Top Najpiękniejszych Świątecznych Jarmarków na City Break w Europie

The English version of this post can be found at the bottom of the page.

Święta to czas magii i wyjątkowych przeżyć, a jednym z najlepszych sposobów na poczucie prawdziwej atmosfery Bożego Narodzenia jest odwiedzenie urokliwych jarmarków bożonarodzeniowych. W 2023 roku, na liście marzeń wielu podróżników znalazły się te wyjątkowe miejsca. Oto listajarmarków, które warto odwiedzić podczas zimowego city breaku.

 

1. Jarmark Świąteczny w Brugii, Belgia

Brugia  często określana jako jedno z najpiękniejszych miast w Europie, nabiera niezwykłego uroku, zwłaszcza o zmierzchu, gdy tysiące lampek bożonarodzeniowych migoczą i odbijają się na malowniczych kanałach miasta. To miejsce gości nie jeden, ale aż dwa niezwykłe jarmarki świąteczne, z każdym oferującym wyjątkowe doświadczenia.

 

Pierwszy, usytuowany na głównym placu, to tradycyjny jarmark, gdzie można znaleźć szeroki wybór świątecznych ozdób i upominków, by uczcić swoją wizytę w tym magicznym miejscu.

Drugi rynek, stworzony w celu promocji talentów lokalnych rzemieślników, oferuje okazję do odkrywania wyjątkowych, ręcznie wykonanych dzieł. Tutaj znajdziesz różnorodną gamę produktów stworzonych z troską i rzemieślniczym kunsztem.

 

 

 

Jednym z głównych punktów programu podczas świątecznego pobytu w Brugii jest lodowisko Vorst Winter Bar - magiczne miejsce o powierzchni 300 metrów kwadratowych, wspaniale oświetlone. Jazda na łyżwach na tym lodowisku, przy jednoczesnym podziwianiu panoramicznego widoku na Jezioro Miłości (Minnewater), to naprawdę niezapomniane przeżycie, które warto odwiedzić podczas pobytu w Brugii.

Jeśli pragniesz jeszcze więcej magii, nie przegap 'Light Experience Trail'. Ta fascynująca ścieżka o długości 2,5 kilometra prowadzi przez najpiękniejsze miejsca miasta, ozdobione intrygującymi instalacjami świetlnymi bożonarodzeniowymi, które przemieniają Brugię w bajkową krainę. To podróż przez świat kapryśnego oświetlenia, która dodaje dodatkowej dawki magii twojej wizycie.

 

2. Jarmark Świąteczny w Strasbourgu, Francja

  
Jarmark bożonarodzeniowy w Strasburgu, znany jako Christkindelsmärik, to jedno z najstarszych tego typu wydarzeń w Europie. To miejsce, które przyciąga coraz więcej zwiedzających, a to z powodu rosnącej popularności ruchu na rzecz lokalnych produktów i tradycji.

 

 

Gdy odwiedzisz ten urokliwy jarmark, możesz posmakować wyjątkowych alzackich przysmaków i wybrać się na spacer z profesjonalnym przewodnikiem, który opowie ci fascynujące historie o mieście i jego świątecznych tradycjach. Strasburg w okresie świąt przemienia się w bajkowy świat, a na każdym rogu ulicy czeka mnóstwo przysmaków, które zaspokoją Twoje podniebienie i przeniosą Cię w magiczny nastrój Bożego Narodzenia.

3. Jarmark Świąteczny w Tallinie, Estonia

Tallin to miasto, które przez wieki przewijało się przez historię, a w okresie świąt tętni życiem, migocząc tysiącami świateł i pokrywając się delikatnym białym puchem śniegu. Świąteczny jarmark na Placu Ratuszowym w Tallinie to doskonałe miejsce, by zanurzyć się w lokalnej kulturze i spróbować wyjątkowych estońskich smakołyków, takich jak kaszanka, pieczone kaczki czy tradycyjne pierniczki.

 

  

Na scenie odbywają się koncerty, zapewniając rozrywkę dla gości w każdym wieku. Dla najmłodszych przygotowano atrakcje, takie jak animacje i konkursy, które dodają dodatkowego uroku świątecznej atmosferze jarmarku. Co więcej, to miejsce jest przyjazne zwierzętom, dzięki czemu możesz odwiedzić go z własnym pupilem i wspólnie cieszyć się magią świąt.
 

4. Jarmark Świąteczny w Belfaście, Wielka Brytania

 
Jarmark bożonarodzeniowy w Belfaście to prawdziwa podróż kulinarne, gdzie możesz spróbować różnorodnych smakołyków, włączając w to lokalne specjały. Po wizycie na jarmarku warto zwiedzić miasto, odwiedzić Titanic Belfast i wiele innych atrakcji. Belfast to miejsce, w którym zawsze znajdziesz coś interesującego do zrobienia.

5. Jarmark Świąteczny w Popradzie, Słowacja

Poprad na Słowacji to kolejna propozycja na jarmark. To magiczne miejsce, które kusi swoją atmosferą i tradycyjnymi rękodziełami. 

Odpoczywając w otoczeniu górskiego krajobrazu, możesz skosztować pysznej słowackiej kuchni i napić się gorącej zupy, która rozgrzeje Cię w chłodne dni. 

 

 

 

 

To idealne miejsce na rozpoczęcie świątecznej podróży.

6. Jarmark Świąteczny w Lubece, Niemcy

Lubeka to niemiecka perełka, szczególnie znana z marcepanu. Miasto oferuje aż 11 jarmarków bożonarodzeniowych, każdy z własnym urokiem. Możesz tam znaleźć wyjątkowe prezenty i degustować lokalne przysmaki. 

Nie zapomnij odwiedzić Starego Miasta, które jest częścią dziedzictwa UNESCO i zachwyca swoją architekturą. Świąteczne jarmarki to doskonały sposób na wczesne wprowadzenie się w atmosferę Bożego Narodzenia. Bez względu na to, który z tych jarmarków wybierzesz, możesz być pewien, że dostarczy Ci on niezapomnianych wrażeń i wspomnień. Ciesz się świątecznymi chwilami i rozkoszuj się pysznym jedzeniem oraz unikalnymi prezentami na tych magicznych jarmarkach!

7. Jarmark Świąteczny w Toruniu, Polska

Toruń słynie z urokliwego średniowiecznego centrum, a jego jarmark bożonarodzeniowy jest jednym z najpiękniejszych w Polsce. Spacerując wśród bajkowych dekoracji, poczujesz się jak w świecie z baśni. Możesz skosztować tradycyjnych pierniczków toruńskich i zapomnieć o codziennym pośpiechu.
  

Na terenie jarmarku znajduje się ponad trzydzieści straganów, w których kupimy ozdoby choinkowe, zabawki, słodycze, wino, oscypki, ryby i sery wędzone, wędliny, pierniki, przetwory, ubrania, biżuterię, perfumy, rękodzieło i wiele innych. Nie brakuje też wyboru ciepłych posiłków i napojów, a na najmłodszych czeka bezobsługowy park linowy, diabelski młyn i karuzela łańcuchowa.

 
 

---

 

Holidays are a time of magic and special experiences, and one of the best ways to immerse yourself in the true atmosphere of Christmas is to visit charming Christmas markets. In 2023, the dream destinations of many travelers include these exceptional places. Here's a list of Christmas markets worth visiting during your winter city break:

1. Christmas Market in Bruges, Belgium

Bruges is one of the most beautiful cities in Europe, especially at dusk when thousands of Christmas lights reflect in the canals' waters. The city offers two markets: a traditional one in the main square and another featuring local artisans. Don't miss the Vorst Winter Bar ice rink, where you can skate while enjoying the view of Lake of Love. Bruges will also enchant you with its Light Experience Trail, a path leading through the city's fairy-tale locations.

