Jak opowiadać historię z humorem: Analiza serialu Dekameronu i serialu 1670

Współczesne seriale kostiumowe, które z humorem przedstawiają przeszłość, doskonale odzwierciedlają nasze dzisiejsze lęki i dylematy. Ostatnio dwa takie tytuły - "Dekameron" i "1670" - przyciągnęły uwagę widzów, prezentując odmienne podejścia do satyry historycznej. Moje osobiste doświadczenia z tymi produkcjami są skrajnie różne. Jeden z nich okazał się dla mnie nie do zniesienia. Przekonaj się, który i dlaczego.

"Dekameron" - Błyskotliwa satyra z ducha Boccaccia

"Dekameron" to nowa produkcja Netfliksa, inspirowana klasycznym dziełem Giovanni Boccaccia, który urodził się i zmarł w miejscowości, którą niedawno odwiedzałem i opisywałem - Cartaldo - Perła Toskanii. Kathleen Jordan, autorka serialu, zręcznie przekształciła średniowieczny tekst w nowoczesną satyrę, osadzając akcję w realiach pandemii COVID-19. Serial rozpoczyna się w momencie, gdy Florencja zostaje sparaliżowana przez zarazę, a bohaterowie decydują się na ucieczkę do odizolowanej willi.

 
Co sprawia, że „Dekameron” przyciąga uwagę i sprawia, że można go oglądać godzinami, mimo iż jego inspiracja sięga średniowiecza? To przede wszystkim sposób, w jaki Jordan uchwyciła chaos informacyjny i społeczne nierówności. W czasach pandemii, podobnie jak w XIV-wiecznej Florencji, wyższy status społeczny miał gwarantować bezpieczeństwo. Serial w zabawny sposób ukazuje różnice między klasami społecznymi, które w dobie współczesnej pandemii są równie wyraźne, jak w przeszłości. Przewrotna satyra i inteligentne nawiązania do klasyki literatury sprawiają, że mimo upływu lat, historie opowiedziane przez Boccaccia wciąż pozostają aktualne i pełne humoru.

 

"1670" - Wypaczona wizja polskiego szlachcica

Z kolei „1670” jest nowym polskim serialem, który stara się przemycić elementy satyry w kontekście XVII-wiecznej Polski. Mimo że premiera miała miejsce w grudniu 2023 roku, zaskoczyła mnie, jak trudno było mi zanurzyć się w tej produkcji. Jan Paweł, główny bohater, to zarysowany karykaturalnie szlachcic, którego ambicje i marzenia o sławie są przedstawione w sposób bardziej groteskowy niż wciągający.
 
Główne zarzuty wobec „1670” dotyczą braku głębi i refleksji. Serial ma ambicje krytykować polską politykę i społeczne absurdy, ale często robi to w sposób, który zamiast bawić, nuży i zniechęca. Bezrefleksyjna obsada oraz przerysowane konflikty są raczej egzorcyzmem naszych narodowych kompleksów niż satyryczną refleksją. Brak głębszego kontekstu historycznego i nużące dialogi sprawiają, że nawet kilku minutowy seans może być męczący. W efekcie, mimo że serial ma swoje mocne momenty, to całość nie przekonuje do dłuższego zanurzenia się w tej wizji przeszłości.

Kontekst historyczny i współczesne refleksje

Z perspektywy mojej wizyty w Certaldo, miejscu narodzin i śmierci Giovanni Boccaccia, „Dekameron” nabiera dodatkowego wymiaru. Certaldo to nie tylko miejsce związane z pisarzem, ale także symboliczny punkt, gdzie średniowieczne dziedzictwo spotyka współczesność. Z historycznego punktu widzenia, Certaldo i jego zabytki stanowią tło dla przemyśleń na temat społecznych nierówności i ludzkiej natury, które w „Dekameronie” znalazły swoje odzwierciedlenie.
 
Boccaccio, żyjąc w czasach zarazy i społecznych przewrotów, zdołał stworzyć dzieło, które wciąga i bawi, ale również zmusza do refleksji. Jego geniusz tkwi w umiejętności uchwycenia uniwersalnych prawd, które pozostają aktualne przez wieki. Serial „Dekameron” w sposób udany odzwierciedla te cechy, a jego współczesna interpretacja wzbogaca nas o nowe spojrzenie na klasyczne tematy.
 
Z kolei „1670” pozostaje przykładem, jak trudne może być przeniesienie historycznych realiów na ekran w sposób, który nie tylko bawi, ale i zmusza do myślenia. W odróżnieniu od „Dekameronu”, „1670” nie potrafi znaleźć równowagi między komedią a refleksją, co czyni go mniej udanym eksperymentem w świecie satyry historycznej.

Podsumowanie

W świecie, gdzie historia często mieszana jest z współczesnymi problemami, zarówno „Dekameron”, jak i „1670” oferują różne spojrzenia na przeszłość. „Dekameron” jest udanym przykładem, jak literatura klasyczna może zostać ożywiona i przystosowana do współczesnych realiów, podczas gdy „1670” ilustruje wyzwania związane z próbą uchwycenia skomplikowanej rzeczywistości przeszłości w sposób, który ma bawić i prowokować do myślenia. Każdy z tych seriali jest inny, ale obydwa mają swoje miejsce w bogatym krajobrazie współczesnej satyry historycznej.

Toskańskie Uzdrowisko Montecatini-Terme

Montecatini-Terme to jedno z tych włoskich miasteczek, które zdają się zatrzymać w czasie, oferując swoim gościom wyjątkową mieszankę historii, architektury, natury i relaksu. Położone w sercu Toskanii, Montecatini-Terme od lat przyciąga turystów swoimi źródłami termalnymi, zabytkowymi hotelami oraz malowniczymi krajobrazami. Jednakże, jak wiele miejscowości wypoczynkowych, również i Montecatini przechodzi przez różne fazy sezonowe, co ma ogromny wpływ na atmosferę miasta. Zapraszam Was do kolejnego wpisu z Toskanii.

 

Montecatini-Terme: Miasto z tradycjami

 
Montecatini-Terme od wieków jest znane z leczniczych właściwości swoich wód termalnych. Już w czasach rzymskich miejscowość ta była doceniana za swoje naturalne źródła, które dziś są głównym magnesem przyciągającym turystów z całego świata. Miasteczko zostało w pełni rozwinięte jako uzdrowisko w XIX wieku, kiedy to zaczęły powstawać pierwsze luksusowe hotele i kąpieliska termalne. Do dziś wiele z tych historycznych budynków zachowało swoje pierwotne funkcje, oferując odwiedzającym możliwość skorzystania z tradycyjnych zabiegów spa.
  
Najbardziej znane z tutejszych term to Tettuccio, Excelsior oraz Leopoldine. Każde z tych miejsc oferuje nie tylko kąpiele lecznicze, ale również unikalne doświadczenie zanurzenia się w historii i kulturze regionu. Budynki te, z ich pięknymi kolumnadami, marmurowymi wnętrzami i malowniczymi ogrodami, są prawdziwymi dziełami sztuki architektonicznej.
 

Miasto poza sezonem: Ciche ulice i zamknięte hotele

 
Podczas szczytu sezonu Montecatini-Terme tętni życiem. Ulice są pełne turystów, którzy spacerują po eleganckich promenadach, odwiedzają lokalne kawiarnie i restauracje, a także korzystają z licznych zabiegów oferowanych przez miejscowe spa. W tym czasie miasto jest pełne energii, a życie toczy się na wysokich obrotach. Montecatini poza sezonem, pokazuje zupełnie inne oblicze.

 

  
Montecatini-Terme, jak wiele innych miejscowości turystycznych, poza sezonem wydaje się niemal wymarłe. Zamknięte hotele i puste ulice nadają miastu nieco melancholijny charakter. Długie, ciche spacery po opuszczonych promenadach pozwalają na zupełnie inne doświadczenie miasta - bardziej intymne, refleksyjne. Jest to czas, kiedy Montecatini-Terme staje się idealnym miejscem dla tych, którzy szukają spokoju i ciszy, z dala od zgiełku typowego dla sezonu turystycznego.
 
Na ulicach Montecatini poza sezonem można spotkać nielicznych przechodniów, a wiele miejsc, które latem są pełne życia, teraz wydaje się opuszczonych. Hotele, które jeszcze niedawno gościły turystów z całego świata, są zamknięte, a restauracje i kawiarnie, które w sezonie kuszą zapachami lokalnych potraw, teraz również wydają się uśpione. Jest w tym jednak pewien urok - możliwość zobaczenia miasta w jego autentycznej, nieco nostalgicznej odsłonie.
 

Montecatini Alto: Historyczna perła na wzgórzu

 
Jednym z najciekawszych miejsc w Montecatini-Terme jest Montecatini Alto, historyczna część miasta położona na wzgórzu, z którego roztacza się zapierający dech w piersiach widok na całą okolicę. Montecatini Alto to miejsce, gdzie historia i tradycja spotykają się z naturą, oferując odwiedzającym niezapomniane wrażenia.
 
