Okiem Obiektywu: alaskan malamut
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą alaskan malamut. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą alaskan malamut. Pokaż wszystkie posty

6 sie 2014

Bikejoring z Alaskan Malamute

Z pewnością psy Alaskan Malamut nie należą do najlepszych sprinterów. Ten pies jednak daje sobie nieźle radę. 


Podobno malamuty słabo biegają sprinty Malamut o imieniu Karmel, jest zaprzeczeniem tej teorii. Oto jego przejazd z zawodów w Łodzi z 15 września 2013 roku. Było ciepło co pewnie mu nie ułatwiło zadania. Wielkie psisko i wielkie serce do biegania.

3 sie 2014

Bikejoring z malamutem? [FILM]

Z pewnością psy Alaskan Malamut nie należą do najlepszych sprinterów. Ten pies jednak daje sobie nieźle radę. 



Podobno malamuty słabo biegają sprinty Malamut o imieniu Karmel, jest zaprzeczeniem tej teorii. Oto jego przejazd z zawodów w Łodzi z 15 września 2013 roku. Było ciepło co pewnie mu nie ułatwiło zadania. Wielkie psisko i wielkie serce do biegania.


14 gru 2010

Kędzierzyn-Koźle. Psie zaprzęgi on snow

Piękne i silne. Na dodatek bardzo posłuszne. To nietypowe zwierzęta, które zamiast pełnej miski i ciepłej kołderki, wolą bieganie w mrozie na wyczerpujących dystansach. W Kędzierzynie-Koźlu zainaugurowano tegoroczny sezon w wyścigach psich zaprzęgów.



R E K L A M A


Mimo niesprzyjających warunków atmosferycznych zawody ostatecznie udało się rozegrać. Uczestniczyło w nich kilkudziesięciu zawodników z Polski i Czech.

- Najdłuższa trasa, jaką udało się dzisiaj przygotować, wynosi 6 kilometrów dla dużych zaprzęgów i 4 kilometry dla pozostałych – mówi juror Radosław Ekwiński.

Syberyjskie husky, malamuty alaskańskie, czy przedstawiciele innych ras, na trasie ostatecznie radzili sobie doskonale. Podobnie jak właściciele zaprzęgów. A hodowla jest równie trudna, co współzawodnictwo sportowe. I równie wciągająca.

- Malamuty oprócz wielu zalet mają też wiele wad. To są po prostu psy z charakterem i potrzeba do nich silnej ręki – mówi Mirosław Waśkowski.

Źródło: tvp.pl Witold Żurawicki
Foto: fragmenty programu Kurier Opolski

2 kwi 2010

Indiana Jones - historia prawdziwa


2 kwietnia kanał Ale Kino! rozpoczyna emisję dokumentalnego serialu „Prawdziwa historia” – opowieści o kulisach powstawania popkulturowych bohaterów takich jak James Bond i słynnych miejscach, które stały się częścią kultury masowej (więzienie w Alcatraz). W pierwszym odcinku poznamy historię najsłynniejszego archeologa wszech czasów – Indiany Jonesa.

Jak się okazuje - Jones jest jedynym archeologiem który dostał imię po psie.

Rzecz miała miejsce w 1973 roku. To wtedy młody George Lucas rozpoczął w domu pisanie scenariusza do filmu „Przygody Indiany Smitha”. Gdy Lucas utknął w tworzeniu intrygi w martwym punkcie, pomocną dłoń wyciągnął doń kolega-reżyser Philip Kaufaman. To on zasugerował Lucasowi, że Smith powinien szukać Arki Przymierza. Co prawda Kaufman miał niewielkie pojęcie, czym owa Arka była, ale zainteresował się tematem po tym, jak opowieściami o niej raczył go dentysta. Prace nad nowym bohaterem ruszyły z powrotem pełną parą.

R E K L A M A


Niestety, w trakcie przygotowań do filmu Kaufman dostał propozycję nie do odrzucenia od Clinta Eastwooda (praca nad westernem „Wyjęty spod prawa Jose Wales”), a Smith po raz kolejny wylądował na półce. Przeleżał na niej blisko cztery lata. W 1977 roku oszołomiony sukcesem „Gwiezdnych Wojen” Lucas ucieka od sławy na Maui, jego ulubioną hawajską wyspę. Tam na jednej z plaż spotyka swojego przyjaciela, również reżysera, który na Maui ukrył się po sukcesie swego ostatniego filmu. Tym panem był Steven Spielberg a filmem, który odniósł wielki sukces, „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”.