2. Christmas Market in Strasbourg, France

Strasbourg's Christmas market, known as Christkindelsmärik, is one of the oldest in Europe. Lately, there has been a growing trend among visitors to embrace local products and traditions. You can savor Alsatian delicacies and take a guided walk. Strasbourg transforms into a fairy-tale world during the holiday season, and you'll find plenty of delights on its local squares.

3. Christmas Market in Tallinn, Estonia

Tallinn, a city rich in history, shines with lights and snow during the holidays. The Christmas market on Town Hall Square is the perfect place to try local delicacies like blood sausages, duck, and gingerbread cookies. Concerts, animations, and contests are available on the stage, and the market is pet-friendly, so you can visit with your furry friend.

4. Christmas Market in Belfast, United Kingdom

Belfast's Christmas market is a culinary journey where you can sample a wide range of delights, including local specialties. After visiting the market, explore the city, visit Titanic Belfast, and enjoy various other attractions. Belfast always offers something interesting to do, no matter the season.

5. Christmas Market in Poprad, Slovakia

Poprad in Slovakia is another option for a Christmas market. This magical place allures with its atmosphere and traditional craftsmanship. Surrounded by a mountainous landscape, you can taste delicious Slovak cuisine and warm up with hot soup on chilly days. It's the perfect place to start your holiday journey.

6. Christmas Market in Lübeck, Germany

Lübeck, often overlooked, is a German gem, famous for its marzipan. The city hosts an impressive 11 Christmas markets, each with its own charm. You can find unique gifts and sample local delicacies. Don't forget to visit the Old Town, part of UNESCO's World Heritage, with its captivating architecture.

7. Christmas Market in Toruń, Poland

Toruń is renowned for its charming medieval center, and its Christmas market is one of the most beautiful in Poland. As you stroll among the fairy-tale decorations, you'll feel like you're in a storybook world. Try the traditional Toruń gingerbread cookies and escape the daily rush.

These Christmas markets offer an early immersion into the Christmas spirit. Regardless of which market you choose to visit, you can be sure it will provide unforgettable experiences and memories. Enjoy the holiday moments and indulge in delicious food and unique gifts at these magical markets!

Muzeum Operacji Dynamo w Dunkierce: Spotkanie z historią i bohaterami

W czasie mojej podróży do Dunkierki miałem okazję odwiedzić fascynujące Muzeum Operacji Dynamo. Znajdujące się w murach kurtynowych BASTIONU 32, to miejsce, które odegrało kluczową rolę podczas bitwy pod Dunkierką i ewakuacji wojsk sojuszniczych.

 

 
Muzeum, które zostało odnowione i powiększone w 2017 roku, oferuje niesamowitą przestrzeń o powierzchni około 1000 m². Od samego wejścia jesteśmy wciągnięci w historię poprzez krótki film, który wprowadza nas w atmosferę tamtych dni.

  
Podczas eksploracji wystaw spotkamy się z przedmiotami z epoki, bronią, pojazdami, mundurami, zdjęciami i mapami, które przywołują na nowo ducha tamtego okresu. To prawdziwie interaktywne doświadczenie, które pozwala nam zgłębić historię Operacji Dynamo i poznać historie żołnierzy, cywilów i bohaterów tamtych dni.

Operacja Dynamo była nie tylko największą ewakuacją wojskową w historii, ale również symbolem odwagi i solidarności. Muzeum ukazuje nam zarówno trudności, jakie napotkali żołnierze i mieszkańcy Dunkierki, jak i heroizm, który pozwolił ocalić tysiące ludzi.

Jeśli interesujesz się historią II Wojny Światowej i chcesz poznać niezwykłą historię Operacji Dynamo, Muzeum w Dunkierce to miejsce, które powinieneś odwiedzić. Przekonaj się sam, jak ta historia wpłynęła na losy wielu ludzi i na kształtowanie się świata, w którym żyjemy.

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: Courtines du Bastion 32 rue des Chantiers de France 59140 Dunkerque

Plaże Dunkierki: Historia francuskiej plaży

The English version of this post can be found at the bottom of the page.

W trakcie moich podróży po Europie miałem przyjemność odwiedzić wiele wspaniałych miejsc o niezwykłej historii. Jednym z nich są plaże Dunkierki we Francji. Te piękne wybrzeża jest nie tylko malownicze i urokliwe, ale także ciągle pamięta wielkie wydarzenie - Operację Dynamo. Przygotujcie się na emocjonującą podróż w czasie i przestrzeni.

 

Plaże Dunkierki 

 

Gdy pierwszy raz stanąłem na piasku plaż Dunkierki, zaparło mi dech w piersiach. To bardzo szeroka plaża. Ale to, co nadawało tym plażom prawdziwą głębię, było ich historyczne znaczenie.

 

 

Plaże Dunkierki we Francji to nie tylko malownicze i urokliwe miejsce, ale również świadectwo heroizmu i solidarności, które miało miejsce podczas Operacji Dynamo. Odwiedzenie tych plaż pozwala nam poczuć się blisko historii i docenić duch walki i poświęcenia tamtych dni. To również miejsce, gdzie możemy cieszyć się życiem i pamiętać, że po mroku zawsze wschodzi słońce. Jeśli szukasz podróży, która łączy historię z pięknem natury, plaże Dunkierki powinny znaleźć się na Twojej liście miejsc do odwiedzenia.  
 

Operacja Dynamo - Bolesna, ale niezwykle ważna historia

 

W drugiej wojnie światowej Dunkierka była miejscem dramatycznej historii. Operacja Dynamo, która miała miejsce w 1940 roku, była jednym z największych aktów bohaterstwa i koordynacji w historii wojskowości. Podczas ewakuacji sprzed nieprzyjacielskich linii na plaże Dunkierki, setki tysięcy alianckich żołnierzy - głównie Brytyjczyków, Francuzów i Belgów - czekało na ratunek. Byli otoczeni przez nieprzyjacielskie wojska, zdesperowani i pełni obaw o swoje życie.

Przeprowadzona między 26 maja a 4 czerwca 1940 roku Operacja Dynamo była największą operacją ewakuacyjną w historii Wielkiej Brytanii. Jej znaczenie bezpośrednio wiązało się ze skalą klęski wojsk brytyjskich oraz francuskich na polach Francji i Belgii. Ewakuacja okazała się wielkim organizacyjnym sukcesem, ale nie można jej uważać za pełne zwycięstwo.

 

W odpowiedzi na wypowiedzenie wojny III Rzeszy przez Wielką Brytanię 3 września 1939 roku, sześć dni później, 9 września 1939 roku, rozpoczęto transport brytyjskich dywizji do Francji. Brytyjskie Korpusek Ekspedycyjne (BEF), składające się z 9 dywizji pod dowództwem generała Johna Verekera, znanego jako Lord Gort, zostało podporządkowane naczelnemu dowództwu francuskiemu. Zgodnie z opracowanym planem obrony, 10 maja 1940 roku, gdy Niemcy rozpoczęli ofensywę, siły te zajmowały pozycje obronne na pograniczu Francji i Belgii, tworząc tzw. linię Gorta.