Do Montecatini Alto można dostać się pieszo, korzystając z malowniczych ścieżek, ale bardziej popularnym sposobem jest skorzystanie z kolejki Funicolare di Montecatini Terme. Jest to zabytkowa kolejka, która kursuje od 1898 roku i stanowi jedną z głównych atrakcji turystycznych miasta. 
  
Montecatini Alto, mimo swojego spokojnego charakteru, ma wiele do zaoferowania. Znajduje się tu kilka zabytkowych kościołów, urocze place oraz tradycyjne włoskie restauracje, gdzie można spróbować lokalnych specjałów. Spacerując wąskimi uliczkami Montecatini Alto, można poczuć atmosferę dawnych czasów, kiedy to życie w miasteczku toczyło się powoli, zgodnie z naturalnym rytmem przyrody.
 

Montecatini-Terme nocą: Magia Świątecznego Oświetlenia

 
Nawet poza sezonem, Montecatini-Terme potrafi zaskoczyć. Wieczorem, kiedy zapada zmrok, miasto ożywa na nowo. Świąteczne oświetlenie, które rozbłyska na ulicach, nadaje miastu zupełnie nowy, magiczny charakter. Lodowisko, które za dnia wydawało się opustoszałe, nocą przyciąga miejscowych, a muzyka rozbrzmiewająca z głośników tworzy ciepłą, przyjazną atmosferę.
 
Warto dodać, że Montecatini-Terme jest miejscem, które potrafi zaskakiwać na każdym kroku. Nawet jeśli za dnia wydaje się opustoszałe, nocą ukazuje swoje drugie oblicze. Wiele z miejsc, które były zamknięte w ciągu dnia, wieczorem otwiera swoje drzwi, a miasto wypełnia się ludźmi. To idealny moment, aby usiąść w jednej z lokalnych kawiarni, zamówić filiżankę włoskiej kawy i obserwować, jak Montecatini-Terme budzi się do życia.
 

Podsumowanie

 
Montecatini-Terme to miejsce, które ma wiele do zaoferowania zarówno w sezonie, jak i poza nim. To miasto, które zachwyca swoją historią, architekturą i naturalnym pięknem. Choć poza sezonem może wydawać się opustoszałe, to właśnie wtedy można odkryć jego prawdziwą, nieco melancholijną duszę. Jest to idealne miejsce dla tych, którzy szukają spokoju i chcą poczuć autentyczny klimat włoskiego miasteczka.
 
Niezależnie od pory roku, Montecatini-Terme zawsze ma coś do zaoferowania. Czy to relaks w termalnych źródłach, spacer po historycznych uliczkach Montecatini Alto, czy też wieczorny spacer po świątecznie oświetlonych promenadach - każde z tych doświadczeń pozostawi niezapomniane wrażenia. Montecatini-Terme to miejsce, które trzeba odwiedzić, aby w pełni docenić jego unikalny urok.

 

 
Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 43°24′N 10°52′E

Odkrywając Vinci: Spacer Śladami Leonarda

Vinci, malownicza miejscowość w sercu Toskanii, jest miejscem, gdzie historia, sztuka i nauka łączą się w harmonijną całość. To nie tylko miejsce narodzin jednego z największych umysłów renesansu, Leonarda da Vinci, ale także perła dla miłośników historii, kultury i pięknych krajobrazów. Choć Leonardo przyszedł na świat w niewielkiej wiosce Anchiano, oddalonej o zaledwie kilka kilometrów od Vinci, to właśnie ta miejscowość stała się centrum pielgrzymek dla tych, którzy chcą lepiej poznać życie i twórczość tego renesansowego geniusza. Zapraszam Was do kolejnej wicieczki po Toskanii. 
  

 

Wizyta w Vinci w Okresie Bożego Narodzenia

  
Wizyta w Vinci w okresie Bożego Narodzenia to doświadczenie pełne uroku i spokoju. Miasto, które na co dzień przyciąga rzesze turystów, w tym czasie staje się bardziej intymne, oferując odwiedzającym możliwość głębszego zanurzenia się w jego atmosferę. Na ulicach panuje cisza, a zamknięte sklepy i restauracje sprawiają, że można skupić się na autentycznym uroku tego miejsca, nieskażonym komercjalizacją.

 

 

Muzeum Leonarda da Vinci

  
Jednym z głównych punktów programu każdej wizyty w Vinci jest Muzeum Leonarda da Vinci, które rozciąga się na dwa główne obiekty: Palazzo del Podestà i Castello dei Conti Guidi. W muzeum można podziwiać liczne rekonstrukcje maszyn zaprojektowanych przez Leonarda, oparte na jego słynnych szkicach i notatkach. Wśród eksponatów znajdują się modele lotnicze, urządzenia hydrauliczne, maszyny wojenne oraz projekty architektoniczne. To miejsce oferuje nie tylko możliwość obejrzenia tych niesamowitych wynalazków, ale także interaktywne wystawy, które pozwalają zrozumieć geniusz Leonarda i jego wpływ na rozwój współczesnej nauki i techniki.

 

Uomo di Vinci: Interpretacja Mario Ceroliego

Mario Ceroli, włoski artysta znany z innowacyjnych prac w drewnie, stworzył rzeźbę "Uomo di Vinci" (Człowiek z Vinci), która jest współczesną interpretacją słynnego rysunku Leonarda da Vinci znanego jako „Witruwiański Człowiek”. Rzeźba Ceroliego, wykonana z lameli drewnianych, została przekazana miastu Vinci w 1987 roku. 

 

  

Mario Ceroli w swojej pracy „Uomo di Vinci” (1967) postanowił przedstawić witruwiańskiego człowieka w trzech wymiarach, wykorzystując drewniane elementy. Jego wersja nawiązuje do rysunku Leonarda, ale z nowoczesnym twistem: figura jest umieszczona w sześcianie, który z kolei jest wpisany w kulę. Ceroli świadomie odstępuje od klasycznej geometrii witruwiańskiej, co znajduje odzwierciedlenie w tytule jego pracy – „Squilibrio” (Nierównowaga).

Witruwiański Człowiek: Historia i Symbolika

Witruwiański Człowiek Leonarda da Vinci jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów na świecie, symbolizującym harmonię i proporcje w sztuce i architekturze. Opisany w traktacie Vitruwiusza z I wieku p.n.e., przedstawia idealne proporcje ludzkiego ciała jako wzór doskonałej harmonii. Leonardo zaktualizował ten temat, tworząc rysunek, który łączy dwa różne układy figury ludzkiej – stojącą i rozłożoną – w kwadracie i kole.

 

 

Rzeźba Ceroliego, będąca nowoczesnym podejściem do witruwiańskiego wzorca, została stworzona z myślą o odzwierciedleniu współczesnych realiów i ich dystansu od harmonii i równowagi reprezentowanych przez oryginalnego Witruwiańskiego Człowieka. Praca Ceroliego jest efektem jego zainteresowania renesansem oraz wcześniejszych eksperymentów artystycznych, takich jak „Cassa Sistina” (1966) i „L’uomo di Leonardo” (1964).

Rzeźba „Uomo di Vinci” stoi na Piazza Guido Masi, za Zamkiem Conti Guidi, gdzie została ustawiona po jej przekazaniu miastu przez samego artystę. Praca Ceroliego jest hołdem dla nowoczesności i dynamiki rysunku Leonarda, który już w latach 60. XX wieku zainspirował artystę. Rzeźba ta stała się symbolem miasta Vinci oraz jego nierozerwalnego związku z Leonarda da Vinci.

 

Dom Narodzin Leonarda w Anchiano

 
Kilka kilometrów od Vinci, w malowniczej wiosce Anchiano, znajduje się Dom Narodzin Leonarda da Vinci. Jest to skromne, ale pełne historycznego znaczenia miejsce, które zostało przekształcone w muzeum multimedialne. Odwiedzający mogą zobaczyć wystawę, która przybliża życie i dzieło Leonarda, a także podziwiać reprodukcje jego najsłynniejszych obrazów, takich jak „Ostatnia Wieczerza” czy „Mona Lisa”. Przez okna domu rozciąga się widok na toskańskie wzgórza, które z pewnością były świadkami pierwszych lat życia artysty.
 

Spacer po Vinci

Spacerując po Vinci, warto zwrócić uwagę na detale, które przypominają o związkach miasta z Leonardem. Piazza dei Guidi, główny plac miasta, został zaprojektowany przez współczesnego artystę Mimmo Paladino, jako hołd dla renesansowego mistrza. Jego geometryczne wzory nawiązują do badań Leonarda nad perspektywą i matematyką.

 

 

Kościół Santa Croce, znajdujący się w centrum Vinci, to kolejny ważny punkt na mapie. Wewnątrz kościoła znajduje się chrzcielnica, przy której według tradycji został ochrzczony Leonardo. To miejsce, szczególnie w okresie świątecznym, emanuje atmosferą spokoju i kontemplacji.
 

