Was zupełną nowością? Tak było po raz pierwszy gdy usłyszałem boogie-woogie. Wszechobecne popowe brzmienia powoli wypierają z naszej pamięci ten najpiękniejszy rodzaj muzyki, czyli muzyki granej na instrumentach. Dzięki boogie – woogie, nie tylko poznacie dobre rytmy, ale możecie przetańczyć całą noc. Ale czym jest to całe boogie woogie?

Najprościej mówiąc boogie-woogie, jest to styl gry fortepianowej zapoczątkowany przez Afroamerykanów. Rozwinął się w latach dwudziestych ubiegłego  roku w Chicago i St. Louis. Nadawano tam instrumentom klawiszowym szczególną moc.

Po raz pierwszy nazwa tego stylu pojawiła się w utworze Pinetop's Boogie. Słowa boogie – woogie wielu z Was mogą się kojarzyć z piosenką Boogie Woogie Bugle Boy, czyli wielkim hitem grupy The Andrews Sisters. Jest to piosenka z czasów II wojny światowej opowiadająca o wirtuozie trąbki wcielonym do armii. Piosenka była nominowana do nagrody Academy Award w kategorii Best Song.

Boogie – woogie to także bardzo żywy taniec. Ten styl wziął swoją nazwę od tego stylu muzycznego. Jest to taniec dynamiczny, o dużym zakresie ruchów. Tańczony jest do muzyki boogie – woogie, ale także rock ‘n’ rolla. 

Żeby poczuć boogie - woogie, zachęcam do posłuchania fragmentu koncertu Boogie Boys. Słuchając tego fragmentu koncertu odkryjemy, że instrumenty klawiszowe, nie muszą nam się kojarzyć tylko z Chopinem.

Boogie Boys

Boogie Boys to polski kwartet muzyczny wykonujący utwory w stylu boogie woogie, z domieszką czarnego bluesa. Zespół tworzą dwaj pianiści: Bartłomiej Szopiński (który odpowiada także za wokal oraz organy Hammonda) i Michał Cholewiński, kontrabasista Janusz Brzezinski oraz perkusista Miłosz Szulkowski. Z grupą współpracuje gitarzysta Piotr Bienkiewicz.

Zespół Boogie Boys koncertował w większości krajów europejskich, występując u boku największych gwiazd bluesa i boogie woogie. Zagrali również na urodzinowym koncercie Vince'a Webera.

Boogie Boys występowali na festiwalowych scenach większości imprez boogie woogie na starym kontynencie. Supportowali m.in. przed Alem Copleyem, Aną Popović, Daną Gillespie, Erikiem Burdonem, Johnnym Rawlesem, a także MoFo Party Band.

Music. The Superpower. Paulina Przybysz

Zakończyła się 19. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest w Toruniu. W sobotni wieczór, 6 listopada 2021 roku, poznaliśmy laureatów głównych konkursów i nagród specjalnych. Uroczystą galę zamknięcia w CKK Jordanki uświetnił niezwykły, autorski koncert Pauliny Przybysz. Jej projekt "Music. The Superpower" to muzyczny hołd oddany kinu i artystom, którzy tworzą jego magię. Gościem specjalnym koncertu był Stanisław Soyka.

Ze sceny popłynęły niezapomniane utwory z klasyki kina, w tym kompozycje takich wykonawców jak Etta James, John Lennon czy Joy Division, tworząc niepowtarzalny klimat tego filmowego wieczoru.

Majchrzak, Kolski i Drzymalska z nagrodami 19. MFF Tofifest

Podczas gali rozdane zostały najważniejsze nagrody festiwalu. W głównym konkursie ON AIR, oceniającym debiuty i drugie filmy reżyserów z całego świata, jury pod przewodnictwem Marii Sadowskiej przyznało Złotego Anioła francuskiej produkcji "Beasts" w reżyserii Naela Marandina. Wyróżnienie specjalne otrzymał poruszający argentyński film "Karnawal" Juana Pablo Félixa.

Laureata wybrało także Jury Młodych, składające się z licealistów i studentów. Ich serca podbił film "Should the Wind Drop" w reżyserii Nory Martirosyan. W polskim konkursie FROM POLAND triumfowała produkcja "Każdy ma swoje lato" w reżyserii Tomasza Jurkiewicza.

Jak co roku, do niepokornych twórców pofrunęły Złote Anioły za całokształt twórczości. W tym roku te prestiżowe wyróżnienia otrzymali: wybitny aktor Krzysztof Majchrzak oraz ceniony reżyser i scenarzysta Jan Jakub Kolski.