Jednak na wieść o wkroczeniu wojsk niemieckich do Belgii, oddziały francuskie i brytyjskie opuściły zajmowane pozycje i ruszyły z pomocą armii belgijskiej, oczekując na nadejście Niemców na linii rzeki Dijle. Niestety, brytyjskie dowództwo nie było świadome, że jednocześnie znaczne siły pancerno-motorowe Wehrmachtu pod dowództwem gen. Guderiana przedostały się przez położone na południe od nich Ardeny i dążyły do okrążenia sił alianckich. Gdy pierwsze oddziały niemieckie dotarły do brzegu kanału La Manche, oddziały brytyjskie i francuskie walczące w Belgii zostały otoczone.
 

Duch solidarności i heroizmu 

 
Operacja Dynamo była odpowiedzią na tę sytuację. Mimo ogromnego zagrożenia i chaosu, ewakuacja rozpoczęła się z plaż Dunkierki. Flotylla prywatnych łodzi, statków handlowych i okrętów wojennych została zmobilizowana do ratowania uwięzionych żołnierzy. Ewakuowano ponad 300 000 ludzi, głównie żołnierzy brytyjskich, ale również francuskich i belgijskich, którzy znaleźli się w pułapce.

Operacja Dynamo była niewątpliwie wielkim sukcesem organizacyjnym, ale nie wolno nam zapominać o cenie, jaką poniosły wojska alianckie podczas walk i klęski na kontynencie. Pomimo tego, Dunkierka i plaże, które wtedy stały się punktem ratunkowym, przetrwały jako symbol niezwykłej determinacji, bohaterstwa i solidarności. Dzisiaj, odwiedzając te plaże, możemy oddać hołd tym, którzy walczyli i poświęcili się dla naszej wolności.  

 

Odejście w przyszłość 

 

Dzisiaj na plażach Dunkierki widoczne są ślady tamtych dni. Można zobaczyć pomniki, które upamiętniają Operację Dynamo, oraz Muzeum Operacji Dynamo w Dunkierce, które przypominają o wyjątkowej odwadze, jaka tu miała miejsce. Ale równocześnie te plaże są miejscem, gdzie życie płynie dalej. Przyjemność spaceru brzegiem morza, kąpieli słonecznych i wodnych sportów jest na wyciągnięcie ręki. To znak, że mimo tragicznej historii Dunkierka odrodziła się jako miejsce pokoju, radości i nadziei.
 

Dunkierka - Film Nolana: Wzruszające odwzorowanie historii przetrwania i bohaterstwa

 

Nie można pominąć wpływu, jaki miała Operacja Dynamo na popkulturę i sztukę filmową. W 2017 roku światło dzienne ujrzał film: Dunkierka w reżyserii Christophera Nolana. Ten amerykańsko-brytyjsko-francusko-holenderski film wojenny jest pełnym oddaniem hołdu temu historycznemu wydarzeniu. Premiera filmu odbyła się 13 lipca 2017 roku w Londynie i od razu zdobył uznanie zarówno krytyków, jak i publiczności.

Christopher Nolan, znany ze swojego talentu do tworzenia filmów trzymających w napięciu, przedstawił Dunkierkę jako historię przetrwania. Film ukazuje różne perspektywy - żołnierzy na plaży, pilota myśliwca oraz cywilnych pomocników, którzy wyruszyli na morze, aby ratować uwięzionych. Realistyczna i intensywna narracja Nolana pozwala widzom przenieść się w czasie i odczuć napięcie, strach i desperację, które towarzyszyły żołnierzom i cywilom podczas operacji ewakuacyjnej.

Film Dunkierka stał się nie tylko wybitnym kinowym przeżyciem, ale również wprowadził do świadomości nowe pokolenie widzów historię Operacji Dynamo. Film Nolana podkreśla nie tylko heroizm i poświęcenie żołnierzy, ale także moc solidarności i współdziałania w obliczu ogromnego zagrożenia.

Jako podróżnik, odwiedzając plaże Dunkierki, możesz poczuć jeszcze większe połączenie z historią po obejrzeniu tego filmu. Przyglądając się tym samym widokom, które pojawiły się na ekranie, możesz docenić jeszcze bardziej odwagę i determinację tych, którzy znaleźli się w środku tego tragicznego i jednocześnie wspaniałego wydarzenia.

Film Dunkierka nie tylko przypomina nam o tym, co się wydarzyło w przeszłości, ale także ukazuje, jak ważne jest zachowanie pamięci o tych wydarzeniach dla przyszłych pokoleń. To wspaniałe połączenie historii, emocji i wizualnej ekscytacji sprawia, że film ten stanowi doskonałe uzupełnienie podróży do plaż Dunkierki i eksploracji ich niezwykłego dziedzictwa.

 

Od kino do rzeczywistości: Filmy o Operacji Dynamo

 

Operacja Dynamo, znana również jako ewakuacja z Dunkierki, była inspiracją dla wielu filmów, które przedstawiały to historyczne wydarzenie. Oto kilka filmów, w których Operacja Dynamo znalazła swoje miejsce:

Dunkierka (2017) - Film wojenny w reżyserii Christophera Nolana, który przedstawia różne perspektywy żołnierzy, pilotów i cywilnych ratowników podczas ewakuacji z Dunkierki.

Dunkierka (1958) - Film wojenny w reżyserii Lesliego Normana, który opowiada historię młodego brytyjskiego żołnierza uczestniczącego w ewakuacji z Dunkierki.

Dunkierka (2004) - Film dokumentalny w reżyserii Alex Holmes.

Dunkirk: The Forgotten Men (2014) - Dokumentalny film upamiętniający 70. rocznicę Bitwy o Dunkierkę, opowiadający historię tysięcy żołnierzy pozostawionych na miejscu, by powstrzymać niemiecki natarcie i ułatwić masową ewakuację sił alianckich przez Kanał La Manche.

Te filmy przyczyniły się do utrwalenia pamięci o Operacji Dynamo i przekazania historii tego ważnego wydarzenia szerokiej publiczności.

Wraki z Dunkierki. Ruszyło przeszukiwanie kanału La Manche

W Kanale La Manche właśnie rozpoczęło się fascynujące poszukiwanie. Celem tej inicjatywy jest odnalezienie i zarejestrowanie wraków statków, które zostały zatopione podczas epickiej ewakuacji brytyjskich żołnierzy z Dunkierki w 1940 roku.

Podczas tamtej akcji uczestniczyło ponad tysiąc jednostek morskich, w tym wiele prywatnych kutrów i łodzi wycieczkowych. Z plaż Dunkierki udało się wówczas uratować ponad 330 tysięcy żołnierzy, ale nie wszystkie te jednostki wróciły do brytyjskich portów.

Z perspektywy militarnego ekspertów, decyzja Wielkiej Brytanii o wysłaniu tamtej ekspedycji na kontynent tuż po agresji ze strony Hitlera była trudna do uzasadnienia, ale z ludzkiego punktu widzenia, ewakuacja z Dunkierki to opowieść o heroizmie i poświęceniu. Niektóre z mniejszych jednostek zostały zarekwirowane przez marynarkę wojenną, ale wielu właścicieli tych łodzi włączyło się w akcję z własnej woli. Ich zadaniem było przewożenie żołnierzy z plaży do większych jednostek marynarki zakotwiczonych nieco dalej od wybrzeża.

To niezwykłe wydarzenie zostało uwiecznione w filmie "Dunkierka", którego reżyserem był brytyjski artysta filmowy Christopher Nolan.

Co do samej operacji, jak podkreśla dr. Anthony Firth, jeden z koordynatorów obecnych badań, statki były stale narażone na niemiecką artylerię i ataki lotnictwa. Miny i torpedy zagrażały im na wodach przy brzegach Francji.

Wielu z tych żołnierzy, którzy zostali uratowani wówczas, wróciło do Europy kilka lat później, biorąc udział w desancie w Normandii. Dzięki współpracy z francuskimi płetwonurkami, dotychczas odnaleziono 37 wraków statków.