Budując wspólnie zamki z piasku Lucas opowiada Spielbergowi o pomyśle na przygody Indiany Smitha. Twórca „Szczęk” oniemiał z zachwytu. Od kilku lat próbował przekonać szefów Universalu, aby pozwolili mu zrealizować nowe przygody Jamesa Bonda, ale jego prośby nie odnosiły skutku. – Zróbmy postać lepszą od Bonda, – miał mówić wtedy na plaży – Bonda bez gadżetów i techniki, prawdziwego łowcę przygód. Jedyne, co Spielbergowi się nie podobało w tym pomyśle, to nazwisko bohatera. Wtedy ponoć Lucas rzucił: – Nazwijmy go Jones, a imię Indiana musi zostać, bo tak nazywał się mój ukochany pies (rasy alaskan malamute).

Źródło: newsweek.pl

17 mar 2010

Hodowca były maszer uniewinniony

Share

Hodowca niegdyś aktywny maszer z Kościana obronił naturalne prawo swoich psów

Najpierw sąd rejonowy uniewinnił hodowcę psów, a następnie sąd administracyjny stwierdził, że zapis o „niedopuszczaniu do zakłócania ciszy i spokoju przez zwierzęta domowe” w miejskim regulaminie czystości i porządku jest nieważny. W ten sposób zakończył się sąsiedzki spór w Kościanie, w którym głównymi sprawcami zamieszania są psy rasy alaskan malamute.

Stanisław Książyk i jego żona wiele lat temu wybudowali dom jednorodzinny. Wraz z nimi wprowadziły się tam psy. Najpierw były to owczarki niemieckie, a później malamuty. Hodowla była znana nie tylko z osiągnięć na wystawach kynologicznych, ale także z udanych startów w zawodach. Stanisław Książyk ma na swoim koncie kilka tytułów wywalczonych podczas imprez rangi krajowej i międzynarodowej. Przez wiele lat jego malamuty służyły także osobom niepełnosprawnym korzystającym z dogoterapii.


R E K L A M A



Problemy zaczęły się, gdy na działce za płotem zakończyła się budowa domu, a sąsiedztwo psów zaczęło przeszkadzać. Straż Miejska w Kościanie najpierw przyjęła pismo, a następnie liczne zgłoszenia telefoniczne. Interweniujący nie tylko skarżyli się na szczekanie, ale przekonywali też, że zwierzęta są zaniedbywane.
– Podczas kontroli nie stwierdziliśmy, aby psy były źle traktowane, natomiast potwierdziliśmy, że zachowują się głośno – wyjaśnia Maciej Szymczak, komendant straży. Sprawa trafiła do sądu, a hodowca odpowiadał za zakłócanie ciszy i spokoju za sprawą głośnego szczekania jego psów oraz nieprzestrzeganie regulaminu utrzymania czystości i porządku w mieście. Sąd Rejonowy w Kościanie uniewinnił jednak Stanisława Książyka. W uzasadnieniu wyroku stwierdził też, iż nie ma przesłanek do tego, by uznać, że to hodowca prowokuje psy do szczekania.

Na tym sprawa się jednak nie skończyła. Adwokat, który bronił Książyka w sądzie, przekonał go, aby wystąpił do Rady Miejskiej Kościana o usunięcie z regulaminu czystości i porządku zapisu o „niedopuszczaniu do zakłócania ciszy i spokoju przez zwierzęta domowe”. Ponieważ radni odrzucili wniosek hodowcy, ten wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który przyznał rację Książykowi. Jednocześnie sąd uznał, że wspomniany zapis jest nieważny, gdyż kwestię zakłócania ciszy reguluje już kodeks wykroczeń.


R E K L A M A



– Szanujemy wyrok sądu, który udzielił nam wskazówki. Podejmując interwencje dotyczące zakłócania spokoju, straż miejska może korzystać właśnie z kodeksu wykroczeń – mówi Piotr Ruszkiewicz, przewodniczący Rady Miejskiej Kościana. Zapisu w regulaminie już nie ma, a miasto musiało zwrócić hodowcy ponad 500 zł zasądzonych przez sąd kosztów postępowania.

– Mój przykład pomoże tym, dla których psy są życiową pasją, a nie czymś, co trzeba za wszelką cenę usunąć – komentuje wyrok Stanisław Książyk.

