Okiem Obiektywu: media
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą media. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą media. Pokaż wszystkie posty

8 lis 2011

11.11.11 Gra Miejska w Rzeszowie. Fotoreportaż.


W piątek 4 listopada odbył się fotoreportaż do Gazety Codziennej Nowiny prezentujący naszych aktorów i funkcyjnych.

W czwartek do zobaczenia i poczytanie w Teraz Rzeszów. Polecamy.

13 paź 2011

Gazeta Pomorska. W poszukiwaniu śladów Herberta


Autor Pana Cogito studiował w "Harmonijce" przy Fosie Staromiejskiej, a na herbatę do profesora chodził na Grudziądzką 37.

Zbigniew Herbert mieszkał i studiował w Toruniu! Jutro możesz podążyć jego śladami.

„Książę Poetów", autor Pana Cogito jest absolwentem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika W Toruniu. Przypomina nam O tym książka innego poety, torunianina - Cezarego Dobiesa „Herbert w Toruniu". Została wydana trzy lata temu z okazji Roku Zbigniewa Herberta.

Właśnie ona była wówczas inspiracją do zorganizowania gry ulicznej „Śladami Herberta". W piątek odbędzie się druga edycja zabawy, podczas której odwiedzimy miejsca związane z poetą.

Wymieńmy je za Cezarym Dobiesem, który pinie prześledził losy swojego mistrza w naszym mieście. To: Kamienica przy ul. Konopnickiej 11, Dom Akademicki nr l przy ul. Mickiewicza, „Harmonijka", bar mleczny przy ul. Różanej, kościół Najświętszej Marii Panny, Collegium Maius, dom przy ul. Legionów 16, dom przy ul. Grudziądzkiej 37 oraz dom przy ul. Jagiellońskiej, w którym kiedyś mieścił się akademik nr 2.

Zbigniew Herbert w Toruniu zjawił się w październiku 1947 roku, dokąd przyjechał z Krakowa. Tam zaliczył dwa semestry prawa i tutaj chciał kontynuować studia. Prawo wykładano wówczas w Collegium Minus, czyli słynnej wśród torunian „Harmonijce". Zresztą dopiero kilka lat temu, po wybudowaniu nowego gmachu wydziału prawa i administracji prawnicy przenieśli się na Bielany. Za toruńskich czasów Herberta wydział ów nazywał się prawno-ekonomiczny. Poeta magisterium uzyskał w 1949 roku, ale dyplom odebrał dopiero 21 czerwca 1952 roku. W czasie studiów prawniczych Herbert interesował się również filozofią,, uczęszczając na wykłady swojego mistrza Henryka Elzenberga, który wykładał prawnikom historię filozofii. W 1949 r. autor Pana Cogito złożył podanie & przyjęcie na drugi rok filozofii. W Toruniu zaliczył trzy lata tego kierunku (w 1951 r. przeniósł się do Warszawy).

Cezary Dobies dokładnie przeanalizował dostępne dokumenty dotyczące poety.

Jak pisze, w roku akademickim 1950/51 na UMK zaczęło dziać się źle. Wybitny humanista i mistrz poety Elzenberg został przeniesiony przez ministra szkól wyższych na płatny urlop. Katedrę Filozofii ostatecznie zlikwidowano. Herberta w zasadzie już nic w Toruniu nie trzymało. Studia kontynuował na Uniwersytecie Warszawskim, lecz nie był z nich zadowolony (i ich nie skończył). Do Torunia powracał na spotkania z prof. Elzenbergiem.

Jutro dzięki Stowarzyszeniu na Rzecz Aktywności Społeczno-Artystycznej możemy prześledzić toruńskie ślady Herberta.

- Nasza gra uliczna skierowana jest do młodzieży, która dzięki zabawie będzie mogła też bliżej poznać tego poetę - mówi Grzegorz Chudzik ze stowarzyszenia.

Organizatorzy przygotowali dla chętnych osiem zadań - łamigłówek i rebusów.
- Na przykład trzeba będzie odszukać właściwe mieszkanie, do którego przychodził Herbert na spotkania ze swoim profesorem. Odważyć się, zapukać i wejść tam po kolejną wskazówkę - mówi.