Niestety, pozostałe 31 miejsc spoczynku statków nadal pozostaje nieznane. Ten projekt pozwoli na ich identyfikację i zarejestrowanie obecnego stanu tych szczątków na dnie kanału La Manche. Badacze postanowili nie naruszać tych wraków, traktując je z należytym szacunkiem jako groby morskie. To ważne z moralnego i etycznego punktu widzenia, które podkreśla naszą odpowiedzialność za zachowanie historii, której znaczenie wciąż jest żywe i wpływa na naszą percepcję teraźniejszości.

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 51°02′N 2°22′E

---

During my travels through Europe, I had the pleasure of visiting many remarkable places with extraordinary histories. One of these places is the beaches of Dunkirk in France. These beautiful shores are not only scenic and charming but also hold the memory of a significant event - Operation Dynamo. Get ready for an exciting journey through time and space.

Dunkirk Beaches

The first time I stood on the sands of Dunkirk beaches, I was left in awe. The beach is incredibly vast. However, what gave these beaches true depth was their historical significance.

The beaches of Dunkirk in France are not just picturesque and charming locations but also a testament to heroism and solidarity, as seen during Operation Dynamo. Visiting these beaches allows us to feel close to history and appreciate the spirit of resilience and sacrifice that defined those days. It's also a place where we can enjoy life and remember that even in the darkest of times, there's always a ray of hope. If you're looking for a journey that combines history with the beauty of nature, Dunkirk beaches should be on your list of places to visit.

World War II saw Dunkirk as the backdrop to a dramatic tale. Operation Dynamo, which took place in 1940, was one of the most significant acts of heroism and coordination in military history. During the evacuation from enemy lines to the beaches of Dunkirk, hundreds of thousands of Allied soldiers, mainly British, French, and Belgian, awaited rescue. They were surrounded by enemy forces, desperate, and fearing for their lives.

Conducted between May 26 and June 4, 1940, Operation Dynamo was the largest evacuation operation in British history. Its significance was directly tied to the scale of the British and French military's defeat in the fields of France and Belgium. The evacuation was a massive organizational success, but it cannot be considered a complete victory.

Operation Dynamo - A Painful yet Essential Tale

In response to the declaration of war by the United Kingdom against Nazi Germany on September 3, 1939, the transportation of British divisions to France began six days later, on September 9, 1939. The British Expeditionary Force (BEF), consisting of nine divisions under the command of General John Vereker, known as Lord Gort, was placed under French supreme command. As part of the established defense plan, on May 10, 1940, when the Germans initiated their offensive, these forces took defensive positions on the border of France and Belgium, forming what is known as the Gort Line.

However, upon hearing of German troops entering Belgium, French and British units abandoned their defensive positions and moved to assist the Belgian army while expecting the Germans to approach the Dyle River. Unfortunately, the British leadership was unaware that significant armored motorized Wehrmacht forces, under General Guderian, had penetrated through the Ardennes to the south and were aiming to encircle the Allied forces. When the first German units reached the shores of the English Channel, British and French units fighting in Belgium were encircled.

Spirit of Solidarity and Heroism

Operation Dynamo was the response to this dire situation. Despite tremendous peril and chaos, the evacuation commenced from the beaches of Dunkirk. A fleet of private boats, merchant ships, and war vessels was mobilized to rescue the trapped soldiers. Over 300,000 people, mainly British soldiers but also French and Belgian allies, were evacuated from Dunkirk.

Operation Dynamo was undoubtedly a great organizational success, but we must not forget the price that the Allied forces paid in battles and losses on the continent. Nonetheless, Dunkirk and the beaches that served as the point of rescue have endured as symbols of extraordinary determination, heroism, and solidarity. Today, by visiting these beaches, we can pay tribute to those who fought and sacrificed for our freedom.

Looking to the Future

Today, the beaches of Dunkirk bear the visible traces of those days. You can see monuments commemorating Operation Dynamo and the Dunkirk Operation Museum in Dunkirk, reminding us of the exceptional bravery displayed. However, these beaches are also places where life goes on. Enjoying a stroll by the seaside, basking in the sun, and participating in water sports are within easy reach. It signifies that despite the tragic history, Dunkirk has been reborn as a place of peace, joy, and hope.

Dunkirk - Nolan's Film: A Moving Recreation of Survival and Heroism

We cannot overlook the impact that Operation Dynamo has had on popular culture and filmmaking. In 2017, Christopher Nolan's war film, 'Dunkirk,' was released. This American-British-French-Dutch production is a tribute to this historic event. The film's premiere took place on July 13, 2017, in London and immediately gained recognition from both critics and the audience.

Christopher Nolan, known for his ability to create suspenseful films, portrayed Dunkirk as a story of survival. The film shows various perspectives - the soldiers on the beach, a fighter pilot, and civilian rescuers who set sail to save the trapped soldiers. Nolan's realistic and intense storytelling allows viewers to transport themselves to that time and feel the tension, fear, and desperation that soldiers and civilians experienced during the evacuation.

Dunkirk is not just an outstanding cinematic experience but also introduced a new generation to the history of Operation Dynamo. The film not only highlights the heroism and sacrifice of the soldiers but also underscores the power of solidarity and cooperation in the face of immense danger.

As a traveler, visiting the beaches of Dunkirk and watching this film can deepen your connection to history. By witnessing the same views that appeared on screen, you can appreciate the courage and determination of those in the midst of this tragic yet remarkable event.

Dunkirk, the film, not only reminds us of the past but also shows the importance of preserving the memory of these events for future generations. It's a wonderful blend of history, emotions, and visual excitement, making it a perfect complement to your journey to the beaches of Dunkirk and the exploration of their extraordinary heritage.

From Cinema to Reality: Films About Operation Dynamo

Operation Dynamo, also known as the Dunkirk evacuation, has inspired several films that depict this historic event. Here are a few films where Operation Dynamo found its place:

1. 'Dunkirk' (2017) - A war film directed by Christopher Nolan, which portrays various perspectives of soldiers, pilots, and civilian rescuers during the Dunkirk evacuation.

2. 'Dunkirk' (1958) - A war film directed by Leslie Norman, telling the story of a young British soldier participating in the Dunkirk evacuation.

3. 'Dunkirk' (2004) - A documentary film directed by Alex Holmes.

4. 'Dunkirk: The Forgotten Men' (2014) - A documentary film commemorating the 70th anniversary of the Battle of Dunkirk, narrating the story of thousands of soldiers left behind to stop the German advance and facilitate the mass evacuation of Allied forces across the English Channel.

These films have contributed to preserving the memory of Operation Dynamo and sharing the story of this significant event with a wide audience.

Wrecks from Dunkirk: The Channel Search Begins

A fascinating search is currently underway in the English Channel. The aim of this initiative is to locate and document the wrecks of ships that were sunk during the epic evacuation of British soldiers from Dunkirk in 1940.

During that operation, more than a thousand maritime vessels participated, including many private boats and excursion ships. These vessels successfully rescued over 330,000 soldiers from the beaches of Dunkirk. However, not all of these ships made it back to British ports.

From a military perspective, Britain's decision to send this expedition to the continent shortly after Hitler's aggression was difficult to justify. Yet, from a human point of view, the Dunkirk evacuation is a story of heroism and sacrifice. Some of the smaller vessels were requisitioned by the Navy, but many boat owners volunteered for the evacuation. Their task was to transport soldiers from the beach to the larger naval vessels anchored further offshore.

This extraordinary event was immortalized in the film 'Dunkirk,' directed by British filmmaker Christopher Nolan.