Po raz drugi przyznano także nagrodę Złoty Anioł Bella Women, która honoruje wyjątkowe kobiece osobowości polskiego kina. W tym roku doceniono Sandrę Drzymalską - aktorkę młodego pokolenia, znaną z odważnych i wyrazistych ról.

Najstarsza nagroda festiwalu - Flisak Tofifest, przyznawana twórcom związanym z regionem Kujaw i Pomorza, powędrowała do Beaty Kawki, aktorki filmowej i teatralnej pochodzącej z Szubina.

Tajniki gitary elektrycznej / FILM

Na świecie jest ogromna ilość osób grających na gitarze elektrycznej lecz tylko część z nich wie jak naprawdę one działają a jedynie garstka osób potrafi je naprawiać czy odrestaurować. Dziś zabieram Was na za kulisy pracowni GoFair Guitar Service. 

Większość gitarzystów bez większego problemu potrafi rozróżnić brzmienie poszczególnych gitar, ale z wiedzą techniczną na temat wydobycia dźwięku jest już znacznie gorzej. W poniższym filmie przybliżamy tajniki gitar elektrycznych, napraw gitar elektrycznych i restauracji gitar elektrycznych.


W gitarze akustycznej wszystko działa na zasadzie praw fizyki. Mamy pudło rezonansowe, gryf i  rozciągnięte struny. W przypadku gitar elektrycznych wygląda to trochę inaczej, bo przede wszystkim nie mamy tu pudła rezonansowego i same szarpnięcie strun na niewiele się zda.


Wszystko zaczęło się od gitary akustycznej, która ma pewne ograniczone możliwości jeżeli chodzi o jej głośność. Oczywiście można nagłaśniać instrumenty akustyczne za pomocą mikrofonu, ale już w latach trzydziestych XX wieku zaczęto eksperymentować z bezpośrednim nagłośnieniem gitary. Rozkwit i złota era gitary elektrycznej przypada na lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte XX wieku, kiedy to narodził się rock'n'roll. Wtedy też powstały najbardziej legendarne gitary elektryczne które budowane są do dziś. To właśnie wtedy zaczęto intensywnie pracować nad brzmieniem i mocą przekazu sygnału gitary. Nie muszę tłumaczyć, że ciężko jest uzyskać odpowiednią symetrię pomiędzy głośnością a jakością brzmienia. Najbardziej znanymi twórcami z tego okresu i kultowymi postaciami byli Leo Fender czy Les Paul. W 1954 roku powstał najbardziej kultowy model gitary marki Fender - stratocaster. Les Paul stworzył flagowy model gitary dla konkurencyjnego Gibsona, którego nazwa sygnowana jest do dziś jego nazwiskiem.

Dama polskiego gotyku - Anja Orthodox. Koncert w Toruniu / WOŚP

Anja Orthodox (tak naprawdę nazywa się Anna Kumala), to żywa legenda polskiego rocka. Mam wrażenie, że to ona utorowała drogę takim wokalistkom jak Agnieszka Chylińska czy Katarzyna Nosowska. Zapraszam Was do fotorelacji z koncertu w ramach 30. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Toruniu.

Pod koniec lat 80. udało jej się znaleźć grupę muzyków, z którymi rozpoczęła mocne, a jednocześnie nastrojowe brzmienia. W 1988 r. założyli zespół Closterkeller, który stała się prekursorem gotyckiego rocka w Polsce. Grupa nagrała dwadzieścia albumów. 

Closterkeller od dawna uważany jest za jeden z wyznaczników tego, jak muzyka gotycka powinna być grana. Był pierwszym zespołem z tego gatunku, z którym ja osobiście się zetknąłem a Closterkeller bez wątpienia jest jedną z największych gwiazd polskiej gotyckiej sceny muzycznej. 

Anja pisała także teksty dla innych artystów, m.in. dla Dody. Współpracowała też z zespołami: Wilki, IRA, Voo Voo, Piersi, Kobranocka.

Koncert Old Breakout

To już kolejny koncert w Hard Rock Pamela Pub w Toruniu w którym uczestniczę. W poniedziałek 27 stycznia br. w tym kultowym miejscu wystąpiła grupa Old Breakout. Była to nie lada gratka dla miłośników bluesowo-rockowych brzmień. Członkowie kultowej grupy Breakout zagrali dla zmarłego ponad dekadę temu przyjaciela i współtowarzysza - Tadeusza Nalepy. 