Przyroda i Okolice Vinci

 
Nie sposób mówić o Vinci, nie wspominając o pięknie otaczającej go przyrody. Toskana, z jej łagodnymi wzgórzami, winnicami i gajami oliwnymi, jest regionem, który zainspirował wielu artystów. W okolicach Vinci znajdują się liczne trasy piesze i rowerowe, które prowadzą przez malownicze krajobrazy, pozwalając na chwilę wytchnienia i podziwiania przyrody. Jedną z najpopularniejszych tras jest Via di Caterina, ścieżka wiodąca przez miejsca związane z życiem Leonarda, w tym przez wioskę Anchiano.
 

Boże Narodzenie w Vinci

 
Święta Bożego Narodzenia w Vinci to czas wyjątkowy, w którym miasto ukazuje swoje inne, bardziej intymne oblicze. W przeciwieństwie do tętniących życiem większych miast, tutaj można naprawdę poczuć ducha świąt w cichej, spokojnej atmosferze. Lokalne kościoły organizują tradycyjne msze świąteczne, które przyciągają zarówno mieszkańców, jak i odwiedzających. Dla tych, którzy szukają autentycznego doświadczenia, Vinci w tym okresie to doskonały wybór.
 

Podsumowanie

 
Vinci to miejsce, które łączy w sobie bogatą historię z pięknem toskańskiego krajobrazu. Spacerując śladami Leonarda da Vinci, można nie tylko lepiej zrozumieć życie i twórczość jednego z największych geniuszy w historii, ale także poczuć magię tego wyjątkowego miejsca. Niezależnie od pory roku, Vinci oferuje niezapomniane doświadczenia, które pozostaną w pamięci na długo. Boże Narodzenie, ze swoją wyjątkową atmosferą, dodaje temu miejscu dodatkowego uroku, czyniąc każdą wizytę jeszcze bardziej wyjątkową.

 

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 43°47′N 10°55′E

Volterra: Kamienne Serce Toskanii

Toskania, ze swoimi malowniczymi wzgórzami, historycznymi miastami i bogatą kulturą, jest jednym z najpiękniejszych regionów Włoch. Wśród licznych urokliwych miasteczek i wiosek, jedno miejsce wyróżnia się swoją wyjątkową atmosferą, bogactwem zabytków i historią, która sięga tysięcy lat wstecz. To miejsce to Volterra – prawdziwa perełka Toskanii, która urzeka każdego, kto choć raz przekroczy jej progi. Zapraszam Was na kolejny spacer po Toskanii.

 

  

Historia Volterry: Od Etrusków po czasy współczesne

 
Volterra, podobnie jak wiele innych miast w Toskanii, ma korzenie sięgające starożytności. Założona przez Etrusków, już w VII wieku p.n.e. była jednym z najważniejszych miast tego tajemniczego ludu. Do dziś Volterra jest jednym z niewielu miejsc, gdzie możemy podziwiać pozostałości po tej cywilizacji, w tym imponujące mury obronne, które otaczają miasto. Co ciekawe, mury te, zbudowane w III wieku p.n.e., przetrwały do naszych czasów, stanowiąc wyjątkowe świadectwo starożytnej architektury i inżynierii.

 

 

W okresie rzymskim Volterra, znana wtedy jako Volaterrae, stała się ważnym ośrodkiem handlowym i administracyjnym. Warto odwiedzić teatr rzymski z I wieku p.n.e., który jest jednym z najlepiej zachowanych tego typu obiektów we Włoszech. Oprócz teatru w mieście znajdują się również pozostałości term rzymskich, co świadczy o znaczeniu Volterry w czasach Cesarstwa Rzymskiego.

 

 
Średniowiecze to okres, w którym Volterra przeżywała swój największy rozkwit. Wtedy to powstały najważniejsze budowle miasta, w tym katedra, Palazzo dei Priori oraz liczne kościoły i klasztory. Miasto, zdominowane przez potężne rodziny szlacheckie, stało się centrum politycznym i kulturalnym regionu. Dziś spacerując po jego kamiennych uliczkach, można poczuć ducha tamtych czasów.

   

Zabytki Volterry

Katedra Santa Maria Assunta

Jednym z najważniejszych punktów na mapie Volterry jest katedra Santa Maria Assunta, znana również jako Duomo. Choć budynek został zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1117 roku, szybko go odbudowano, nadając mu dzisiejszy kształt. Wnętrze katedry zachwyca, szczególnie jej sufit, który jest bogato zdobiony i ozdobiony licznymi freskami. Nie zapomnij spojrzeć w górę, by podziwiać tę architektoniczną perełkę.

Kościoły San Lino i San Francesco

Oprócz Duomo, warto odwiedzić również mniejsze kościoły, takie jak San Lino i San Francesco. Choć są one mniej znane, ich wnętrza kryją prawdziwe skarby. San Lino zachwyca freskami na suficie, podczas gdy San Francesco, choć mniej bogaty w zdobienia, urzeka swoją prostotą i spokojem.

Palazzo dei Priori i Piazza dei Priori

Centralnym punktem Volterry jest Piazza dei Priori – główny plac miasta, otoczony pięknymi budynkami, w tym Palazzo dei Priori, który pełnił niegdyś funkcję rezydencji lokalnych arystokratów. Dziś budynek pełni rolę ratusza, ale jego wnętrza kryją cenne dzieła sztuki, które warto zobaczyć.

Piazza Inghirami i Kościół San Francesco: Duch Średniowiecza

Jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc w Volterze jest Piazza Inghirami, położony w zachodniej części miasta, w pobliżu monumentalnej Bramy Świętego Franciszka. To właśnie tutaj znajduje się Kościół San Francesco – imponująca budowla z XIII wieku, która dominuje nad placem. San Francesco to nie tylko ważne miejsce kultu religijnego, ale także prawdziwy skarb architektury, który zachwyca prostotą i elegancją swojej kamiennej fasady. Warto zwrócić uwagę na herb z krzyżem umieszczony na fasadzie – symbolizuje on zarówno religijne, jak i polityczne znaczenie kościoła.

Jednak prawdziwym klejnotem kompleksu San Francesco jest Kaplica Krzyża Dziennego, zbudowana w 1315 roku. Ta gotycka kaplica, będąca siedzibą Bractwa Krzyża, jest jedynym zachowanym przykładem architektury gotyckiej w Volterze i jedyną budowlą w mieście całkowicie pokrytą freskami. Freski, wykonane w 1410 roku przez Cenni di Francesco, przedstawiają sceny z życia Najświętszej Maryi Panny i Chrystusa oraz historie prawdziwego Krzyża, inspirowane "Złotą Legendą" Jakuba de Voragine. Cenni di Francesco, uczeń Agnolo Gaddi, odziedziczył styl swojego mistrza, co jest widoczne w tematach i sposobie wykonania fresków, podobnych do tych w Chórze kościoła Santa Croce we Florencji.

Kościół San Lino i Kaplica San Dalmazio: Skarby Renesansu

W pobliżu Piazza Inghirami, przy via San Lino, znajduje się inny wyjątkowy kościół – San Lino. Zbudowany w 1480 roku, kościół ten jest dedykowany Świętemu Linowi, pierwszemu następcy świętego Piotra i drugiemu papieżowi chrześcijaństwa. Według legendy, San Lino został wzniesiony na miejscu, gdzie niegdyś znajdował się dom świętego Lina. Fasada kościoła jest ozdobiona renesansowym portalem z 1513 roku, a wnętrze, z jedną nawą, mieści grobowiec humanisty Raffaele Maffei, założyciela przylegającego klasztoru. Grobowiec ten, przedstawiający zmarłego leżącego na sarkofagu w stylu etruskim, uważany jest za jeden z najpiękniejszych renesansowych pomników nagrobnych.

Tuż obok, po drugiej stronie via San Lino, znajduje się Kościół San Dalmazio, będący własnością rodziny Inghirami. Jego renesansowy portal z początków XVI wieku jest prawdziwym dziełem sztuki, który stanowi doskonałe wprowadzenie do równie bogatego wnętrza. W środku znajduje się "Złożenie do Grobu" autorstwa Giovanni Paolo Rossetti oraz freski na sklepieniu, które są dziełem Ranieri del Pace. Ten niewielki kościół jest jednym z tych miejsc, które zachwycają swoją intymnością i pięknem, oferując odwiedzającym chwilę wytchnienia od zgiełku turystycznych tras.

Palazzo dei Priori i Volterranio: Serce miasta

Nie sposób opowiedzieć o Volterze, nie wspominając o Palazzo dei Priori – najstarszym ratuszu we Włoszech, który do dziś pełni swoją funkcję. Zbudowany w 1208 roku, Palazzo dei Priori jest symbolem władzy świeckiej i politycznego znaczenia Volterry w średniowieczu. Fasada budynku zdobiona jest herbami dawnych rodzin rządzących, co stanowi interesujący element dla miłośników heraldyki.