Regarding the operation, as emphasized by Dr. Anthony Firth, one of the search coordinators, the ships were constantly under fire from German artillery and aerial attacks. Mines and torpedoes posed threats in the waters near the French coast.

Many of the soldiers rescued at that time returned to Europe a few years later, participating in the Normandy landings. Through collaboration with French divers, 37 shipwrecks have been located so far.

Regrettably, the locations of the remaining 31 resting places of the ships remain unknown. This project aims to identify and document their current condition on the seabed of the English Channel. Researchers have decided not to disturb these wrecks, treating them with the utmost respect as maritime graves. This approach is crucial from a moral and ethical standpoint, underscoring our responsibility to preserve history, whose significance continues to influence our perception of the present.

   

Paris-Roubaix. Niezwykły wyścig i jeszcze bardziej niezwykli kibice

Paris - Roubaix to jedno z najważniejszych wydarzeń w kolarstwie szosowym, a zarazem jedno z najważniejszych świąt dla kibiców tego sportu. Każdego roku, w kwietniu, fani kolarstwa z całego świata zjeżdżają się do północnej Francji, by świętować razem podczas wyjątkowej imprezy, której nie sposób opisać słowami. 

Atmosfera podczas Paris - Roubaix jest niepowtarzalna i trudno ją porównać do innych wydarzeń sportowych. Kibice gromadzą się wzdłuż trasy wyścigu, tworząc prawdziwe kolorowe ocean, który nieustannie huczy i kipi energią. Każdy chce być blisko, dotknąć swojego idola, zrobić zdjęcie z zawodnikiem. 

Niektórzy z kibiców przyjeżdżają do Francji na kilka dni przed wyścigiem, by poczuć atmosferę, naładować się pozytywną energią i poznać innych fanów kolarstwa z całej Europy. Wielu z nich nocuje w namiotach na polach i łąkach przy trasie wyścigu lub w kamperach, ale nie brakuje też osób, które nocując w lokalnych hotelach lub pensjonatach.

W dzień wyścigu kolarze i kibice tworzą razem wspaniałe show. Kibice na trasie pokonują ogromne dystanse, by zobaczyć jak najwięcej i poczuć atmosferę wyścigu. Wszyscy żyją każdą chwilą wyścigu, przeżywając emocje na najwyższych obrotach.

Paris - Roubaix to nie tylko wyścig, ale także niezwykłe święto dla kibiców kolarstwa. To czas, który pozwala zapomnieć o codziennych problemach i skupić się na swojej pasji. Dzięki temu wydarzeniu, fani kolarstwa z całego świata mają możliwość spotkać się ze sobą, wymienić doświadczeniami i cieszyć się tym, co kochają najbardziej.

 

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 50°34'00.0"N 3°15'00.0"E

   

Piekło Północy. Historia wyścigu kolarskiego Paris-Roubaix

Paris-Roubaix – dla jednych wyścig, dla innych rytuał przejścia. To nie tylko jeden z najstarszych i najważniejszych klasyków kolarskich, ale też symbol uporu, odwagi i walki z własnymi słabościami. Od 1896 roku przyciąga na brukowe ścieżki północnej Francji najlepszych kolarzy świata. Nie bez powodu nazywany jest „Piekłem Północy” – tytułem, który zyskał po I wojnie światowej, gdy trasa prowadziła przez zniszczone, ponure krajobrazy byłych pól bitewnych.

W 2023 roku miałem okazję przekonać się, co naprawdę znaczy „piekielna” trasa Paris-Roubaix, biorąc udział w Paris-Roubaix Challenge. Ale zanim o tym – zanurzmy się wspólnie w historię tego niezwykłego wyścigu.

Na przestrzeni dekad trasa wyścigu ulegała zmianom, ale zawsze zachowywała swój surowy, nieprzewidywalny charakter. Choć w latach 60. i 70. dominowały bardziej łagodne odcinki asfaltowe, od lat 80. organizatorzy zaczęli przywracać brukowane sektory – ku uciesze tradycjonalistów i grozie zawodników.

Dziś bruk stanowi ponad jedną trzecią całkowitej długości trasy. I to nie byle jaki bruk – stary, nierówny, pełen dziur, który wytrząsa z zawodników resztki sił i zmusza do maksymalnej koncentracji. Trouée d’Arenberg, Carrefour de l'Arbre, Mons-en-Pévèle – te nazwy budzą respekt nawet u największych twardzieli peletonu.

  

Wyścig Paris-Roubaix zawsze przyciągał najlepszych kolarzy na świecie, Wielu z nich odniosło sukcesy na tej trasie, ale niewielu udało się zwyciężyć więcej niż jeden raz. Jednym z najbardziej utytułowanych kolarzy na Paris-Roubaix jest Belg Tom Boonen, który wygrał wyścig czterokrotnie ((2005, 2008, 2009, 2012). Tyle samo zwycięstw w wyścigu odniósł również Roger de Vlaeminck (1972, 1974, 1975, 1977).

  
Jednakże jednym z najbardziej znanym momentów w historii Paris-Roubaix jest legendarne zwycięstwo Johna Degenkolba w 2015 roku. Niemiecki kolarz z zespołu Giant-Alpecin pokonał na finiszu swojego rywala, Zdenka Stybara.

 

 
Paris-Roubaix jest wyścigiem kolarskim, który wymaga od zawodników nie tylko siły i wytrzymałości, ale także dużej determinacji i umiejętności jazdy po sekcjach brukowych. Trasa, która często jest pokryta kurzem i błotem, wymaga od kolarzy walki nie tylko z rywalami, ale również z samym sobą i warunkami na trasie. To sprawia, że wyścig jest nie tylko jednym z najtrudniejszych, ale także najbardziej emocjonujących i widowiskowych na świecie.
 

Historia polskich kolarzy w wyścigu Paris-Roubaix

 

Historia polskich kolarzy w wyścigu Paris-Roubaix jest stosunkowo krótka, ale mimo to kilku zawodników z Polski zdołało osiągnąć znaczące wyniki na tej trudnej trasie.

Jednym z największych osiągnięć polskich kolarzy na Paris-Roubaix jest czternaste miejsce w klasyfikacji generalnej, które zdobył: Joachim Halupczok (1990) oraz Zbigniew Spruch (1999).

Także Czesław Lang brał udział w wyścigach Paris-Roubaix. W 1984 roku wystartował pierwszy raz. 

W tym czasie Lang był jednym z najlepszych polskich kolarzy i uważał, że Paris-Roubaix to wyścig, który jest dla niego stworzony. Lang zawsze uważał, że jego mocną stroną jest jazda po trudnym terenie, a Paris-Roubaix to właśnie taki wyścig.

Podczas Paris-Roubaix w 1984 r. Czesław Lang był jednym z wyróżniających się kolarzy. Przez kilkadziesiąt kilometrów uciekał w dwuosobowej czołówce. To wszystko na żywo pokazywała francuska telewizja, a oglądali go widzowie w ponad stu krajach.

W 1984 r. Lang nie ukończył wyścigu. Jak sam wspomina: Uciekaliśmy wówczas przez dwieście kilometrów, mieliśmy prawie 18 minut przewagi nad główną grupą. Do mety miałem 40-60 kilometrów i po prostu stanąłem z głodu. Rywale mnie dogonili.

Lang nie osiągnął na Paris-Roubaix tak wielkich sukcesów, jak jego zagraniczni rywale, ale jego determinacja i chęć walki na tej trudnej trasie były podziwiane przez kibiców i innych kolarzy.