Członkowie kultowej grupy Breakout zagrali dla zmarłego ponad dekadę temu - Tadeusza Nalepy.

Za miesiąc minie 52 lat od powstania grupy Breakout gdyż debiut grupy przypadł na luty 1968 roku tj. podczas pierwszej edycji Musicoramy - najbardziej znanej cyklicznej imprezy koncertowej w latach 60. XX w. w Polsce. Pierwszymi członkami Breakout byli: Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska, Janusz Zieliński, Krzysztof Dłutowski i Józef Hajdasz.

Zespół reaktywowano wielokrotnie przy okazji udziału w festiwalach i koncertach specjalnych

Breakout zawiesił działalność na początku lat 80., kiedy to Tadeusz Nalepa poświęcił się karierze solowej. Zespół reaktywowano wielokrotnie przy okazji udziału w festiwalach i koncertach specjalnych. W 2014 roku muzycy wydali płytę "Za głosem bluesa idź" pod nowym szyldem - Old Breakout. Teksty nowych utworów do płyty napisał Bogdan Loebl, autor starych piosenek zespołu Tadeusza Nalepy.


W reaktywowanym składzie znaleźli się Krzysztof Dłutowski (organy) i Józef Hajdasz (perkusja) uzupełnieni o nowych muzyków: Wincjusza Chróst, Tadeusza Trzcińskiego, Zbigniew Wypycha i Wojciech Morawskiego.

Pomnik Tadeusza Nalepy

Pomysł na ustawienia pomnika Tadeusza Nalepy w Rzeszowie zrodził się w redakcja lokalnej gazety codziennej. Pomysł ten spodobał się lokalnym władzom miasta, które finalnie sfinansowały jego budowę. Wcześniej jednak ogłoszono konkurs na jego projekt. Wygrał projekt idącego z gitarą w ręku Tadeusza Nalepy. Nalepa przechadza się ulicą 3 Maja, głównym deptakiem miasta. Ubrany jest w dżinsowe spodnie i skórzana kurtkę. Tak bowiem muzyk ubierał się w wieku 40 lat. Jedna z wcześniejszych propozycji pomnika zakładała, że będzie to ławeczka, na której siedzi Nalepa. Ostatecznie w konkursie wygrała jednak koncepcja z idącym muzykiem.

Wygrał projekt idącego z gitarą w ręku Tadeusza Nalep

Pojawiły się jednak pewne zastrzeżenia do twarzy Tadeusza Nalepy które miał jego brat. Projekt ten został poprawiony i w takiej formie pojawił się 16 grudnia 2009 roku na deptaku.

Pomnik Tadeusza Nalepy pojawił się 16 grudnia 2009 roku na deptaku w Rzeszowie

Pomnik ojca polskiego bluesa został zaprojektowany przez Agnieszkę Świerzowicz-Maślaniec i Marka Maślańca - artystów z Krakowa a mosiężny odlew artysty wykonano w Opolu. xxx
 
W uroczystości otwarcia pomnika Tadeusza Nalepy uczestniczył m.in. syn Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy, muzyk Piotr Nalepa.

 

Piotr Nalepa Breakout Tour & Brass Company

 

TSA Michalski Niekrasz Kapłon

W listopadzie 2019 roku powrót do działalności zapowiedział zespół TSA. Zespół zdecydował się na kontynuowanie działalności w nowym składzie i pod nową nazwą - TSA Michalski Niekrasz Kapłon.

W listopadzie 2019 roku powrót do działalności zapowiedział zespół TSA

W połowie 2019 roku doszło do rozłamu w TSA. Andrzej Nowak i Stefan Machel postanowili rozstać się z pozostałymi muzykami.

Informujemy, że nasze wielokrotne propozycje wspólnego powrotu do aktywnej, muzycznej działalności zespołu TSA, nie znalazły zrozumienia i akceptacji Stefana Machela i Andrzeja Nowaka. W związku z tym, zdecydowaliśmy się na kontynuowanie działalności w nowym składzie personalnym. Naszym celem jest powrót do koncertowania i realizacja nowych nagrań, Pozdrawiamy fanów zespołu TSA i do zobaczenia na koncertach. / Janusz Niekrasz, Marek Kapłon, Damian Michalski /

Takie to właśnie oświadczenie zamieszczone zostało na nowym profilu TSA - sygnowanym nazwiskami Janusza Niekrasza, Marka Kapłona i Damiana Michalskiego.