Start - 14 października, godz. 12.04 przy fontannie- Park Miej-ski na Bydgoskim (informacje i zgłoszenia na stronie: www.grymiejskie.org.pl) (KM)

Korzystałam z książki Cezarego Dobiesa „Herbert w Toruniu" wydanej przez Wydawnictwo Tako

10 lis 2010

Gazeta.pl. Gra miejska zamiast patosu w świeto. Śladami Lisa-Kuli



- Chcemy przełamać sztywną atmosferę uroczystości związanych z Dniem Niepodległości i organizujemy grę miejską - zapowiada Grzegorz Chudzik, prezes Stowarzyszenia na rzecz Aktywności Społeczno-Artystycznej w Toruniu

Zabawa polega na wykorzystaniu przestrzeni rzeszowskiego śródmieścia, czyli tych wszystkich miejsc, które są związane z życiem Leopolda Lisa-Kuli. Mało kto wie, że na ulicy 3 Maja znajduje się około czterech tablic poświęconych bohaterowi.

Gra miejska jest organizowana w Rzeszowie po raz pierwszy: - Ze względu na sentyment i patriotyzm lokalny - ponieważ mieszkałem tutaj 20 lat - i uznanie, jakim darzę postać Lisa-Kuli, stwierdziłem, że taka forma zabawy jest dobrym pomysłem zarówno dla mieszkańców, jak i młodzieży - opowiada Chudzik.

Na starcie każda grupa zawodników otrzyma specjalną kartę do gry. Zadaniem uczestników będzie rozwiązanie wszystkich łamigłówek i rebusów umieszczonych w poszczególnych punktach miasta. - Wykorzystamy archiwalne zdjęcia miejsc, które zawodnicy będą musieli odszukać - zdradza organizator.

Na karcie trzeba będzie zapisywać odpowiednie kody, otrzymane za poprawne rozwiązanie zagadek. Ten zespół, który zgarnie je wszystkie i jako pierwszy pojawi się na mecie, wygra nagrodę. Dla zdobywców trzech pierwszych miejsc przewidziano repliki polskich szabli kawaleryjskich, natomiast dla pozostałych uczestników pamiątkowe dyplomy.

W organizację zabawy zaangażowało się 15 osób, które przebrane w stroje z epoki będą stanowić element gry, np. narzeczona Lisa-Kuli opłakująca jego śmierć przy parafii św. Krzyża czy członkowie Związku Strzeleckiego "Strzelec" z Rzeszowa.

Ponadto uczestnicy będą mieli okazję dowiedzieć się, że w budynku Banku PKO przy ul. 3 Maja mieściła się niegdyś siedziba Strzelców albo że na Olszynkach młody Lis-Kula ćwiczył musztrę.

Gra rozpocznie się w piątek o godz. 14.04 przed pomnikiem Leopolda Lisa-Kuli. Zgłoszenia do udziału w zabawie przyjmowane są pod nr. tel. 607 504 378 lub na stronie internetowej: www.grymiejskie.org.pl. Zapisy będą się również odbywały w dniu imprezy w miejscu startu. Udział w zabawie jest bezpłatny.

Autor: Katarzyna Reizer - Gazeta Wyborcza Rzeszów

Więcej http://rzeszow.gazeta.pl/rzeszow/1,34962,10619189,Gra_miejska_zamiast_patosu_w_swieto__Sladami_Lisa_Kuli.html

17 maj 2010

Aktywny Toruń - Wielki festyn z udziałem Grzegorza Chudzika

Wielki finał walki z lenistwem! Spotkanie ze toruńskimi sportowcami. Zamiast spędzić niedzielę przed telewizorem, wielu torunian postanowiło pobawić na Bulwarze Filadelfijskim w Toruniu. W niedziele 16 maja ruszyła bowiem finałowa impreza „Aktywny Toruń“.
  Aktywny Toruń - Wielki festyn z udziałem Grzegorza Chudzika
Jakie atrakcje przygotowali organizatorzy? Długo wymieniać. Wśród nich były pokazy Aeroklubu Pomorskiego, bokserów, tancerzy, modelarzy, szermierzy, kickbokserów i hokeistów. Pojawili się m.in. kulturysta Arek Szyderski, Ania Kulczyńska z klubu karate, reprezentant polski w psich zaprzęgach Grzegorz Chudzik oraz wioślarze z toruńskiego AZS-u. A dzięki instruktorce fitness Kasi Zaklikowskiej, można było mieć wyjątkową okazję poznać sposoby na szybkie rozluźnienie.