PISALIŚMY WCZEŚNIEJ: Maszer przed sądem

Źródło: Głos Wielkopolski
Share

R E K L A M A

8 sty 2010

Media. Wyła z bólu, bo jej ukochanego potrąciło auto

Foto: efakt.pl

Tak potrafią kochać tylko zwierzęta! Psa, który został potrącony przez samochód, przez cały czas pilnowała jego partnerka. Nie dała się nawet wypędzić z samochodu, którym ranna psina była transportowana do lecznicy. Gdy alaskan malamut trafił na stół operacyjny, ona - wyjąc z tęsknoty - czekała w schronisku dla zwierząt. Jej ukochany przeżył. Wczoraj dołączył do suni.

Do wypadku doszło w Łodzi, przy ul. Kolumny. Kierowca potrącił psa. Jakież było zdziwienie strażników, gdy spostrzegli, że przy poturbowanym psie czuwa suka. Wiernie mu towarzyszyła, nie odstępując nawet wtedy, gdy był wieziony na zabieg. Cały czas patrzyła na niego i popiskiwała cichutko, jakby sama dzieląc jego cierpienie.

R E K L A M A


Ranny zwierzak miał połamane obie przednie łapy.

– Przez dwie i pół godziny składaliśmy je. Złamania były paskudne. Kości promieniowa i łokciowa potrzaskane, z przemieszczeniem. Ale wszystko udało się pięknie złożyć – mówi Paweł Sieradzki (50 l.), lekarz weterynarii, który opiekuje się rannym zwierzęciem.
Pacjent jest bardzo dzielny. Widzi, że ludzie wokół niego chcą mu pomóc, więc macha przyjaźnie ogonem. – Najtrudniejsza będzie jego rekonwalescencja. Z tym gipsem musi pozostać 3-4 tygodnie. To nie jest człowiek, który usiądzie spokojnie w fotelu, on już chce wstawać, rwie się na łapy. A musi wytrzymać nieruchomo – mówi doktor Sieradzki.

R E K L A M A


Tymczasem ukochana alaskana tęsknie wygląda go w schronisku. – Na dworze biega jak oszalała, poszczekuje, jakby chciała biec na poszukiwanie. To wierna sunia – mówi Bogumiła Skowrońska, dyrektor schroniska przy ul. Marmurowej w Łodzi. – Już wkrótce pieski będą razem. Przewieziemy alaskana do jego partnerki. Nie będą za sobą tęsknić. Mamy pawilon, w którym pies będzie dochodził do siebie po wypadku – dodaje pani dyrektor.

Na razie nie wiadomo, czy psy uciekły właścicielowi. Ich zadbany wygląd, a także ufność jaką mają do ludzi wskazywałyby na to, że miały pana. Czekają na niego w schronisku.

Źródło: Monika Marczyńska - efakt.pl
Foto: efakt.pl

R E K L A M A

30 gru 2009

Media. Gdy coś wyje u sąsiada


[rp.pl] Sąsiadowi powiększyła się rodzina. Niemowlęta takich rozpaczliwych odgłosów na szczęście nie wydają, więc nie chodzi o ludzkiego potomka. Mierzalne w decybelach odgłosy wydaje szczeniak.

Moją cierpliwość wystawiono na ciężką próbę. Po kilku dniach, w drzwiach sąsiada pojawiło się czterołape źródło dźwięków. Jego wygląd łagodzi narosłe między nami sąsiadami napięcie. Psiak, który jest śliczną puchatą kulką, jest zarazem rasowym husky. Wygląda na to, że mam kilkanaście lat, aby przynajmniej polubić to upiorne wycie.

Siberian husky, podobnie jak alaskan malamut, pies grenlandzki i samojed są psami zaprzęgowymi. Należą do grupy szpiców i psów w typie pierwotnym. Są raczej większe niż mniejsze, długowłose i zamiast szczekać wyją. Trzeba to wycie pokochać.

R E K L A M A


Psy zaprzęgowe pomagały kiedyś ludziom przetrwać w niegościnnym klimacie. Ciągnęły sanie z ładunkiem, przewoziły ludzi, dostarczały pocztę. Teraz, sportowo ciągną sanie po śniegu, lub specjalnie skonstruowane wózki w przypadku permanentnego braku tego ostatniego Dość powiedzieć, że hodowane są nawet w RPA.

Wszystkie "zaprzęgowce" są odporne na niskie temperatury. Szczęśliwsze, kiedy mogą całą zimę spędzać w ogrodzie, w wykopanej w śniegu norze. Nieszczęśliwe, gdy ofiarujemy im posłanie pod kaloryferem. Trzeba z nimi ćwiczyć, biegać, przyzwyczajać do uprzęży, bo znudzone są silnie destrukcyjne dla otoczenia. Nie tylko rozpaczliwie wyją, ale próbują uciekać i wolny czas samodzielnie sobie organizować. Z upodobaniem kłusują i nie pogardzą przekąską z kota sąsiadów.