Doszło również do zmiany wokalisty. Za mikrofonem - wokalistę Marka Piekarczyka zastąpił Damian Michalski

Doszło również do zmiany wokalisty. Za mikrofonem - wokalistę Marka Piekarczyka zastąpił Damian Michalski. Damian Michalski znany jest z m.in. z piątej edycji The Voice of Poland. Z Markiem Kapłonem występuje również w zespole Opiłki.


Do zespołu TSA Michalski Niekrasz Kapłon dołączyli gitarzyści Piotr Lekki i Maciej Wester.

Nowe TSA - TSA Michalski Niekrasz Kapłon

Pod koniec października 2019 r. zespół TSA Michalski Niekrasz Kapłon rozpoczął prace nad nowym materiałem. Pierwsze premierowe utwory zespołu można było usłyszeć na koncercie w Poznaniu. Są to utwory: Żarłacz, Jak jest i Niezwyciężony.

Pod koniec października 2019 r. zespół TSA Michalski Niekrasz Kapłon rozpoczął prace nad nowym materiałem

Koncert TSA Michalski Niekrasz Kapłon w Hard Rock Pamela Pub w Toruniu to powrót na scenę klubową. Półtoragodzinny program koncertu złożony był z klasycznych utworów grupy TSA i prezentacja nowych premierowych kompozycjami. Na powrót TSA na trasy koncertowe fani zespołu czekali 15 lat.


Jako support podczas koncertu wystąpił zespół Panzerflower.  Podczas koncertu zespół promował debiutancki album wydany przez HRPP Records.


Podczas koncertu w Pamela Pub nie zabrakło najpopularniejszego utworu TSA - tj. "51". Utwór ten pochodzi z debiutanckiego, koncertowego albumu Live. To wspomnienie przyjaciela, który odszedł tragicznie, który przedawkował i zmarł. Tekst jednoznacznie mówi o listopadowym wieczorze, w którym autor tekstu przechadza się cmentarnymi alejkami i wspomina dawne lata i łączącą ich przyjaźń.


Tytuł utworu 51 nawiązuje do próby przemytu 51 kg narkotyków – kilka lat przed powstaniem utworu, od przedawkowania zmarł wówczas przyjaciel Andrzeja Nowaka..

Kompozytorami utworu są Andrzej Nowak, oraz Marek Piekarczyk.  Autorem tekstu utworu 51 jest wieloletni współpracownik zespołu - Jacek Rzehak.



Kompozycja znalazła się na wielu kompilacjach zespołu, ponadto jest to utwór najczęściej grany przez grupę na koncertach.

Obok „Autobiografii” grupy Perfect jest to jedyny polski utwór, który znalazł się na podium notowania Top Wszech Czasów Polskiego Radia Programu III.

Rozłam w TSA

TSA to jedna z największych legend polskiego rocka. Zespół powstał w Opolu w 1979 r. i zasłyną jako jeden z pionierów heavy-metalu w Polsce. Na scenie zadebiutował w 1981 roku po zwycięstwie podczas II Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie.

TSA to jedna z największych legend polskiego rocka

Do największych przebojów grupy należą m.in. piosenki "Mass Media", "51", "Trzy Zapałki" czy legendarny "Marsz Wilków" będący częścią ścieżki dźwiękowej filmu "Akademia Pana Kleksa".

Zespół TSA Michalski Niekrasz Kapłon po zmianach na swoim profilu Facebook zawarli taki apel:

ZWRACAMY SIĘ DO PAŃSTWA Z PROŚBĄ O USZANOWANIE NASZEJ WOLI !NIE ŻYCZYMY SOBIE ABY NA NASZYM FB ORAZ W KOMENTARZACH POSTÓW, KTOKOLWIEK OBRAŻAŁ KTÓREGOKOLWIEK Z CZŁONKÓW ZESPOŁU TSA.
To co jest, czy było pomiędzy członkami zespołu, to prywatna sprawa i nikt nie ma prawa oceniać czyichś decyzji oraz obrażać kogokolwiek.

Śląski Blues. Śląska Grupa Bluesowa

W polskiej kulturze Śląsk i blues to połączenie, które zaskakuje, ale ma głębokie korzenie. Dla większości z nas Śląsk kojarzy się z węglem, gwarą śląską czy kluskami śląskimi. Jednak niewielu zdaje sobie sprawę, że Śląsk ma także swoją wyjątkową bluesową historię, która zasługuje na szczególne miejsce w muzycznym dziedzictwie Polski.