Sponsorzy akcji
: Radio Gra (Mecenas), OSM Łowicz (Mecenas), Klinika Weterynaryjna - ul. Kościuszki 41/47(Sponsor), Synak Meble (Sponsor), Fitness Ewa (Sponsor), Apteka pod Łabędziem (Sponsor), Coco tours (Sponsor), Meblik (Sponsor), Sebastian (Sponsor), Salon Fryzjersko kosmetyczny Uroda (Sponsor), Citomed (Sponsor), Studio Fryzur Izabela & Marcin Górny (Sponsor), Kryger Catering (Sponsor), Obiady Jak u Mamy (Sponsor), Siłownia Centrum (Sponsor), Venator (Sponsor)

1 mar 2010

Flash-Mob Tybetańscy Bohaterowie

Autor: TVP Bydgoszcz /zrzut ekranu/

10 marca – w 51 rocznicę wybuchu tybetańskiego powstania narodowego, w 70 miastach Polski odbyła się inauguracja międzynarodowej kampanii "Tybetańscy Bohaterowie". W Toruniu z inicjatywy Stowarzyszenia Na Rzecz Aktywności Społeczno-Artystycznej odbył się flash-mob - Tybetańscy Bohaterowie.

Flash-mob jest zgromadzeniem najczęściej zupełnie nieznanych sobie osób, które zbierają się o bardzo dokładnie ustalonej godzinie w jakimś punkcie w mieście, tworzą sztuczny tłum i wykonują przez kilka minut różne, nawet najbardziej zwariowane czynności.
 
10 marca 1959:
10 marca 1959 r. w Lhasie, stolicy Tybetu, wybuchło powstanie przeciwko chińskiej okupacji. Zostało ono krwawo stłumione. Zginęło wówczas co najmniej 87 tysięcy Tybetańczyków. Dalajlama musiał szukać schronienia w Indiach. W rocznice tego wydarzenia, na całym świecie odbywają się demonstracje poparcia dla Tybetu, a Dalajlama wygłasza doroczne Orędzie skierowane do Tybetańczyków i osób wspierających Tybet na całym świecie.

------------------------------------------------------------------------------------

NAPISALI O AKCJI

TVP BYDGOSZCZ Toruń pamięta o powstaniu w Tybecie

POLSKIE RADIO PIK. "Tybetańscy Bohaterowie"

COWTORUNIU.PL Flash-mob - Tybetańscy Bohaterowie.

ILOVETORUN.PL Solidarni z Tybetem.

------------------------------------------------------------------------------------

WYZNACZONE MIEJSCE

10 marca 2010 (środa) o godzinie 17:00 w Toruniu w centrum miasta w okolicy pomnika Mikołaja Kopernika.

INSTRUKCJA

1. Spotykamy się o godz. 17.00 w okolicach pomnika Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Proszę o zsynchronizowanie zegarków z zegarkiem znajdującym się na stronie http://www.aktualnyczas.pl nawet co do sekundy, a na pewno co do minuty. Podstawą flash-mobów jest punktualność.

2. Punktualnie o godzinie 17:00 ustawiamy się tuż przed pomnikiem.
Pamiętajcie o przyniesienie ze sobą wszelkich atrybutów związanych z Tybetem jego kulturą jak i samym dniem solidarności z Tybetem. (m.in. flagi, transparenty, łańcuchy, taśmę do zaklejenia ust). Wierzymy w Waszą pomysłowość. Udawajcie, że się nie znacie, dzięki czemu bardziej zaskoczycie przechodniów. Po błyskawicznym ustawieniu się przed pomnikiem stoimy nieruchomo, w pełnym milczeniu przez dwie trzy minuty.

3. Po tym czasie rozejdźcie się natychmiast każdy w swoją stronę, po prostu zniknijcie.

Do zobaczenia w mieście!