 

 
Wewnątrz Palazzo dei Priori znajduje się Sala del Consiglio, której ściany zdobią freski przedstawiające sceny historyczne i religijne. To właśnie w tym miejscu zapadały najważniejsze decyzje dotyczące losów miasta. Dziś, spacerując po wnętrzach ratusza, możemy poczuć się jak uczestnicy dawnych obrad, podziwiając jednocześnie piękno toskańskiej sztuki.

Jednym z ciekawszych miejsc związanych z historią Volterry jest również Volterranio – antyczny ołtarz etruski, który został odkryty na terenie miasta i jest dziś jednym z najważniejszych eksponatów Museo Etrusco Guarnacci. To właśnie w tym muzeum zgromadzono bogatą kolekcję etruskich artefaktów, w tym urny pogrzebowe, ceramikę i biżuterię, które stanowią unikalne świadectwo życia i obyczajów tego starożytnego ludu.

Gliniane podziemia i Etruskie urny: Museo Etrusco Guarnacci

Volterra, z racji swojej starożytnej historii, jest miejscem, gdzie odkrycia archeologiczne wciąż mają ogromne znaczenie. Jednym z najważniejszych punktów na mapie miasta jest Museo Etrusco Guarnacci, jedno z najstarszych muzeów publicznych we Włoszech, założone w 1761 roku przez Mario Guarnacci. W muzeum znajduje się ponad 600 urn pogrzebowych, które są wyjątkowym przykładem etruskiej sztuki sepulkralnej.

Wśród najcenniejszych eksponatów można wymienić słynną urnę "Ombra della Sera" (Cień Wieczoru) – tajemniczą rzeźbę, która przypomina ludzką sylwetkę wydłużoną w nienaturalny sposób. Ta enigmatyczna figura, datowana na III wiek p.n.e., stała się jednym z symboli Volterry i jest często porównywana do współczesnych dzieł sztuki abstrakcyjnej.

Muzeum oferuje również niezwykłą możliwość zwiedzenia podziemi, gdzie znajdują się starożytne groby i katakumby. Spacerując po tych mrocznych korytarzach, możemy poczuć dreszczyk emocji i przenieść się w czasie do okresu, kiedy Volterra była jednym z najważniejszych ośrodków cywilizacji etruskiej.

Alabaster: Białe złoto Volterry

Oprócz swojej bogatej historii i architektury, Volterra jest znana również z produkcji alabastru, który jest tu wydobywany i obrabiany od czasów etruskich. Alabaster, nazywany "białym złotem", jest materiałem, który nadał Volterze międzynarodową sławę. W mieście znajduje się wiele warsztatów rzemieślniczych, gdzie można zobaczyć mistrzów przy pracy i zakupić unikalne przedmioty wykonane z tego materiału.

Warto odwiedzić Museo dell'Alabastro, które prezentuje historię i techniki obróbki alabastru. W muzeum zgromadzono liczne dzieła sztuki, od starożytnych urn po nowoczesne rzeźby, które pokazują, jak wszechstronny i piękny może być ten materiał.

Spacer po Uliczkach Volterry

Jednym z najlepszych sposobów na poznanie Volterry jest po prostu spacer po jej wąskich uliczkach. Miasteczko zachwyca nie tylko zabytkami, ale i urokliwymi zakątkami, pięknymi drzwiami, małymi placami oraz widokami na toskańskie wzgórza. Warto się zgubić w tych uliczkach, by odkryć nieoczekiwane skarby miasta.

Gdzie Zatrzymać się w Volterze?

Jeśli planujesz nocleg w Volterze, warto rozważyć pobyt w jednym z miejscowych hoteli, takich jak Hotel La Locanda lub Hotel Volterra Inn. Oferują one komfortowe warunki i świetną lokalizację, idealną do zwiedzania miasta pieszo.

Gdzie Zjeść?

Volterra oferuje również wiele wspaniałych miejsc, gdzie można spróbować lokalnych specjałów. Restauracje takie jak La Taverna della Terra di Mezzo czy La Vecchia Lira cieszą się dobrą opinią zarówno wśród turystów, jak i mieszkańców. Jeśli zobaczysz menu wyłącznie po włosku, możesz być pewien, że to miejsce serwuje autentyczną kuchnię.  

Podsumowanie

Volterra to miejsce, które urzeka swoją autentycznością, bogatą historią i niezwykłą atmosferą. To miasto, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością, tworząc niepowtarzalny klimat, który przyciąga turystów z całego świata. Spacerując po jego kamiennych uliczkach, można odkrywać kolejne warstwy historii, podziwiać wspaniałą architekturę i zanurzyć się w wyjątkowej atmosferze toskańskiej prowincji. Bez względu na to, czy jesteś miłośnikiem historii, sztuki, czy po prostu chcesz odpocząć od codziennego zgiełku, Volterra z pewnością cię nie zawiedzie.
  

 
Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 43°24′N 10°52′E

Certaldo – Perła Toskanii

Toskania to region pełen urokliwych miejsc, które zachwycają swoją historią, kulturą i krajobrazami. Dziś chciałbym podzielić się wrażeniami z mojej wizyty w Certaldo – małym, ale niezwykle urokliwym miasteczku położonym na wzgórzu między Florencją a Sieną.

  

Śladami Boccaccia

 
Certaldo to miejsce narodzin i śmierci Giovanni Boccaccia, autora słynnego „Dekameronu”. Miasteczko to kryje wiele śladów jego obecności, które przenoszą nas w czasy średniowiecza. Przechadzając się uliczkami Certaldo, łatwo wyobrazić sobie sceny z opowieści Boccaccia – historie, które są pełne humoru, mądrości i obserwacji życia codziennego.

 

    

Najbardziej charakterystycznym punktem jest Casa del Boccaccio – dom, w którym mieszkał i tworzył autor „Dekameronu”. Dziś znajduje się tu muzeum oraz biblioteka, w której można zapoznać się z jego dziełami oraz zobaczyć rękopisy i pamiątki z tamtych czasów.
 

Certaldo Alto – Serce Miasteczka

 
Certaldo dzieli się na dwie części: dolną, nowszą część (Certaldo Basso) oraz górną, historyczną (Certaldo Alto). Do Certaldo Alto prowadzi kolejka linowa – Funicolare di Certaldo, która jest atrakcją samą w sobie. Za jedyne 1,30 euro można w kilka minut przenieść się z nowoczesności wprost do średniowiecza.

 

 

Górna część miasta to labirynt wąskich, brukowanych uliczek, malowniczych placyków i zabytkowych budowli. Spacerując, warto zwrócić uwagę na:
 
- Porta al Sole – bramę, przez którą wchodzi się do historycznej części miasta. Stąd roztacza się piękny widok na okoliczne wzgórza.
 
- Palazzo Pretorio – majestatyczny pałac, będący niegdyś siedzibą lokalnych władz. Wewnątrz znajdują się freski i rzeźby z różnych epok.

Palazzo Pretorio, dawny ośrodek władzy, został zbudowany w XII wieku. Najpierw był rezydencją hrabiów Alberti, a następnie został rozbudowany i zmodyfikowany, aby pomieścić funkcje wikariatu: więzienia, sala audiencyjna, archiwa, kaplica oraz prywatne kwatery są dostępne do zwiedzania do dziś. Pałac był strzeżony przez strażników, których kwatery, znajdujące się obok pałacu, są obecnie prywatnymi rezydencjami. Na fasadzie i wewnątrz znajduje się wiele herbów wykonanych z marmuru oraz glazurowanej terakoty szkoły Robbia, przedstawiających godła rodzin wikariuszy.
 
- Kościół św. Jakuba i św. Filipa – niewielki, ale urokliwy kościół z pięknymi wnętrzami.
 

Smak Certaldo

 
Certaldo jest również znane ze swojej wyjątkowej cebuli – Cipolla di Certaldo, która jest symbolem miasta i pojawia się nawet w jego herbie. Cebula ta jest słodka i delikatna, doskonale nadaje się do dżemów i przetworów, które można kupić w lokalnych sklepikach.

 

Funicolare di Certaldo 

 

 

Kolejka linowa w Certaldo, znana jako "Funicolare di Certaldo", to niewielka, ale niezwykle malownicza atrakcja, która łączy nowoczesną część miasta z jego historycznym centrum, Certaldo Alto. Funicolare powstała w 1999 roku i od tego czasu stanowi ważny środek transportu zarówno dla mieszkańców, jak i turystów. Przejażdżka kolejką to nie tylko wygodny sposób na dostanie się na wzgórze, ale także okazja do podziwiania pięknych widoków na toskańskie krajobrazy. Trasa liczy około 130 metrów długości, a różnica wysokości wynosi 55 metrów, co sprawia, że podróż trwa zaledwie kilka minut. Kolejka kursuje co 15 minut, a koszt biletu to symboliczne 1,30 euro. Dzięki kolejce zwiedzanie urokliwego Certaldo Alto, z jego wąskimi uliczkami, zabytkowymi budowlami i wyjątkową atmosferą, jest jeszcze bardziej dostępne i przyjemne.