W końcu, po zakończeniu kariery kolarskiej, Lang stał się organizatorem wielu prestiżowych wyścigów kolarskich, w tym między innymi Tour de Pologne, który stał się jednym z najważniejszych wyścigów kolarskich w Europie. 

Paris-Roubaix Challenge 2023

Paris-Roubaix Challenge to coroczna impreza, która odbywa się na trasie wyścigu kolarskiego Paris-Roubaix. Jest to wydarzenie dla amatorów, którzy chcą spróbować swoich sił na tej trudnej trasie.

  
W 2023 roku Paris-Roubaix Challenge odbył się 8 kwietnia, czyli dzień przed profesjonalnym wyścigiem. Uczestnicy mieli do pokonania trasę liczącą 170, 145 lub 70 kilometrów. Każda z nich składa się z wielu sekcji brukowych, czyli charakterystycznych dla Paris-Roubaix. 
 
Paris-Roubaix Challenge jest wyzwaniem dla każdego, kto lubi kolarstwo szosowe i chce spróbować swoich sił na jednym z najtrudniejszych i najbardziej prestiżowych wyścigów kolarskich na świecie. Trasa wyścigu wymaga od uczestników dużych umiejętności technicznych, siły i wytrzymałości, ponieważ sekcje brukowe są bardzo wymagające i wymagają jazdy na wysokim poziomie technicznym.
 

Uczestnictwo w Paris-Roubaix Challenge jest otwarte dla wszystkich amatorów, którzy ukończyli 18 lat. Zgłoszenia można dokonać przez internet na stronie organizatora imprezy. Koszt uczestnictwa zależy od wybranej trasy i terminu zgłoszenia, ale zazwyczaj wynosi około 80-100 euro.

   
Paris-Roubaix Challenge to świetna okazja dla amatorów kolarstwa szosowego, aby spróbować swoich sił na jednym z najważniejszych wyścigów kolarskich na świecie. To wyzwanie, które wymaga dużej determinacji i wysiłku, ale jednocześnie daje niezapomniane wrażenia i satysfakcję z przejechania trasy, którą pokonują najlepsi kolarze świata.

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 50°40′41″N 3°12′19″E

   

Wisłoujście 1734. Oblężenie Gdańska 1734: Walka o Wolność i Honor [ZDJĘCIA, FILM]

Jest rok 1734. Miasto Gdańsk przyjęło w swoich murach króla Stanisława Leszczyńskiego. Miasto obległy siły rosyjskie i saskie. W twierdzy Wisłoujście walczyła załoga gdańska wsparta przez szwedzkich ochotników i francuskich sojuszników obozujących na Westerplatte.

Jest rok 1734. Miasto Gdańsk przyjęło w swych murach króla Stanisława Leszczyńskiego. Miasto obległy siły rosyjskie i saskie

We wrześniu 1939 r. Francuzi nie mieli ochoty "umierać za Gdańsk". 280 lat temu - również nie za bardzo, ale byli tacy, którzy polegli w walce, a to na Westerplatte. Mieli dać odsiecz przebywającemu w mieście królowi Stanisławowi Leszczyńskiemu. Najgorliwiej walczył Louis Robert Hippolyte de Bréhan hrabia de Plélo.

Można bez wielkiej przesady stwierdzić, że hrabia otrzymał do wykonania misję samobójczą. Król Stanisław Leszczyński był teściem Ludwika XV, króla Francji. Próba odzyskania polskiego tronu w 1733 r. powiodła się dzięki pieniądzom z Paryża, ale na krótko. Doszło do wojny między zwolennikami Leszczyńskiego i konkurencyjnego króla Augusta III Sasa. Tego drugiego wsparła militarnie i politycznie Rosja. Leszczyński musiał uciekać z Rzeczpospolitej.

2 października 1733 r. dotarł do silnie ufortyfikowanego Gdańska, gdzie uzyskał ochronę oraz wsparcie ówczesnych władz

2 października 1733 r. dotarł do silnie ufortyfikowanego Gdańska, gdzie uzyskał ochronę oraz wsparcie ówczesnych władz. Było to wbrew praktyce stosowanej przez gdańszczan od czasów króla Stefana Batorego, która nakazywała czekanie na rozwój wydarzeń i opowiedzenie się po stronie tego kandydata do polskiego tronu, który pierwszy dokona aktu koronacji.

W roku 1697 gdańszczanie nie poparli księcia Contiego jako kandydata do tronu Rzeczpospolitej, zgłoszonego przez Francję

Było to ryzyko, ale dyktowane dość świeżymi doświadczeniami miasta na ówczesnej arenie polityki międzynarodowej. W roku 1697 gdańszczanie nie poparli księcia Contiego jako kandydata do tronu Rzeczpospolitej, zgłoszonego przez Francję. Skończyło się to dla miasta restrykcjami wprowadzonymi przez króla Ludwika XIV.

 

Leszczyński czeka - Gdańsk razem z nim

 

Opowiedzenie się po stronie Stanisława Leszczyńskiego miało poważne konsekwencje. Armia rosyjska ruszyła na Gdańsk. Władze miasta jesienią 1733 r. przeprowadziły w pilnym trybie przygotowania do obrony - wzmocniono i rozbudowano fortyfikacje. Rosjanie podeszli pod Gdańsk na początku lutego 1734 r., i wkrótce zażądali kapitulacji miasta i wydania Stanisława Leszczyńskiego. Miasto odrzuciło to ultimatum - rozpoczęło się oblężenie.

Opowiedzenie się po stronie Stanisława Leszczyńskiego miało poważne konsekwencje. Armia rosyjska ruszyła na Gdańsk

Gdańsk, podobnie jak Leszczyński, liczył na odsiecz wojsk Ludwika XV. Nadzieje te wzmacniało polityczne przedstawicielstwo Francji, która miała w Gdańsku swojego ambasadora - hrabiego Antoina-Felixa de Montiego. Czas jednak mijał, a sytuacja stawała się coraz trudniejsza. Miasto miało do dyspozycji 6,5 tys. żołnierzy, wspieranych przez 8 tys. uzbrojonych mieszczan. Wojska rosyjskie liczyły co najmniej 40 tys. ludzi. Pod koniec kwietnia dostarczono im 64 armaty - rozpoczął się regularny ostrzał Gdańska z pobliskich wzgórz.

24 maja 1734 r. Francja przysłała drogą morską 2,5 tys. żołnierzy, którzy wylądowali na Westerplatte. Ta liczba i tak nie była w stanie pomóc miastu. Do tego Francuzi musieli najpierw przebić się przez pierścień sił rosyjskich, które otaczały Gdańsk.

Nieostrożny i nadgorliwy hrabia de Plélo

 

Dowódca francuskiego korpusu był w randze pułkownika. Nazywał się Louis Robert Hippolyte de Bréhan hrabia de Plélo. Był francuskim wojskowym i dyplomatą - ambasadorem w Kopenhadze w latach 1729–1734.

Dowódca francuskiego korpusu był w randze pułkownika. Nazywał się Louis Robert Hippolyte de Bréhan hrabia de Plélo

27 maja oddziały francuskie od strony Westerplatte podjęły próbę przedarcia się do Gdańska przez rosyjskie umocnienia.

27 maja oddziały francuskie od strony Westerplatte podjęły próbę przedarcia się do Gdańska przez rosyjskie umocnienia

Według pamiętników markiza d’Argenson, który już w 1720 r. był generałem-porucznikiem armii królewskiej: "Hrabia de Plélo dowodził trzema batalionami (ok. tysiąc pięćset żołnierzy), usiłując bronić miasta, ale ze względu na ogromną przewagę Moskali, blisko trzydzieści tysięcy nieprzyjaciół, nie było szans na powodzenie. Pomimo tego, hrabia de Plélo walczył dzielnie do końca. Mimo ran, ociekający krwią, trzykrotnie prowadził atak, próbując podnieść na duchu naszych żołnierzy, którzy widzieli bezsens dalszej walki. Zginął po odniesieniu piętnastu ran.

