Góra Leszczynowa nad Jeziorem Hańcza

O dziwo, w Suwalskim Parku Krajobrazowym nie jest łatwo o szlak pieszy który poprowadzony jest obszarem leśnym. Nie jest to wcale dziwne, gdyż zalesienie SPK wynosi ok. 20%. Podążaliśmy już wcześniej szlakiem na Górę Zamkową, a tym razem wybraliśmy - krótki, w większości zalesiony, szlak na Górę Leszczynową nad Jeziorem Hańcza. 

By ustrzec wszystkich Was, których może zainspirujemy do odwiedzenie tego miejsca na Suwalszczyźnie, z Góry Leszczynowej nie będzie można zobaczyć żadnych widoków. Wieża widokowa, która jest na szczycie, niestety nie jest czynna.

Jak trafić do punktu widokowego - Góra Leszczynowa

By trafić na szlak prowadzący na Górę Leszczynową, najpierw musimy skierować się do miejscowości Przełomka. Tu odnajdujemy malutki parking.

Z tego miejsca dzieli nas jedynie 600 metrów (zawsze coś) do Góry Leszczynowej. Sam szlak, choć krótki ma w sobie jakieś naturalne piękno. Podążając nim, w zasadzie jasne staje się pochodzenie nazwy tej góry. Jej zbocza porastają liczne leszczyny. Jest ciemno, a latem z pewnością chłodniej niż w innych miejscach jakie odwiedziliśmy na terenie Suwalskiego Parku Krajobrazowego.


Pomimo braku widoku na Jezioro Hańcza z jej szczytu, polecamy ten krótki spacer. 

Suwalski Park Krajobrazowy

Suwalski Park Krajobrazowy odwiedziłem po raz pierwszy kilkanaście lat temu. Moje wyobrażenie jego piękna nie zdewaluowało się zupełnie przez te wszystkie lata. Zabierając w tym roku całą rodzinę (z psem) na Suwalszczyznę - wiedziałem, że wszystkich nas zachwyci. 
 

 
Suwalski Park Krajobrazowy to najstarszy park krajobrazowy w Polsce. Utworzony został w 1976 r.  Położony jest na terenie gmin: Jeleniewo, Wiżajny, Przerośl i Rutka Tartak na Pojezierzu Suwalskim, wchodzącym w skład Pojezierza Litewskiego. Zajmuje powierzchnię 6284 ha, a wraz ze strefą ochronną 8617 ha.
 
Piękno Suwalskiego Parku Krajobrazowego polega na występowaniu na jego obszarze rozległych, otwartych przestrzeni z licznymi jeziorami i lasami poprzeplatanymi rzekami, łąkami, polami i bagnami. To jedyny park krajobrazowy jaki znam z tak unikatowym krajobrazem polodowcowym, który jest najcenniejszym walorem parku.
 
Rzeźba terenu SPK w większości ukształtowana została przez lądolód podczas ostatniego zlodowacenia. Pozostałościami po tym są wysoczyzny morenowe i doliny rzeczne.
 

 
Lądolód naniósł wiele głazów narzutowych i utworzył dużo jezior, w tym najgłębsze w Polsce i Europie niżowej – Jezioro Hańcza o głębokości 108,5 m.
 
 
Na terenie parku znajdują się 4 rezerwaty przyrody (Jezioro Hańcza, Głazowisko Bachanowo nad Czarną Hańczą, Głazowisko Łopuchowskie i Rutka), 4 użytki ekologiczne (jeziora Jeglówek, Szurpiły, Kojle i Perty) oraz pomniki przyrody (16 pojedynczych drzew, 2 grupy drzew i 10 głazów narzutowych). Obszar parku objęty jest projektem Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000.

 

Park narodowy a krajobrazowy – czym się różnią?

 

Zarówno park narodowy, jak i krajobrazowy to obszary ustanowione dla ochrony naturalnej przyrody. Parków narodowych mamy dziś w Polsce 23, natomiast krajobrazowych aż ponad 120. Różnicą między parkiem narodowym a krajobrazowy, jest zakres dozwolonej ingerencji człowieka w przyrodę. W parkach krajobrazowych ludzie mogą normalnie korzystać, dopóki nie szkodzą naturze. Można na jego terenie mieszkać i pracować. Działalność człowieka jest tu ograniczona, ale nie zakazana. Zupełnie odwrotnie jest w parku narodowym.

 
Inną różnicą jest powierzchnia – park narodowy musi posiadać jej co najmniej 1000 ha, natomiast krajobrazowy nie ma wyznaczonej minimalnej powierzchni.