 

Praktyczne porady

  

 

1. Kiedy zwiedzać: Najlepszy czas na wizytę w Certaldo to wiosna i jesień, kiedy pogoda jest łagodna, a tłumy turystów mniejsze.

 

2. Jak dotrzeć: Certaldo jest dobrze skomunikowane z Florencją i Sieną dzięki regularnym połączeniom kolejowym.
 

3. Czas zwiedzania: Na zwiedzanie Certaldo Alto warto przeznaczyć kilka godzin, aby w pełni poczuć klimat tego miejsca i odwiedzić najważniejsze zabytki.
 
Certaldo to miejsce, które zachwyca spokojem, pięknem i historią. Warto zatrzymać się tu na dłużej, usiąść w jednej z kawiarni na Piazza Boccaccio i cieszyć się chwilą z filiżanką włoskiego espresso. To idealna destynacja dla tych, którzy pragną odkrywać Toskanię poza utartymi szlakami turystycznymi.
 

Współczesne inspiracje „Dekameronem”

 
Warto również wspomnieć o współczesnych nawiązaniach do twórczości Boccaccia. Netflix wyprodukował serial komediowy inspirowany nowelami „Dekameronu”, który przenosi nas w czasy średniowiecznej Florencji podczas dżumy. Serial, wyprodukowany przez Jenji Kohan, znaną z „Orange Is the New Black,” oferuje swobodną interpretację losów Florentczyków uciekających przed zarazą. Pomimo humorystycznego podejścia, serial skłania do refleksji nad ludzkimi słabościami i reakcjami w obliczu pandemii.
 

Podsumowanie

 
Certaldo to miejsce, które łączy w sobie bogatą historię, malownicze krajobrazy i wyjątkowy klimat. To miasteczko, które zachwyci każdego, kto poszukuje autentycznych doświadczeń i pragnie poznać Toskanię z nieco innej perspektywy. Zatrzymajcie się tu na dłużej, delektujcie się lokalnymi specjałami i pozwólcie sobie na chwilę wytchnienia w sercu Toskanii.

Do zobaczenia w kolejnej podróży po Toskanii!

 

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 43°33′N 11°02′E

Kompletny przewodnik po Monopoli | Atrakcje w Monopoli, Apulia

Monopoli to miejsce w Apulii które często jest poza radarem turystów. Zlokalizowane niedaleko Bari i Polignano a Mare, Monopoli pozwoli Ci na relaksujące i atrakcyjne doświadczenia. W tym wpisie przeprowadzę Cię przez najlepsze atrakcje w Monopoli, zaczynając od starego miasta i kończąc dzień, ciesząc się spritzem i oglądając piękny zachód słońca.

Czy warto odwiedzić Monopoli?

Tak. Pewnie w ten sposób mógłbym zakończyć ten wpis. Monopli osobiście uznaję za bardziej interesujące niż Polignano a Mare. Oba miasta są piękne, ale Monopoli jest mniej popularne i dlatego nie spotkasz tu wielu turystów i dzięki temu będziesz miał okazję zaobserwować tu nieśpieszne życie mieszkańców czy rybaków wracających przed południem do fotogenicznego portu.

Z Bari do Monopoli jest około 48 kilometrów. Poniżej znajdziesz kilka opcji, w jaki sposób dostać się z Bari do Monopoli.

 

Samochodem z Bari do Monopoli

 
Posiadanie własnego samochodu do poruszania się po Apulii z pewnością pozwoli cieszyć się włoską podróżą. My taki samochód wynajęliśmy na lotnisku w Bari i korzystaliśmy z niego przez cały okres pobytu.

 
Podróż samochodem do Monopoli trwa około 40 minut, w zależności od natężenia ruchu. Pamiętaj, że jeśli podróżujesz do Monopoli latem, możesz być narażony na duże natężenie ruchu. Jeśli lądujesz na lotnisku w Bari, możesz wynająć samochód i prosto z lotniska pojechać autostradą SS16. Pamiętaj, aby nie przejeżdżać przez Bari, jeśli masz zamiar najpierw pojechać do Monopoli.
 

Pociągiem z Bari do Monopoli 

 
Jeśli nie chcesz wynajmować samochodu, zawsze możesz pomyśleć o dotarciu pociągiem z Bari do Monopoli. Istnieją regularne połączenia kolejowe z Bari Centrale, zwłaszcza w okresie letnim. Podróż trwa od 20 do 50 minut. Bilety są raczej tanie ok. 3,30 € za osobę. 

   

Co warto wiedzieć przed wizytą w Monopoli

 

Monopoli to stare miasto otoczone murami w prowincji Bari w Apulii. Jednak poza starym miastem rozciąga się tu rozległy obszar składający się z 99 przysiółków, zwanych po włosku Frazioni i Contrade. Monopoli jest znaczącym ośrodkiem turystycznym, położonym blisko Bari, głównego miasta regionu i dobrze połączonym transportem publicznym i drogami szybkiego ruchu. Okolica Monopoli jest szczególna, z wiejskimi domami, małymi agroturystykami i bielonymi domami które udostępniane są głównie turystom. Do najważniejszych zabytków miasta należą: Castello Carlo V, Katedra Madonna della Madia i wspaniały Palazzo Palmieri.

  

Monopoli - Śliczne białe miasteczko na wybrzeżu

  
Monopoli jest wspaniałe. Nie ma jednak dobrych słów, które pozwoliłyby dobrze opisać to miasto, które warto odwiedzić a mimo wszystko jest pomijane. Miasto bardzo często uważane jest za ukryte klejnot Apulii. Monopoli przyćmione jest przez pobliskie Polignano a Mare, które oczywiście można polubić - szczególnie na Instagramie.
 

Jestem pod wielkim wrażeniem Monopoli, które jest po prostu oszałamiające, nawet nie mając dużych atrakcji turystycznych. Zwiedzanie miasta jest minimalistyczne w swej formie i dzięki temu zachwyca. Każdy zaułek jest tu naturalny i piękny. Znajdź chwile na spacer labiryntem wąskich brukowanych uliczek Starego Miasta Monopoli a z pewnością poczujesz tu włoski południowy styl, który jest inny, romantyczny, rustykalny i wspaniały. 
 
Można by pomyśleć, że Monopoli to małe miasteczko, w którym są tylko plaże i fajne miejsca gdzie można zjeść coś dobrego. W przewodniku po Monopoli udowodniam, że w tym mieście jest wiele miejsc, które warto zobaczyć (Co zobaczyć w Monopoli)
 
Jeśli jesteś gotowy, by cieszyć się włoskim życiem, poniżej publikuję kilka propozycji rzeczy które musisz zrobić w Monopoli:

 
- Zgubić się na starym mieście w Monopoli
- Pospaceruj wzdłuż lungomare
- Zobacz widok z Bastione di Santa Maria
- Odwiedź Castello Carlo V
- Wejdź do Chiesa di San Salvatore
- Ciesz się piękną krystalicznie błękitną wodą

- Podziwiaj Cattedrale Maria Santissima Della Madia
- Poznaj Museo Della Cattedrale
- Odwiedź Pałac Palmieri
- Ciesz się placem Piazza Giuseppe Garibaldi
- Wyjdź na spacer po Porto Antico di Monopoli

Zgubić się na starym mieście w Monopoli

Nowoczesne Centro Storico otoczone jest niesamowitymi kolorami, przytulnymi butikami i typowymi włoskimi balkonami. Szukaj ukrytych zakątków Monopoli, podążaj za swoją ciekawością i instynktem. Na tych ulicach miasto zaczyna być całkowicie białe z jedynie niebieskimi i zielonymi żaluzjami oraz kolorowymi balkonami.
 

 

Brzmi jak miejscowość z bajki, prawda? Wędrówka po starym mieście to najlepszy sposób na bliższe poznanie historii Monopoli. Na każdym rogu znajdziesz coś ciekawego.
 
Upewnij się, że masz ze sobą aparat fotograficzny, ponieważ wędrówka po Centro Storico to jedna z najlepszych rzeczy do zrobienia w Monopoli, zwłaszcza jeśli kochasz, tak jak ja, fotografię!

Pospaceruj wzdłuż lungomare w Monopoli

 
Czy jesteś gotowy, aby cieszyć się jedną z najlepszych części Monopoli? Zapraszam na spacer wzdłuż pięknego wybrzeża - lungomare. Spacer po starożytnych murach miejskich sprawi, że zaniemówisz. O Zachodzie słońca możesz cieszyć się tu wspaniałymi widokami, którym towarzyszyć będą wspaniałe kolory dotykające krystalicznie czystego błękitu wody.
 

Wędrówka wzdłuż lungomare to nie tylko przyjemny spacer. Spacerując wybrzeżem Monopoli dotrzesz do kilku historycznych atrakcji miasta. Spacerując lungomara dotrzesz do zamku Karola V i słynnego Bastione di Santa Maria, które są ważnymi zabytkami w Monopoli.