Mimo ran, ociekając krwią, trzykrotnie prowadził atak, próbując podnieść na duchu naszych żołnierzy, którzy widzieli bezsens dalszej walk

Nie wiadomo, na ile markiz d’Argenson upiększył wizerunek poległego oficera. Być może przemilczał jedynie okoliczności śmierci. Według źródeł z epoki, gdy atak się załamał, Francuzi zaczęli się wycofywać w popłochu. Hrabia de Plélo próbował opanować sytuację. Usiłował zatrzymać uciekających żołnierzy i został zastrzelony przez. jednego ze swoich podkomendnych - grenadiera, który nie chciał podporządkować się woli dowódcy. Strona francuska oficjalnie stwierdziła, że hrabia zginął wskutek swojej nieostrożności i nadgorliwości. Rosjanie wydali zwłoki. Pogrzeb odbył się w Bretanii, skąd pochodził brawurowy oficer. W chwili śmierci miał 35 lat.

 

Gdańsk na kolanach, Leszczyński - ucieka

 

Dziś można tylko spekulować, co powodowało hrabiego de Plélo. Na pewno rozumiał, że te 2,5 tys. żołnierzy niewiele wskóra przeciwko rosyjskiemu oblężeniu. Był to czas, gdy w systemie etycznym szlachty i oficerów karierę zaczęła robić świecka idea honoru. De Plélo prawdopodobnie nie wyobrażał sobie, że mógłby wrócić do Francji jako dowódca nieudanej misji. Miał wszak pomóc Stanisławowi Leszczyńskiemu - teściowi króla Ludwika XV, ojcu królowej Marii.

 

Francuski korpus po śmierci hrabiego de Plélo nie kwapił się do walk

 

Francuski korpus po śmierci hrabiego de Plélo nie kwapił się do walki. Skapitulował przed Rosjanami 23 czerwca 1734 r. Dzień później poddała się także Twierdza Wisłoujście. Sytuacja Gdańska stała się beznadziejna.

W nocy z 27 na 28 czerwca Stanisław Leszczyński w przebraniu chłopa wymknął się z miasta i przedostał do Prus. Stamtąd - dotarł do Francji

W nocy z 27 na 28 czerwca Stanisław Leszczyński w przebraniu chłopa wymknął się z miasta i przedostał do Prus. Stamtąd - dotarł do Francji

Stanisław Leszczyński jako teść króla Ludwika XV po ucieczce z Gdańska spadł na przysłowiowe cztery łapy. Został dożywotnim władcą bogatego Księstwa Lotaryngii i w niczym nie przypominał Sarmaty z patriotycznych wyobrażeń Polaków. Dożył prawie 90 lat.

Gdańsk przez tydzień negocjował warunki kapitulacji - ostatecznie doszło do niej 9 lipca 1734 r. Istniejąca od przeszło 300 lat republika miejska po raz pierwszy i ostatni w swojej historii doznała porażki i musiała poddać się wojskom nieprzyjaciela.

Gdańsk uznał elekcję Augusta III na tron Rzeczpospolitej, a także zapłacił Rosji ogromną kontrybucję w wysokości 1 mln talarów. Dodatkowo rajcy musieli wysłać do Petersburga swoich delegatów - po to, by przeprosili uroczyście carycę Annę.

Historia obrony Gdańska w 1734 roku:

Działania Szwedów: Obecność szwedzkich ochotników i sojuszników na Westerplatte była kluczowa dla obrony miasta. Szwedzi przybyli jako sojusznicy Francji i stanowili ważne wsparcie dla gdańskiej załogi. Ich udział w walkach, choć nie był wystarczający, aby zmienić losy oblężenia, podkreślał znaczenie miasta Gdańska na ówczesnej mapie europejskich konfliktów.

Działania wewnętrzne w Gdańsku: Mieszkańcy Gdańska odegrali istotną rolę w obronie swojego miasta. Oprócz 6,5 tysiąca żołnierzy, Gdańszczanie uzbrojeni w broń palną wzięli udział w obronie miasta, tworząc tzw. milicję miejską. To ich determinacja i odwaga były często kluczowymi czynnikami w obronie przed atakami rosyjskimi i saskimi.

Inne postaci i wydarzenia: W trakcie oblężenia miasta ważną rolę odegrał pułkownik Andreas Thiele, który był jednym z głównych dowódców gdańskiej obrony. Ponadto, warto wspomnieć o działaniach dyplomatycznych podejmowanych przez Francję i inne kraje, aby wsparć Gdańsk w tym trudnym czasie. Dyplomaci podejmowali próby negocjacji i zbierania wsparcia międzynarodowego.

Skutki dla Gdańska: Po kapitulacji miasta w 1734 roku, Gdańsk znalazł się pod rosyjskim panowaniem. Wprowadzono represje wobec mieszkańców i obniżono status miasta. Kontrybucje finansowe i utrata niepodległości na ponad sto lat miały znaczący wpływ na rozwój miasta. Dopiero w wyniku zrywów narodowych w XIX wieku Gdańsk odzyskał niepodległość.

Ślad w kulturze i pamięci narodowej: Obrona Gdańska w 1734 roku pozostawiła trwały ślad w kulturze i pamięci narodowej Polski. W mieście znajdują się pomniki i tablice upamiętniające tę epokową bitwę. Co roku obchodzone są rocznice wydarzeń związanych z obroną Gdańska, co podkreśla wagę tych historycznych wydarzeń dla narodu polskiego.

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 54°23′45,1″N 18°40′44,9″E

Kiedy podpisano Traktat Północnoatlantycki

4 kwietnia 1949 roku w Waszyngtonie podpisano porozumienie nazwane Traktatem Północnoatlantyckim lub Traktatem Waszyngtońskim, na mocy którego utworzono NATO.

Obiegowa opinia głosi, że NATO było odpowiedzią na zagrożenie ze strony Sowietów, ale to tylko część prawdy. Oprócz zatrzymania sowieckiej ekspansji ważna była też obecność USA jako militarnej siły równoważącej na kontynencie europejskim oraz integracja krajów Europy.

Państwa europejskie oraz Stany Zjednoczone i Kanada wyraziły wolę, aby „ochraniać wolność, wspólne dziedzictwo i cywilizacje swych narodów, oparte na zasadach demokracji, wolności jednostki i praworządności”.


Traktat składał się z 14 artykułów, a artykuł 5. opisywał równowagę i bezpieczeństwo państw europejskich oraz USA, podkreślając, iż „Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub kilka z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uważana za napaść przeciwko nim wszystkim”.

Oryginał traktatu został złożony w archiwach Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki, odpisy przekazano każdemu rządowi państw sygnatariuszy. Były to wówczas: Belgia, Dania, Francja, Holandia, Islandia, Kanada, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Wielka Brytania i Włochy.

W chwili obecnej do NATO należy 28 państw.

TREŚĆ TRAKTATU PÓŁNOCNOATLANTYCKIEGO

Strony niniejszego traktatu potwierdzają swą wiarę w cele i zasady Karty Narodów Zjednoczonych oraz pragnienie życia w pokoju ze wszystkimi narodami i wszystkimi rządami.

Są zdecydowane ochraniać wolność, wspólne dziedzictwo i cywilizację swych narodów, oparte na zasadach demokracji, wolności jednostki i rządów prawa.