------------------------------------------------------------------------------------

MATERIAŁY DO POBRANIA

Dżingiel kampanii - http://ratujtybet.org/files/68/2010_03_10_dzingiel_ogolny.zip
Bohaterowie - portrety - http://ratujtybet.org/files/65/2010_03_10_mniaturki_nologo.zip
Flaga tybetańska - http://archiwum.ratujtybet.org/dzialaj/Tybet_flaga_duza.jpg
------------------------------------------------------------------------------------

31 gru 2009

Media. Wziął pożyczkę i kupił psa


[Express Bydgoski] - Pies zaprzęgowy to świetny sposób, by wyciągnąć człowieka z domu - mówi wiceprezes Sfory Nakielskiej.

- Czuję tremę, ale mam też wielką chęć zmierzyć się z najlepszymi - mówi Andrzej Andrzejewski, wiceprezes Sfory Nakielskiej, który czeka na nominację do reprezentacji na mistrzostwa świata.

Niedawno podczas zawodów w Dębogórze startował Pan na hulajnodze ciągniętej przez zaprzęg dwóch psów. W Oberwisenthalu, a potem w Kubalonce będziecie ścigać się na śniegu, na saniach. Czy jest jakaś różnica?

R E K L A M A


To jest nie do porównania. Na saniach trzeba pracować całym ciałem, balansem. Ogromną rolę odgrywa też dobranie psów. Sanie ciągnie np. osiem zwierzaków. A to jeden nie lubi tego psa, inny woli biec z prawej strony, kolejny nie chce być na końcu zaprzęgu. Po prostu trzeba znać swoje psy. Obserwować je, trenować i dbać o nie.

No to czemu je tak męczyć w tych wyścigach...

O męczeniu nie ma mowy, wręcz przeciwnie. Nasze psy to uwielbiają. Jak przebiegniemy się kilka kilometrów i wrócimy do domu umorusani, to one są dopiero radosne. Trzymanie takich psów, jak husky, czy grenlady w blokach to straszna dla nich mordęgą. Żaden zawodnik nie pozwoli sobie na złe traktowanie psa. Komendy wydawane są głosem, bez użycia batów. Trzeba umieć nad nimi panować. Szczególnie młode są nieokrzesane. Jak zobaczą zwierzynę na trasie, to prawie po zawodach.

R E K L A M A


Kiedy kupił Pan pierwszego psa?

To było osiem lat temu. Pojechałem po tą sunie na południe Polski. Pokonałem około 600 km. Była maści czekoladowo-białej, jedno oko miała niebieskie, drugie brązowe. Wziąłem pożyczkę na tego psa. Niestety, 19 grudnia odeszła od nas na zawsze. Sportowego bakcyla połknąłem, gdy pojechałem na pierwsze zawody do Nowego Targu. Chciałem tylko zobaczyć jak to jest. No i przepadłem z kretesem. Ta pasja pochłonęła nie tylko mnie, ale i moją rodzinę.

Kiedy wybuchło?

Miałem 28 lat, gdy kupiłem psa. Jednak wiek tu nie gra roli. Pies zaprzęgowy jest doskonałym sposobem na wyciągnięcie człowieka z domu. Zamiast siedzieć przed telewizorem, można pójść na spacer. Bardzo długi spacer.

Źródło: Express Bydgoski
Foto: Mirosław Sprenger

R E K L A M A

30 gru 2009

Media. Gdy coś wyje u sąsiada


[rp.pl] Sąsiadowi powiększyła się rodzina. Niemowlęta takich rozpaczliwych odgłosów na szczęście nie wydają, więc nie chodzi o ludzkiego potomka. Mierzalne w decybelach odgłosy wydaje szczeniak.

Moją cierpliwość wystawiono na ciężką próbę. Po kilku dniach, w drzwiach sąsiada pojawiło się czterołape źródło dźwięków. Jego wygląd łagodzi narosłe między nami sąsiadami napięcie. Psiak, który jest śliczną puchatą kulką, jest zarazem rasowym husky. Wygląda na to, że mam kilkanaście lat, aby przynajmniej polubić to upiorne wycie.

Siberian husky, podobnie jak alaskan malamut, pies grenlandzki i samojed są psami zaprzęgowymi. Należą do grupy szpiców i psów w typie pierwotnym. Są raczej większe niż mniejsze, długowłose i zamiast szczekać wyją. Trzeba to wycie pokochać.