 
Odwiedź Bastione di Santa Maria położonego tuż za portem, naprzeciwko kościoła Santa Maria Della Zaffara. Na miejscu zobaczyć można starą wieżę obronną z dwoma dobrze zachowanymi armatami. Dawniej, miejsce to miało na celu ochronę miasta Monopoli.

Odwiedź Castello Carlo V

Ten zamek nie bez powodu znajduje się na liście rzeczy do zobaczenia w Monopoli. Zbudowany na cyplu, XVI-wieczny zamek był częścią fortyfikacji otaczających Monopoli. Z biegiem lat, zamek ten został odrestaurowany. Dziś jest to miejsce, które trzeba zobaczyć, miejsc które jest częścią krajobrazu Monopoli.

Pamiętaj, że żadna wycieczka do Monopoli nie jest kompletna bez zatrzymania się i podziwiania murów tej twierdzy.

Wejdź do Chiesa di San Salvatore

Wzdłuż murów starego miasta znajduje się jeden z najstarszych kościołów w Monopoli: kościół San Salvatore. Obecnie w tym kościele odbywają się imprezy kulturalne, wystawy i koncerty.

Jeśli chcesz, możesz zwiedzić wnętrze tego kościoła, które gorąco polecam. Wstęp jest całkowicie bezpłatny.

Według legend, kościół ten został zbudowany przez kapitana Salvatore, który wraz ze swoją załogą przeżył katastrofę statku. Z tego powodu kościół ten "wychodzi na morze" i dlatego przyjmuje imię Salvatore Zbawiciela.

Ciesz się krystalicznie błękitną wodą

Nie ma znaczenia, czy zwiedzasz Monopoli latem, zimą czy jesienią. Jedną z najlepszych rzeczy, które możesz zrobić, to wziąć kawę, dobrą książkę i cieszyć się spokojnym morzem. 

 
Jeśli odwiedzasz Monopoli latem - jeszcze lepiej, będziesz mógł zanurzyć się w krystalicznie czystej wodzie i cieszyć się słońcem. 
 

Podziwiaj Cattedrale Maria Santissima della Madia

 
Jeśli pamiętacie, pisałem, że Monopoli to nie tylko plaże, słońce i dobre jedzenie. W Monopoli wiele rzeczy do zrobienia, a jedną z nich jest wizyta w oszałamiającej katedrze rzymskokatolickiej.

To coś więcej niż kolejny ładny kościół. Katedra w Monopoli ma ciekawą historię. Z nazwy można się domyślić, że jest ona dedykowana Madonnie Della Madia, która według legendy przybyła do Monopoli drogą morską w 1117 roku na tratwie zbudowanej z 31 drewnianych bel. Te drewniane belki z których zbudowana była tratwa, pozwoliły miastu dokończyć niedokończony przez wiele lat kościół. 

Co za historia!
 

Poznaj Museo Della Cattedrale

 
Kościoły są pulsującym sercem kulturalnej Apulii. Wspaniałe z zewnątrz i oszałamiające detalami wewenątrz. Apulia ma wiele do zaoferowania pod tym względem. Monopoli wcale nie odstaje od innych bardziej popularnych miejsc w tym regionie.
 
Jeśli masz czas i interesuje Cię sztuka sakralna, rozważ wizytę w muzeum na Piazza Cattedrale. Za jedyne 2 € od osoby możesz zwiedzać wspaniałe wnętrze od czwartku do soboty od 18:00 do 20:00 oraz w niedziele od 10:30 do 13:00 i od 18:00 do 20:00.

   

Odwiedź Pałac Palmieri

 
Podczas wycieczki do Monopoli musisz znaleźć czas na zwiedzenie tego wspaniałego pałacu. Zbudowany dla rodziny Palmieri, dziś należy do Publicznej Instytucji Pomocy i Dobroczynności. Jeśli chcesz go odwiedzić, wejście jest całkowicie bezpłatne.

Ciesz się Piazza Giuseppe Garibaldi

Jedną z najlepszych rzeczy do zrobienia w Monopoli jest cieszenie się każdą chwilą, podziwianie otoczenia i pięknego włoskiego życia. Nie ma lepszego miejsca, w którym można cieszyć się tymi wszystkimi małymi rzeczami niż Piazza Giuseppe Garibaldi.

Tutaj znajdziesz wiele barów, restauracji i miejscowych siedzących na ławkach i nadrabiających zaległości w wiadomościach dnia. To idealne miejsce, w którym można trochę odpocząć przed wyruszeniem w dalszą drogę.

Przeczytaj więcej moich wpisów o Bari i Apulii.

    

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 40°57′N 17°18′E

   

Lungomare e Murat Bari

Lungomare e Murat nazywane jest najpiękniejszym odcinkiem nabrzeża w Bari. To idealne miejsce do podziwiania widoku na morze. Jednak najpiękniejszy spektakl odbywa się tu o wschodzie słońca. Zapraszam na kolejną wycieczkę po stolicy Apulii.

 

  

Ten odcinek nabrzeża otwarty został w 1927 roku. Promenada zaczyna się przy porcie terminalowym i ciągnie przez wiele kilometrów. Najczęściej spacerujemy odcinkiem od Teatro Margherita po miejską plażę, Pane e Pomodoro, mijając po drodze diabelski młyn.

  

Wybierając się tu na spacer, jogging czy przejażdżkę, znajdziesz tu wiele pięknych miejsc.

 

Zapraszam na spacer pośród starych latarni i powdychaj chłodnej bryzy znad wody i posłuchaj fal delikatnie rozbijających się o brzeg. 

 

 

Przeczytaj więcej moich wpisów o Bari i Apulii.

   

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 4VFH+69 Bari, Prowincja Bari, Włochy

   

Bona Sforza z Bari

Bona Sforza d'Aragona może nie była idealną żoną, matką i politykiem, ale o głowę przerastała umiejętnościami rządzenia gnuśnego męża - Zygmunta I Starego i chimerycznego syna - Zygmunta II Augusta i byłoby stokroć lepiej dla Rzeczypospolitej, gdyby to ona dzierżyła pełnię władzy w państwie. Stolica Apulii, jak mało który zakątek Włoch, powiązany jest z historią naszej królowej. To z Bari pochodzi Bona Sforza. Zapraszam Was na wycieczkę śladami Bony.

 

Bona Sforza urodziła się 2 lutego 1494 r. w Vigevano w Lombardii jako córka Giana Galeazza Sforzy i Isabella d'Aragona. Po przedwczesnej śmierci ojca matka zabrała dzieci i wróciła w rodzinne strony – najpierw osiadła na wyspie Ischia, a w 1502 r. przeniosła się do swego księstwa w Bari. Zamieszkali w Castello Svevo / Castello Normanno-Svevo - Zamek Szwabski / Zamek Normańsko-Szwabski. 

 

Po przybyciu do Bari, księżna Isabella Aragońska i mała Bona udały się bezpośrednio na zamek. Z czasem Isabella przekształciła surowe pomieszczenia wojskowej fortecy w elegancką renesansową rezydencję.

 

Z polecenia Isabelli, celem wzmocnienia ewentualnej obrony zamku, podwyższono główne wieże, umocniono mury, w których wybito dwa rzędy otworów strzelniczych, wzniesiono baszty i poszerzono fosę. Prace kontynuowano za panowania Bony, czyniąc zamek integralną częścią systemu obronnego miasta, składającego się z bram, murów i czterech fortów: Sant’Antonio, Torrione del Vento, Santa Scholastica i San Domenico. 

 

Przygotowując zamek na powrót królowej Bony do Bari, zamkową kaplicę poświęcono Świętemu Stanisławowi. Odnowiono też część zamku zamieszkiwaną przez królową, do której prowadzą reprezentacyjne schody. Z dziedzińca zamku, na gzymsie na wysokości pierwszego piętra, czytelna jest inskrypcja upamiętniająca ten etap prac: Bona Sfortia Aragoniae regina Poloniae […] anno domini MDLIV, gdzie rok 1554 wskazuje datę zakończenia prac. 

 

Bezpośrednio pod tym napisem znajdują się okna mieszkań niegdyś należących do Bony Sforzy. Niestety oryginalne wyposażenie wnętrz się nie zachowało. 

 

Prace zlecone przez Isabellę obejmowały również przebudowę Palazzo della Dogana, budynku mieszczącego się na Piazza Mercantile, wówczas goszczącego urząd skarbowy. Nad portalem wejściowym widoczne są do dziś herby rodów Sforza, Visconti i Aragona. 