Michał Giercuszkiewicz był przyjacielem wokalisty Dżemu Ryszarda Riedla. Od ok. 1996 roku zamieszkał w domu na tratwie zbudowanej na Jeziorze Soliński

Moje pierwsze zetknięcie z bluesem w śląskim wydaniu było całkowicie przypadkowe, ale niezwykle udane. Trafiłem na koncert Śląskiej Grupy Bluesowej w Hard Rock Pub Pamela w Toruniu. Było to wydarzenie nie tylko muzyczne, ale i fotograficzne – miałem okazję uwiecznić wyjątkowe momenty tego występu. Jednak zanim o samym koncercie, warto cofnąć się do korzeni tego niezwykłego fenomenu.

O Śląskim Bluesie Polska usłyszała po raz pierwszy w latach 70. XX wieku za sprawą legendarnego Silesian Blues Bandu (SBB). Pod wodzą Józefa Skrzeka, zespół zaczął od blues-rocka, by wkrótce stać się jednym z najważniejszych przedstawicieli progresywnego rocka w Polsce. Jednak Józef Skrzek szybko poszedł w kierunku muzyki elektronicznej i eksperymentalnej, pozostawiając bluesa w rękach swojego młodszego brata.

Agnieszka Łapka, to artystka sztuk plastycznych – malarstwo, grafika – i jednocześnie wokalistka bluesowa

Jan "Kyks" Skrzek, młodszy brat Józefa, pozostał wierny bluesowi, stając się ikoną tego gatunku w Polsce. Przez lata przewodził Śląskiej Grupie Bluesowej, formacji, która była swoistą ekstraklasą bluesa. Tworzyli ją muzycy o niezwykłym dorobku artystycznym i pozycji w środowisku muzycznym.

Leszek Winder muzykować zaczął na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. W 1971 roku wraz ze swoim pierwszym zespołem przygotował muzykę do przedstawienia opartego na Skowycie Allena Ginsberga.

Kyks zyskał miano mistrza w harmonijnym łączeniu amerykańskiego bluesa z kulturą Górnego Śląska – jego językiem, mentalnością i humorem. Śpiewał po śląsku i wplatał w teksty codzienne życie regionu, tworząc muzykę autentyczną, żywą i pełną emocji.

Krzysztof Głuch, pseudonim artystyczny Kris – polski pianista jazzowy i bluesowy, kompozytor, aranżer oraz muzyk sesyjny

Kyks koncertował z Śląską Grupą Bluesową do samej śmierci. Jego ostatnie występy odbyły się w styczniu 2015 roku w Toruniu, Gdyni, Elblągu i Częstochowie. Pośmiertnie został uhonorowany Nagrodą im. Wojciecha Korfantego w 2016 roku, a jego popiersie zdobi Galeria Artystów na pl. Grunwaldzkim w Katowicach.

Michał Kielak - harmonijką ustną zainteresował się w wieku 15 lat. W 1995 roku nawiązał kilkuletnią współpracę z bydgoską grupą Green Grass

Nowa Era Śląskiej Grupy Bluesowej

 

Po odejściu Kyksa, pałeczkę wokalistki przejęła Agnieszka Łapka – artystka znana z charakterystycznego niskiego głosu i współpracy z grupą Ości. Wraz z nią, Śląska Grupa Bluesowa kontynuuje swoją muzyczną misję, występując z niesłabnącą energią.

Mirosław Rzepa (z lewej) - gitarzysta i basista bluesowy, multiinstrumentalista, kompozytor

Koncert w Toruniu – Śląska Grupa Bluesowa w 2020 roku

 

Rok 2020 zespół rozpoczął koncertem w toruńskim Hard Rock Pub Pamela – miejscu, które od lat wspiera muzykę na żywo i obchodziło wówczas swoje 22. urodziny. Na scenie pojawił się skład:

• Agnieszka Łapka (wokal),
• Leszek Winder (gitara),
• Mirosław Rzepa (gitara basowa),
• Michał Kielak (harmonijka ustna),
• Krzysztof Głuch (instrumenty klawiszowe),
• Michał Giercuszkiewicz (perkusja).

Publiczność miała okazję doświadczyć nie tylko bluesowego kunsztu, ale i prawdziwej śląskiej pasji do muzyki. To spotkanie potwierdziło, że Śląski Blues, choć może mniej znany, wciąż ma moc dotykania serc.

Popularny w Toruniu Hard Rock Pub Pamela obchodzi w 2020 roku swoje 22. urodziny.

Śląska Grupa Bluesowa - Gazeta Wyborcza Toruń