Dążą do umacniania stabilizacji i dobrobytu na obszarze północnoatlantyckim.

Są zdecydowane połączyć swe wysiłki w celu zbiorowej obrony oraz zachowania pokoju i bezpieczeństwa.

W związku z powyższym uzgadniają one niniejszy Traktat Północnoatlantycki:

Artykuł 1
Strony zobowiązują się, zgodnie z postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych, załatwiać wszelkie spory międzynarodowe, w które mogłyby zostać zaangażowane, za pomocą środków pokojowych w taki sposób, aby pokój i bezpieczeństwo międzynarodowe oraz sprawiedliwość nie zostały narażone na niebezpieczeństwo, jak również powstrzymywać się w swych stosunkach międzynarodowych od użycia lub groźby użycia siły w jakikolwiek sposób niezgodny z celami Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 2
Strony będą przyczyniały się do dalszego rozwoju pokojowych i przyjaznych stosunków międzynarodowych przez umacnianie swych wolnych instytucji, przez przyczynianie się do lepszego zrozumienia zasad, na jakich opierają się te instytucje, oraz przez rozwijanie warunków dla stabilizacji i dobrobytu. Będą one dążyły do usuwania konfliktów w prowadzonej przez nie międzynarodowej polityce gospodarczej i będą popierały współpracę gospodarczą między wszystkimi Stronami lub częścią z nich.

Artykuł 3
Dla skuteczniejszego osiągnięcia celów niniejszego traktatu, Strony, każda z osobna i wszystkie razem, poprzez stałą i skuteczną samopomoc i pomoc wzajemną, będą utrzymywały i rozwijały swoją indywidualną i zbiorową zdolność do odparcia zbrojnej napaści.

Artykuł 4

Strony będą się wspólnie konsultowały, ilekroć, zdaniem którejkolwiek z nich, zagrożone będą integralność terytorialna, niezależność polityczna lub bezpieczeństwo którejkolwiek ze Stron.

Artykuł 5
Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim i dlatego zgadzają się, że jeżeli taka zbrojna napaść nastąpi, to każda z nich, w ramach wykonywania prawa do indywidualnej lub zbiorowej samoobrony, uznanego na mocy artykułu 51 Karty Narodów Zjednoczonych, udzieli pomocy Stronie lub Stronom napadniętym, podejmując niezwłocznie, samodzielnie jak i w porozumieniu z innymi Stronami, działania, jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej, w celu przywrócenia i utrzymania bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego.

O każdej takiej zbrojnej napaści i o wszystkich podjętych w jej wyniku środkach zostanie bezzwłocznie powiadomiona Rada Bezpieczeństwa. Środki takie zostaną zaniechane, gdy tylko Rada Bezpieczeństwa podejmie działania konieczne do przywrócenia i utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

Artykuł 6
W rozumieniu artykułu 5 uznaje się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej Stron obejmuje zbrojną napaść:

- na terytorium którejkolwiek ze Stron w Europie lub Ameryce Północnej, na algierskie departamenty Francji, na terytorium Turcji lub na wyspy znajdujące się pod jurysdykcją którejkolwiek ze Stron na obszarze północnoatlantyckim na północ od Zwrotnika Raka;

- na siły zbrojne, okręty lub statki powietrzne którejkolwiek ze Stron znajdujące się na tych terytoriach lub nad nimi albo na jakimkolwiek innym obszarze w Europie, na którym w dniu wejścia w życie traktatu stacjonowały wojska okupacyjne którejkolwiek ze Stron, lub też na Morzu Śródziemnym czy na obszarze północnoatlantyckim na północ od Zwrotnika Raka.

Artykuł 7
Niniejszy traktat nie narusza i nie będzie interpretowany jako naruszający w jakikolwiek sposób ustanowione w Karcie prawa i obowiązki Stron będących członkami Narodów Zjednoczonych ani też nie narusza głównej odpowiedzialności Rady Bezpieczeństwa za utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

Artykuł 8
Każda Strona oświadcza, że żadne z wiążących ją obecnie zobowiązań międzynarodowych z którąkolwiek ze Stron lub z jakimkolwiek państwem trzecim nie stoi w sprzeczności z postanowieniami niniejszego traktatu, oraz zobowiązuje się do niewiązania się z jakimkolwiek zobowiązaniem międzynarodowym sprzecznym z niniejszym traktatem.

Artykuł 9
Niniejszym Strony ustanawiają Radę, w której każda z nich będzie reprezentowana w celu rozpatrywania spraw dotyczących realizacji niniejszego traktatu. Rada będzie zorganizowana w taki sposób, żeby mogła zbierać się szybko w każdym czasie. Rada utworzy takie organy pomocnicze, jakie okażą się potrzebne; w szczególności utworzy ona natychmiast komitet obrony, którego zadaniem będzie zalecanie środków w celu realizacji artykułów 3 i 5.

Artykuł 10
Strony mogą, za jednomyślną zgodą, zaprosić do przystąpienia do niniejszego traktatu każde inne państwo europejskie, które jest w stanie realizować zasady niniejszego traktatu i wnosić wkład do bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego. Każde państwo zaproszone w ten sposób może stać się stroną traktatu, składając Rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki dokument przystąpienia. Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki powiadomi każdą ze Stron o złożeniu każdego takiego dokumentu przystąpienia.

Artykuł 11
Niniejszy traktat podlega ratyfikacji, a jego postanowienia zostaną wprowadzone w życie przez Strony zgodnie z ich procedurami konstytucyjnymi. Dokumenty ratyfikacji zostaną złożone tak szybko, jak to jest możliwe Rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki, który o każdym złożeniu powiadomi wszystkich innych sygnatariuszy. Traktat wejdzie w życie w stosunkach między państwami, które go ratyfikowały, gdy tylko zostaną złożone dokumenty ratyfikacji przez większość sygnatariuszy, włączając w to ratyfikacje Belgii, Francji, Kanady, Luksemburga, Niderlandów, Stanów Zjednoczonych i Zjednoczonego Królestwa, a w stosunku do innych państw - z chwilą złożenia ich dokumentów ratyfikacji.

Artykuł 12
Po upływie dziesięciu lat obowiązywania traktatu lub kiedykolwiek po upływie tego okresu Strony, na żądanie którejkolwiek z nich, skonsultują się wspólnie w celu dokonania przeglądu traktatu, uwzględniając czynniki, które w tym czasie będą mogły mieć wpływ na pokój i bezpieczeństwo na obszarze północnoatlantyckim, w tym rozwój zarówno powszechnych, jak i regionalnych porozumień przyjętych zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych, mających na celu utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

Artykuł 13
Po upływie dwudziestu lat obowiązywania traktatu każda ze Stron może przestać być stroną traktatu po upływie roku od notyfikacji o wypowiedzeniu, skierowanej do Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki, który poinformuje rządy innych Stron o złożeniu każdej notyfikacji o wypowiedzeniu.

Artykuł 14
Niniejszy traktat, którego teksty angielski i francuski są jednakowo autentyczne, zostanie złożony w archiwach Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki. Należycie uwierzytelnione kopie traktatu przekazane zostaną przez ten rząd rządom innych sygnatariuszy.

Na dowód czego niżej podpisani pełnomocnicy podpisali niniejszy traktat.

Sporządzono w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 r.

Po zaznajomieniu się z powyższym traktatem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

- został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych,
- Rzeczpospolita Polska postanawia przystąpić do tego traktatu,
- postanowienia traktatu są ratyfikowane, przyjęte, potwierdzone i będą niezmiennie zachowywane. Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.