 

Księżna Isabella uczyniła handel głównym źródłem przychodów królewskiego skarbca w Bari. Rozszerzyła przywileje celne na wszystkich zagranicznych kupców, zachęcając lokalnych przedsiębiorców do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej. Przeprowadzone reformy zapobiegały nadużyciu i obchodzeniu prawa administracyjnego i podatkowego. Obniżono również cła. Mieszkańcy Bari otrzymywali bezpłatną sól z królewskich salin. Ponadto, Isabella wdrożyła na terenie Księstwa pierwsze reformy rolne, kontynuowane później przez Bonę. Rządy obu władczyń uchodziły za sprawiedliwe. Isabella Aragońska, w 1515 roku, w celu zapewnienia stabilności gospodarczej Bari, zrzekła się na rzecz miasta części swoich dochodów osobistych. Ustanowiła też edukację publiczną, zapewniając godziwe wynagrodzenie nauczycielom.

 

Królowa Bona, osiem lat po śmierci męża, w 1556 r., powróciła do Bari. Bona kontynuowała rozpoczęte przez swoją matkę dzieła. Stworzyła nowatorski sposób gospodarowania poprzez reorganizację urzędów publicznych, wymiaru sprawiedliwości i systemu finansowego. Wszystko to w celu zwiększenia dobrobytu gospodarczego Bari, przeprowadzenia niezbędnych prac użyteczności publicznej i niesienia pomocy ubogim i potrzebującym. W Bari zachował się do dziś ślad po tej działalności Bony. Na tyłach katedry znajduje się studnia wykopana z polecenia Bony, czynna do połowy XX wieku, opatrzona łacińską inskrypcją, nawołującą mieszkańców do korzystania ze źródła: O, ubodzy i spragnieni, przyjdźcie z radością i bez pieniędzy i pijcie wodę, którą udostępniła królowa Polski, Bona.

 

Rok później, w 1557 roku, została otruta przez swego zaufanego dworzanina Jana Wawrzyńca Pappacodę. Jej szczątki zostały złożone w sarkofagu będącego częścią mauzoleum znajdującym się w absydzie bazyliki Świętego Mikołaja w Bari. Pomnik z białego i czarnego marmuru jest zwieńczony postacią klęczącej kobiety, królowej Bony. Bona jest przedstawiona jako osoba w starszym wieku. U jej boku stoją Święty Mikołaj oraz Święty Stanisław, a u ich stóp znajdują się dwie alegoryczne postacie kobiece, symbolizujące Rzeczpospolitą oraz Księstwo Bari. 

 

Nagrobek Bony Sforzy został wykonany na zamówienie córki Anny Jagiellonki, królowej Polski w latach 1575 – 1586 i zbudowany w Neapolu w latach 1589 – 1595. Mauzoleum obejmowało również cykl fresków usuniętych w pierwszej połowie XX. 

 

 

Dziś o randze i tytułach spoczywającej w bazylice Świętego Mikołaja w Bari władczyni, przypomina łaciński epigraf umieszczony na sarkofagu: Bogu Najlepszemu, Największemu. Ku pamięci Bony, królowej Polski – umiłowanej żony Zygmunta I, przepotężnego króla Polski, wielkiego księcia litewskiego, rosyjskiego, pruskiego, mazowieckiego i żmudzkiego – księżnej Bari, księżnej Rossano, córki Gian Galeazzo Sforzy, ksiecia Mediolanu i Isabelli Aragońskiej, która swoimi najszlachetniejszym cnotami dowiodła świetności rodu Alfonsa II, króla Neapolu, a także godności Królewskiej Mości, pomnik ten, wyraz pobożności, wzniosła swej matce, Anna Jagiellonka, królowa Polski, żona Stefana I, która pochowawszy królów: swego ojca, brata i męża oraz trzy siostry, uiszcza również ofiarę na wieczyste msze wypominkowe w roku Pańskim 1593. Żyła 65 lat, siedem miesięcy i dziesięć dni.

 

Przeczytaj więcej moich wpisów o Bari i Apulii.

   

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 41°07′48,94″N 16°52′13,01″E

   

Sylwester i Nowy Rok we Włoszech

The English version of this post can be found at the bottom of the page.

Świętowanie sylwestra we Włoszech, podobnie jak i w Polsce – obchodzi się bardzo hucznie i szczególnie głośno. Możliwości spędzenia sylwestrowej nocy, praktycznie w każdym włoskim mieście, są nieograniczone. Praktycznie każde miasto, nieważne jak małe, ma swój własny pokaz sztucznych ogni. Tej nocy większość teatrów wystawia najgłośniejsze spektakle: od chórów gospel po sztuki szekspirowskie, opery i koncerty. 

  

W okresie świątecznym we Włoszech, poprzedzającym świętowanie capodanno tj. 1 stycznia, włosi wychodzą na wspólne, wieczorne spacery po historycznych częściach starych miast które bardzo często przekształcone są w biblijne Betlejem. Wile miast, pod koniec roku, wystawia swoją własną szopkę tzw. presę, gdzie wieczorem wąskie brukowane uliczki są oświetlone świecami i ozdobione ogromnymi liśćmi palmowymi i drzewami oliwnymi. Nierzadko przywożone są krowy, osły, kucyki i inne zwierzęta.

Restauratorzy, piekarze i inni drobni sprzedawcy, przed własne sklepy, w miękko oświetlonych latarniami drzwiach, wystawiają własne kramy a ulice patrolują rzymscy żołnierze ubrani w togi, nakrycia głowy i długie płaszcze.

  

Co Włosi jedzą w Sylwestra. Czyli Sylwester i Nowy Rok na włoskim stole.

   

Na imprezie sylwestrowej jest pełno wszelkiego rodzaju dań, które różnią się w zależności od regionu, ale dwa z nich muszą być obecne na każdym stole: Zampone i Cotechino - gotowaną kiełbasę wieprzową intensywnie przyprawioną z soczewicą. Małe ziarenka soczewicy symbolizują monety, więc ich spożycie zapewnia dostatek i dobrobyt w nadchodzącym roku. 

 

Zampone to o nic innego jest wyfiletowana noga wieprzowa nadziana mięsem wieprzowym i słoniną.  Zampone to włoski produkt regionalny, chroniony przez Unię Europejską - tak jak na przykład polski oscypek. Może być produkowane wyłącznie na określonym terenie Włoch według ściśle określonej receptury. 

 

Szczęście i dostatek mają zapewnić także owoce granatu, a także winogrona. Tych ostatnich powinno się zjeść o północy dwanaście kulek, czyli tyle, ile miesięcy ma rok. Podobno najlepszym sposobem jest połknięcie całych winogron - wtedy szczęścia będzie najwięcej.

 

Włosi najczęściej bawią się w domu w gronie rodziny i przyjaciół, grając na przykład w karty grając w grą którą Włosi nazywają Tombolą (bingo). Szczególną atrakcją gry jest to, że każdemu numerowi przypisany jest symbol; zamiast czytać liczby na głos, gracze mogą wskazać je symbolem np. liczba 90 to strach, 47 to głos umarłych itp.

 

Nowy Rok we Włoszech 

  
Jeśli spędzasz Sylwester we Włoszech, musisz uważać na spadające z nieba przedmioty. A właściwie nie z nieba, tylko z balkonów. Z czego to wynika? Włoski zwyczaj nakazuje zakończyć stary rok tak, by w styczniu nie trzeba było do niego wracać. Należy więc załatwić wszystkie sprawy, które rozpoczęły się w poprzednim roku, dotrzymać umów i obietnic. Ale to nie wszystko! Nowy Rok we Włoszech wita się poprzez wyrzucanie z mieszkań starych, zużytych lub popsutych przedmiotów. Włoski Sylwester świętowany w ten sposób ma na celu pozbycie się z domu pecha, który doprowadził do zniszczenia wyrzucanych przedmiotów lub urządzeń.

Dlatego też spędzając Sylwester i Nowy Rok we Włoszech, a szczególnie na południu Włoch, uważajcie przechodząc w pobliżu wysokich budynków, z których coś może spać Wam na głowę. Szczególnie dotyczy to Neapolu.

 

Nowy Rok we Włoszech jest obchodzony z petardami i fajerwerkami wszelkiego rodzaju, które oświetlają niebo, aby powitać 1 stycznia. Wiele osób wyrzuca stare rzeczy z okien, jakby chciały wyrzucić wszystkie negatywne rzeczy z ubiegłego roku, oczekując lepszej przyszłości. O północy wymieniają dobre życzenia i tosty ze ściśle włoskim winem musującym!

 

Włosi obchodzą Noc Sylwestrową bardzo uroczyście, a ponadto wierzą, że dopełnienie wszystkich czynności nakazanych przez tradycję zapewni im szczęście, pomyślność i bogactwo w Nowym Roku.

 

Sylwester we Włoszech w czerwonej bieliźnie. Włosie tradycje i przesądy na Nowy Rok.

 
Włoski Sylwester nie może obyć się bez czerwonej bielizny – nie tylko pod sukienką, ale również pod spodniami. Przed nastaniem Nowego Roku włoskie butki wypełniają się czerwonymi biustonoszami, pończochami oraz slipkami i bokserkami. Zgodnie z tradycją we Włoszech, czerwień przynosi szczęście – zwłaszcza w miłości.