R E K L A M A


Psy zaprzęgowe pomagały kiedyś ludziom przetrwać w niegościnnym klimacie. Ciągnęły sanie z ładunkiem, przewoziły ludzi, dostarczały pocztę. Teraz, sportowo ciągną sanie po śniegu, lub specjalnie skonstruowane wózki w przypadku permanentnego braku tego ostatniego Dość powiedzieć, że hodowane są nawet w RPA.

Wszystkie "zaprzęgowce" są odporne na niskie temperatury. Szczęśliwsze, kiedy mogą całą zimę spędzać w ogrodzie, w wykopanej w śniegu norze. Nieszczęśliwe, gdy ofiarujemy im posłanie pod kaloryferem. Trzeba z nimi ćwiczyć, biegać, przyzwyczajać do uprzęży, bo znudzone są silnie destrukcyjne dla otoczenia. Nie tylko rozpaczliwie wyją, ale próbują uciekać i wolny czas samodzielnie sobie organizować. Z upodobaniem kłusują i nie pogardzą przekąską z kota sąsiadów.

Nie są psami stróżującymi. Całkiem się do tego nie nadają, bo to kolejna grupa psów, które szybciej zaprzyjaźnią się ze złodziejem, niż obronią mu posiadłość.

Źródło: rp.pl - Iwona Krawczyk
Foto: GNU Free Documentation License

R E K L A M A

14 gru 2009

Media. Nie daj się zwieść ich urodzie!


pies.onet.pl - Nie daj się zwieść ich urodzie

Uroda siberian husky stała się jego przekleństwem. Na szczęście wielu przedstawicieli tej rasy trafia w ręce osób, które znają i rozumieją naturę tego psa. Ale wciąż zbyt dużo ludzi decyduje się na husky z powodu jego urody i... pięknych oczu. Pies ten uparcie nie chce być łagodnym pluszakiem z niewielkimi wymaganiami. Przeciwnie, potrzebuje pracować, biegać na długich trasach (półgodzinny spacerek na smyczy tej potrzeby na pewno nie zaspokoi). Ma duży instynkt łowiecki, toteż „niedzielni” właściciele są przerażeni, gdy odkrywają co się dzieje, gdy w pobliżu pojawi się kot albo gdy husky, w czasie spaceru pod miastem, zauważy stadko kur.

Pozostawiony sam rozkopuje ogródek albo wyjąc oznajmia światu, że odczuwa dyskomfort prowadząc taki tryb życia, jaki wymyślili dla niego jego zapracowani właściciele.

Nie jest psem łatwo i szybko uczącym się posłuszeństwa, a zwłaszcza przywołania – może być szkoleniowym wyzwaniem dla początkujących przewodników. Zwłaszcza, gdy owi przewodnicy nie byli przygotowani na bardzo sportowy tryb życia, jaki powinni prowadzić decydując się na husky.

Źródło: onet.pl
Foto: Getty Images

2 gru 2009

Media. Hubert Kiljan w LTV

Wielu właścicieli psów podczas spacerów po lesie często biega ze swoimi pupilami, nie zdając sobie nawet sprawy, że istnieje taka dyscyplina sportowa, a jeden z mieszkañców Legionowa, Hubert Kiljan jest w niej mistrzem Świata.


Huber Kiljan w LTV



Finisz podczas Mistrzostw Świata IFSS (Saguenay Kanada)


Źródło: LTV Telewizja Legionowo, youtube.com


R E K L A M A

25 lis 2009

Media. Psy dla zaawansowanych


Portal onet.pl zaprezentował 15 ras psów, o których nie powinieneś nawet myśleć, jeśli brak ci doświadczenia. Dlaczego? Otóż wybór psa spośród prezentowanych ras może mieć fatalne skutki i nieść ze sobą zagrożenie, zarówno dla Ciebie, jak i Twojego otoczenia (ludzie, inne psy, mieszkanie itd.). Jednak przede wszystkim mogą ucierpieć Twoje... nerwy. Oto psy z górnej półki, dla wąskiego grona specjalistów, mających doświadczenie w szkoleniu psów.

Źródło: Paulina Łukaszewska - pies.onet.pl
Foto: Getty Images


R E K L A M A

11 sty 2008

Nowości. Psi sportowiec chce trenować.