Nie są psami stróżującymi. Całkiem się do tego nie nadają, bo to kolejna grupa psów, które szybciej zaprzyjaźnią się ze złodziejem, niż obronią mu posiadłość.

Źródło: rp.pl - Iwona Krawczyk
Foto: GNU Free Documentation License

R E K L A M A

23 gru 2009

Media. Posłanak Monika Wielichowska i jej dwa malamuty

Posłanka Monika Wielichowska Foto: monikawielichowska.pl

Co jest największą miłością posłanki Moniki Wielichowskiej? Dwa malamuty. Najbardziej lubi biegać z nimi i szaleć na śniegu.

Posłanka Platformy Obywatelskiej Monika Wielichowska (35 l.) ma bardzo nietypowe hobby. Od niedawna hoduje dwa alaskan malamuty. Czworonogi noszą egzotycznie brzmiące imiona Tocho i Oomasha.

R E K L A M A


- Starszy ma rok, młodszy 11 miesięcy. Biegam z nimi codziennie 10 kilometrów, bo ta rasa tego wymaga. Dodatkowo zaczynam je ćwiczyć w zaprzęgu - chwali się Wielichowska.

Źródło: efakt.pl
Foto: monikawielichowska.pl

R E K L A M A

13 maj 2009

Maszer przed sądem


Maszer Stanisław Książyk zdobywca w sezonie 2003/2004 tytuł wicemistrza Polski w wyścigach psich zaprzęgów w klasie C2 przed sądem.

Strony sąsiedzkiego konfliktu z psami w rolach głównych spotkały się przed tygodniem, w środę, na sali rozpraw Sądu Rejonowego w Kościanie. Ruszył tam proces kościańskiego hodowcy psów Stanisława Książyka. Oskarżycielem jest kościańska Straż Miejska, która po interwencji sąsiadów hodowcy w sprawie ujadania psów, skierowała do sądu wniosek o ukaranie

W czerwcu 2007 roku pierwszy sygnał w tej sprawie odebrała kościańska Straż Miejska. Mieszkańcy skarżyli się na ujadanie psów dobiegające z posesji Stanisława Książyka. Spór zaostrzył się w 2008 roku, kiedy to jedna z najbliższych sąsiadek hodowcy w piśmie skierowanym do Straży Miejskiej domagała się interwencji. Skarżyła się na ujadanie psów i nieprzyjemny zapach. Stwierdziła też, że psy są źle traktowane i zaniedbane. Funkcjonariusze potwierdzili tylko sygnał o ujadaniu psów. W lutym br. do sądu skierowano wniosek o ukaranie właściciela czworonogów. Stanisław Książyk odpowie za brak właściwej opieki, co skutkuje uciążliwości dla ludzi, zakłócanie ciszy i spokoju poprzez głośne szczekanie (art. 51 kodeksu wykroczeń) oraz nieprzestrzeganie regulaminu utrzymania czystości i porządku w mieście.

Podczas pierwszej rozprawy oskarżony nie przyznał się do winy. Odpowiadał na pytania sędziego. Zeznał, że od dłuższego czasu psy zachowują się nietypowo. Są pobudzone i częściej się odzywają. Uznał, że coś może je prowokować. Przyznał, że podjął działania zmierzające do rozwiązania tego problemu. Od strony jednego z sąsiadów, w odległości ponad trzech metrów od ogrodzenia, postawił dodatkowy płot.

Na pytanie sędzi jak można rozwiązać problem świadek odpowiedziała, że najlepiej byłoby przenieść hodowlę w inne miejsce. Nie dopatrywała się też związku pomiędzy posiadaniem przez siebie psa, a ujadaniem psów sąsiada.

Wśród dalszych sąsiadów Stanisława Książyka zdanie co do uciążliwości ujadania psów były podzielone. Dwie mieszkanki przyznały, że specyficzny dźwięk jaki wydają alaskany malamuty słyszą. Nie jest to jednak zbyt częste i nie trwa długo. Dla jednej z nich ujadanie jest uciążliwe, a drugiej nie przeszkadza.

Termin kolejnej rozprawy sąd wyznaczył na 17 czerwca. Wówczas zeznawać będą najbliżsi sąsiedzi oskarżonego oraz jego żona. Obrońca zasygnalizował, że przedstawi jeszcze dodatkowe dokumentu w sprawie. Odtworzone zostanie także nagranie z płyty CD.

Gazeta Kościańska
Fot. Bogdan Ludowicz