  

Całowanie się pod jemiołą
Pocałunek o północy z lampką szampana w dłoni i jemiołą nad głowami ma zapewnić szczęście w miłości na cały nadchodzący rok, a także płodność.

  
Wypatrywanie wschodu słońca

Pierwszy wschód w Nowym Roku jest ważny i wielu mających siłę, by doczekać do świtu wybiera się oglądać pierwsze promienie słońca. Co ciekawe, niektórzy Włosi prosto z imprezy potrafią jechać do baru na kawę i słodką przekąskę, czyli typowe włoskie śniadanie, a po śniadaniu właśnie na podziwianie pierwszego wschodu słońca.
 
Fajerwerki i petardy
Fajerwerki lubią wszyscy mieszkańcy Italii w każdej części kraju. Dlaczego? Oczywiście przez przesądy i zabobony. Włosi bardzo mocno wierzą w to, że że huk strzelających sztucznych ogni przegania złe duchy z ich życia. Tradycja ta jest tak mocno zakorzeniona, że stała się dużym problemem gdyż noc ta jest straszna dla zwierząt i wszystkich, którzy nie lubią zbytniego hałasu.

 

Wybuch takiej petardy w wąskich ulicach Bari, jakiego doświadczyliśmy, jest bardzo głośny, wręcz oszołamiający.  

 
Pierwsze spotkanie na ulicy
Ten przesąd jest już wyjątkowo zabobonny. Włosi wierzą, że osoba spotkana jako pierwsza po pierwszym wyjściu z domu w nowym roku wróży o ich pomyślności. I tak na przykład spotkane dziecko ma wróżyć krótkie życie, a osoba starsza wróży długie życie.
 
Gotówka w kieszeni
Włosi wierzą ponadto, że wychodząc po raz pierwszy z domu w nowym roku koniecznie trzeba zabrać ze sobą pieniądze. Pieniądze w kieszeni mają zapewnić, że nie zabraknie ich przez cały kolejny rok.
 
Wylewanie wody z balkonu
Przesąd praktykowany jest przez osoby, które miały za sobą ciężki rok, obfitujący we łzy. Wylanie z balkonu na ulicę wody ma sprawić, że w nowym roku dana osoba nie będzie już płakać.
 
Jedzenie suszonych daktyli
Podjadanie daktyli w noc sylwestrową ma zapewnić ochronę przed złem czyhającym w nowym roku. 

  

Czy Włochy na sylwestra to dobry pomysł?

  

Sylwester we Włoszech to opcja, która podoba się wielu osobom szukającym dla siebie ciekawej propozycji na grudniowy wypad. Dla osób, które chcą podróżować z całą rodziną, Włochy na sylwestra mogą być dobrym pomysłem. Oczywiście, pod warunkiem, że sylwestrowa impreza będzie jedynie dodatkiem do innych atrakcji. Trzeba jednak mieć świadomość, że Włochy w grudniu wcale nie są tak ciepłe, jak nam się to może wydawać. Na pewno trzeba zapomnieć o plażowaniu czy korzystaniu ze słonecznych atrakcji. 

 

Jeśli chcesz jechać z dziećmi do Włoch na sylwestra, lepiej jest wybierać mniejsze miejscowości lub hotele położone z dala od największego zgiełku.

 

Przeczytaj więcej moich wpisów o Bari i Apulii.

 

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA

GPS: 41°07′34″N 16°52′09″E

   

---

New Year's Eve and New Year in Italy

Celebrating New Year's Eve in Italy, much like in Poland, is done with great enthusiasm and festivity. The possibilities for spending the New Year's Eve night in practically any Italian city are limitless. Virtually every city, no matter how small, has its own fireworks display. On this night, most theaters stage the loudest performances, ranging from gospel choirs to Shakespearean plays, operas, and concerts.

New Year's Eve and New Year in Italy

During the holiday season in Italy, leading up to the celebration of Capodanno on January 1st, Italians take evening walks in the historical parts of old cities, often transformed into biblical Bethlehem. Many cities, towards the end of the year, set up their own nativity scenes, known as "presepe," where narrow cobblestone streets are lit with candles and adorned with huge palm leaves and olive trees. Cows, donkeys, ponies, and other animals are often brought in as well.

Restaurateurs, bakers, and other small vendors set up their stalls in front of their shops, illuminated by softly lit lanterns, while Roman soldiers in togas, head coverings, and long cloaks patrol the streets.

What Italians Eat on New Year's Eve: The Italian Table on New Year's Eve

The New Year's Eve celebration features a variety of dishes that vary by region, but two must-haves on every table are Zampone and Cotechino - boiled pork sausage intensely seasoned with lentils. The small lentil seeds symbolize coins, so consuming them ensures abundance and prosperity in the coming year.

Zampone is nothing but a deboned pig's trotter filled with pork meat and bacon. Zampone is a regional Italian product, protected by the European Union, similar to Polish oscypek. It can only be produced in a specified area of Italy according to a strictly defined recipe.

Happiness and plenty are also meant to be ensured by pomegranates and grapes. At midnight, twelve grapes should be eaten, representing the twelve months of the year. Allegedly, the best way is to swallow the whole grapes - then there will be the most luck.

Italians mostly celebrate at home with family and friends, playing games such as Tombola (bingo). An interesting aspect of the game is that each number is associated with a symbol; instead of reading the numbers aloud, players can point to them with symbols, e.g., number 90 represents fear, 47 represents the voice of the dead, etc.

New Year in Italy

If you spend New Year's Eve in Italy, you need to watch out for falling objects. Actually, not from the sky, but from balconies. Why? Italian custom dictates ending the old year in a way that there is no need to go back to it in January. Therefore, all matters that started in the previous year must be resolved, commitments and promises kept. But that's not all! New Year in Italy is welcomed by throwing out of apartments old, worn, or broken items. Celebrating Italian New Year in this way aims to get rid of bad luck that led to the destruction of discarded items or devices.

Therefore, when spending New Year's Eve and New Year in Italy, especially in the south, be careful when passing near tall buildings, as something might fall on your head. This is particularly true in Naples.

New Year in Italy is celebrated with fireworks and various types of pyrotechnics that light up the sky to welcome January 1st. Many people throw old things out of windows, as if wanting to get rid of all the negative things from the past year, anticipating a better future. At midnight, they exchange good wishes and toasts with strictly Italian sparkling wine!

Italians celebrate New Year's Eve very solemnly, and moreover, they believe that completing all the activities dictated by tradition will bring them luck, prosperity, and wealth in the New Year.

New Year's Eve in Italy in Red Underwear: Italian Traditions and Superstitions for the New Year

Italian New Year cannot do without red underwear - not only under the dress but also under the pants. Before the New Year, Italian shops fill up with red bras, stockings, panties, boxers, and more. According to tradition in Italy, red brings happiness - especially in love.

Kissing under the Mistletoe

A midnight kiss with a glass of champagne in hand and mistletoe over the heads is meant to bring happiness in love for the entire upcoming year, as well as fertility.

Waiting for the Sunrise

The first sunrise in the New Year is important, and many who have the strength to wait until dawn choose to watch the first rays of the sun. Interestingly, some Italians, straight from the party, can go to a bar for coffee and a sweet snack, a typical Italian breakfast, and after breakfast, they go to admire the first sunrise.

Fireworks and Firecrackers

Everyone in Italy likes fireworks in every part of the country. Why? Of course, due to superstitions and beliefs. Italians strongly believe that the noise of shooting fireworks drives away evil spirits from their lives. This tradition is so deeply rooted that it has become a significant problem because this night is terrifying for animals and anyone who dislikes excessive noise.

The explosion of such a firecracker in the narrow streets of Bari, which we experienced, is very loud, even dazzling.

First Encounter on the Street

This superstition is exceptionally superstitious. Italians believe that the person met first after the first exit from home in the new year predicts their prosperity. For example, meeting a child is supposed to foretell a short life, while an older person predicts a long life.

Cash in the Pocket

Italians also believe that when leaving home for the first time in the new year, you must take money with you. Money in the pocket is supposed to ensure that it will not run out throughout the entire next year.

Pouring Water from the Balcony

This superstition is practiced by people who have had a difficult year, full of tears. Pouring water from the balcony onto the street is supposed to ensure that in the new year, the person will no longer cry.

Eating Dried Dates

Snacking on dates on New Year's Eve is supposed to provide protection against the evil lurking in the new year.

Are Italy for New Year's Eve a Good Idea?

New Year's Eve in Italy is an option that appeals to many people looking for an interesting December getaway. For those who want to travel with the whole family, Italy for New Year's Eve can be a good idea. Of course, provided that the New Year's Eve party is only an addition to other attractions. However, it is essential to be aware that Italy in December is not as warm as it may seem. Certainly, you have to forget about sunbathing or enjoying sunny attractions.

If you want to go to Italy with children for New Year's Eve, it is better to choose smaller towns or hotels located away from the hustle and bustle