Jacek Kiełpiński, Piątek, 11 Stycznia 2008

Gdyby nie dziesiątki kilometrów przebieganych tygodniowo, swą niespożytą energię musiałby wytracić inaczej. Dywany, buty i meble mogłyby poważnie ucierpieć. Pies do zaprzęgów nie znosi nudy i siedzenia w ciasnym mieszkaniu.

Jack Frost jest wyraźnie podekscytowany. Zupełnie jak przed zawodami, gdy na starcie podskakuje wysoko, szykując mięśnie do sprintu. Dzisiaj znowu pobiegnie ze swoim panem!

W świecie miłośników psich zaprzęgów, które także w Polsce stają się coraz popularniejsze, specjaliści od canicrossu to wydzielona, stosunkowo nieliczna grupa. Podczas gdy większość musherów preferuje szaleńczą jazdę saniami bądź wózkami ciągniętymi przez kilka psów, oni nie pozwalają się wozić. Próbują dorównać w biegu swym pupilom.

Jak dyszeć, to razem

- Czasem podczas tak zwanego wieczoru mushera, tradycyjnej imprezy po dniu zmagań, docinamy sobie nawzajem. Oni twierdzą, że w sporcie zaprzęgowym polegającym na bieganiu z psem brakuje... zaprzęgu, a ja im na to, że są zwykłymi wozidupami - Grzegorz Chudzik z Torunia, tegoroczny zdobywca Pucharu Polski Polskiego Związku Sportu Psich Zaprzęgów w canicrossie, przyznaje, że biegać zaczął właśnie dzięki swojemu psu. - Skoro husky wymaga tyle ruchu, to dlaczego ja, jego przyjaciel, miałbym mu w tej pasji tylko sekundować? Jak dyszeć, to razem. Pełna demokracja.

Jack Frost, choć w pełni rasowy syberian husky, pochodzi ze schroniska. To nic nadzwyczajnego. Wiele psów zaprzęgowych z rodowodami tam trafia, bo ich nabywcy czasem nie zdają sobie sprawy z ich wymagań.
Reklama

- Mojego Della, kochanego alaskana malumuta, też znalazłem w schronisku - przyznaje Jarosław Wachowski, prezes toruńskiego klubu „Inari” zrzeszającego miłośników psich zaprzęgów. - Decydując się na takiego psa trzeba pamiętać, że on musi dużo biegać i ciągnąć. Jeżeli mu tego nie zapewnimy, energię skieruje w inną stronę - pogryzie dywan, buty, nawet meble. To psy do zaprzęgów albo takiego biegu, jaki uprawia Grzesiek. Nie znoszą nudy.

Nie znoszą także wysokich temperatur. Latem szukają cienia i ledwo żyją. Są w Polsce właściciele, którzy instalują w zajmowanym przez psa pomieszczeniu klimatyzację.

- Przyjmuje się, że psy w pełni dobrze czują się do plus 10 stopni Celsjusza. Wyższe temperatury je zwyczajnie męczą. Próbowałem biegać z moim Jackiem, gdy było cieplej, ale więcej tego robić nie będę, bo wyglądał na wykończonego - zapewnia Grzegorz Chudzik, który nie tylko o warunkach fizycznych tych psów może powiedzieć sporo. - Do zawodów jego organizm trzeba odpowiednio przygotować. Niezwykle ważny jest sposób i pora karmienia. Wypraktykowałem, że przy jego wadze 17 kilogramów posiłek, składający się z 200-250 gramów karmy najwyższej jakości, powinien zjeść najpóźniej na dwie godziny przed startem. Potem trzeba go jeszcze jakoś namówić, żeby się dokładnie wysiusiał - żartuje. - A z tym zawsze bywają problemy...

Grzegorz podczas zawodów Pucharu Polski, chociażby takich, jak wygrane przez niego w Myślęcinku, biegnie zawsze pełen obaw: - Pędzimy ostro, a on nagle coś niezwykle ciekawego poczuje i musi siknąć. A sekundy lecą. Gorzej, jak zachce mu się kupę. Nic na to nie da się poradzić - 30 sekund z głowy. Poza fizjologią znaczenie ma nawet wilgotność powietrza i ewentualne pojawienie się dzikiej zwierzyny. Muszę rozumieć potrzeby i zwyczaje psa, uszanować je, a jeśli się da - wykorzystać.

Do biegania z psem zaprzęgowym potrzeba stosunkowo niewiele, ale jednak fachowego sprzętu. Poza uprzężą, która nie ogranicza ruchów zwierzęcia, konieczna jest specjalna lina z gumowym amortyzatorem. Musher zaś, poza dobrymi butami do biegania w terenie, bo czasem przychodzi pokonywać śliskie, ośnieżone leśne drogi, musi mieć doczepiany karabinkiem do liny pas o szerokości minimum siedmiu centymetrów, by szarpiący go i ciągnący pies nie uszkodził mu kręgosłupa.

Pociągną nawet dwie tony

- To nie są drogie rzeczy, tu technologii kosmicznych się nie stosuje, ale warto zadbać o wszystkie szczegóły - zapewnia Grzegorz Chudzik. - Chociażby, pas powinien być tak skonstruowany, by utrzymywał się musherowi stosunkowo nisko na tyłku i nie przesuwał. Wtedy dopiero można poczuć w pełni i wykorzystać siłę psa.

A mówimy o sile nielichej. Alaskany malamuty, więksi bracia syberian husky, podczas specjalnych prób wysiłkowych potrafią pociągnąć ponad tonę, a niektóre nawet do dwóch ton. Miałem osobiście okazję poczuć, co to znaczy, gdy Grzegorz połączył mnie liną z Dellem, potężnym alaskanem Jarosława Wachowskiego. Bieg za samochodem zamienił się w rodzaj lotu...

- Alaskany są jednak wolniejsze od husky. A mój Jack Frost jest prawdziwym sprinterem - podkreśla specjalista od canicrossu. - By na zawodach móc pójść na całość, nasze treningi musimy robić oddzielnie. Zasada podstawowa: dwa dni biegania, dwa odpoczynku. Jego trening polega na tym, że pędzi z maksymalną prędkością na sześciokilometrowym dystansie, a ja towarzyszę mu na rowerze - tak szybko jak on potrafi po prostu nie jestem w stanie biec. Potem odwożę go autem z lasu do domu, a wieczorem sam ruszam biegiem na swoje dziesięć kilometrów, gdzie też próbuję wycisnąć, ile się da.

Grzegorz Chudzik, choć biega maratony, ogranicza się obecnie do krótszych dystansów. Wszystko podporządkowane jest przygotowaniom do zawodów, a te w canicrossie rozgrywa się na dystansie do 10 kilometrów.

- Psy pochodzące z północy, czyli syberian husky, alaskany malumuty, akity, samojedy i grenlandy, należą do bardzo odpornych i wytrzymałych ras pierwotnych - tłumaczy Wanda Perczak, założycielka klubu „Inari” i wielka miłośniczka tych zwierząt. - Więc dziś mogłyby z powodzeniem rywalizować na dłuższych dystansach. Jednak ten świat oszalał na punkcie prędkości, liczą się - nie wiedzieć czemu - sekundy. To powoduje, że naturalnie stworzone do zaprzęgów psy są wypierane przez wydumane przez człowieka mieszanki ras.

Jeszcze dziesięć lat temu psie zaprzęgi przypominały te z książek Jacka Londona. Teraz przeważają w nich psy o bardziej wyżłowatym wyglądzie, jak chociażby greystery.

Tu kończy się zabawa

- Podczas ostatnich Mistrzostw Europy w Kcyni husky było zaledwie kilka. Dziś w canicrossie czołówka światowa to autentyczni lekkoatleci, specjalizujący się w krótkich dystansach, biegający z psami chartowatymi. To już nie jest zabawa, tylko prawdziwy sport wyczynowy - przyznaje Grzegorz Chudzik, który nie ukrywa, że chcąc nadal uprawiać tę dyscyplinę i zdobywać medale, będzie w końcu musiał postarać się o psa wyhodowanego specjalnie do takich zawodów. - To nie oznacza oczywiście, że pozbędę się Jacka. Przecież on jest członkiem rodziny! Będę miał po prostu dwa psy. Może wtedy nawet częściej będę z nim biegał, a nie jeździł za nim na rowerze?