Okiem Obiektywu: greyster
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą greyster. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą greyster. Pokaż wszystkie posty

11 sie 2014

Bikejoring, czyli kamikaze

Wywiad z Markiem Długołęckim, Wicemistrzem Świata w Bikejoring dla BikeWorld.pl

Bikejoring to dyscyplina wciąż mało popularna w Polsce, choć nasi zawodnicy należą do najlepszych na świecie. Na przełomie października i listopada 2009 r. Marek Długołęcki, jeden z czołowych zawodników tej dyscypliny w Polsce, został Wicemistrzem Świata.

bikeWorld.pl: Bikejoring to dyscyplina jeszcze dość młoda i mało znana w naszym kraju. Czy mógłbyś przybliżyć nam nieco tajniki tego sportu?
Marek Długołęcki: Bikejoring to dyscyplina, w której jako jeden zespół ścigają się kolarz i pies. Kolarz jedzie na normalnym rowerze górskim, takim jak do XC, natomiast pies przywiązany jest do roweru liną amortyzowaną, która powoduje, że pies nie czuje szarpnięć, oraz uprzężą, która równomiernie rozkłada ciężar na ciele psa. Taki tandem ściga się na krótkich trasach w lesie, podobnych do tych z maratonów czy XC. Bikejoring nazywany jest też dyscypliną kamikaze, bo tu osiągamy największe prędkości z wszystkich sportów psich zaprzęgów.

bikeWorld.pl: Co jest główną siłą napędową takiego tandemu? Pies, kolarz, czy może współpracujecie po równo?
Marek Długołęcki: To zależy, choć pies ma ogromne znaczenie przy takiej współpracy i bez dobrego psa nie wygra się zawodów. Pies musi być dostosowany do możliwości kolarza. Jeśli ktoś jest słabszy kolarsko, musi mieć większego psa, choć z kolei taki pies ma ograniczenia - nie będzie taki szybki. A musi, bo prędkości osiągane na wyścigu są naprawdę duże. Trzeba więc znaleźć złoty środek, pomiędzy szybkością, a wytrzymałością. Są większe i szybsze psy, ale mało wytrzymałe. Z ciekawostek dodam, że Vo2max psa dochodzi do 240, więc to dowodzi, jak efektywnym zwierzęciem jest pies i drzemie w nim ogromny potencjał. Z psem trzeba się tez umieć porozumiewać, bardzo ważna jest komunikacja i wzajemne zaufanie.

bikeWorld.pl: Czyli kolarz musi też pracować - tak jakby jechał bez psa?
Marek Długołęcki: Tak, trzeba dawać z siebie wszystko. Największą sztuką jest doprowadzenie do wytrenowania psa i kolarza do równego, wysokiego poziomu. To jest najefektywniejsze rozwiązanie.

bikeWorld.pl: Wasz trening wymaga więc sporo czasu i poświęcenia, bo oprócz pracy typowo kolarskiej, musisz jeszcze pracować nad psem i zgraniem z nim.
Marek Długołęcki: Tak, w okresie przygotowawczym mamy dwa treningi dziennie – jeden mój, jeden psa.

bikeWorld.pl: Czyli Twój pies także poddawany jest specjalnemu treningowi?
Marek Długołęcki: Pies wymaga zupełnie innego treningu niż ja. Podstawowym treningiem jest tak zwany „freerunning”, czyli swobodny bieg psa. Ja wtedy albo idę, albo biegnę, albo jadę na rowerze. Jest też jeden, bardzo wyczerpujący dla psa rodzaj freerunningu, kiedy to pies biegnie freeruning przed samochodem i nadaje tempo biegu, a prędkości dochodzą do 50, 60 km/h. Te psy same chcą biegać tak szybko - uwielbiają szybkość dokładnie tak samo jak my kolarze!


bikeWorld.pl: A Twój trening - różni się dużo od treningu typowego kolarza?
Marek Długołęcki: W sezonie ścigam się w maratonach i wyścigach XC, więc to jest moje przygotowanie i moja baza. Ostatnio trenowałem też na torze kolarskim w Pruszkowie i konsultowałem się z trenerem kadry sprinterów, Grzegorzem Krejnerem. Kiedy zaczyna się okres startowy w bikejoringu, zaczynam bardziej intensywne treningi, ze względu na charakterystykę wyścigów, które liczą od 4 do 10km. To jest sprint i niesamowita intensywność, bo dużą sztuką i problemem jest dać z siebie naprawdę wszystko w ciągu 12 minut.

bikeWorld.pl: No właśnie, powiedz jak wygląda taki wyścig?
Marek Długołęcki: Bardzo różnie. Czasem trasy są proste i łatwe, a czasem są tak trudne, że trasy niektórych górskich maratonów mogłyby z pewnością biec tamtędy i nikt by nie mówił, że było łatwo. Przeważnie zawody składają się z dwóch wyścigów, rozgrywanych na tej samej trasie, dzień po dniu. Takie wyniki są bardziej miarodajne.

bikeWorld.pl: Wspomniałeś wcześniej, że bikejoring to bardzo szybki sport. Jakie prędkości osiąga kolarz, który ściga się razem z psem.
Marek Długołęcki: Nawet do 50 km/h.

bikeWorld.pl: A skąd się wziął u Ciebie pomysł, żeby startować w tej dyscyplinie?
Marek Długołęcki: Ja od zawsze się ścigałem, w różnych dyscyplinach kolarskich, więc jazda na rowerze jest dla mnie czymś naturalnym. Kiedyś spotkałem na uczelni kolegę, który zajmował się psimi zaprzęgami i opowiedział mi właśnie o bikejoringu. Pomysł ten mi się bardzo spodobał i w 2004 wystartowałem na pierwszych zawodach, z pożyczonym psem. To było dość ciekawe przeżycie, bo pies na trasie dwa razy się załatwiał, chciał wracać do właściciela, a jak już biegł, to z prędkością rekreacyjną. Pomyślałem jednak, że zupełnie inaczej wygląda to w wypadku, gdy jadę ze swoim psem, który mi w dodatku pomaga. I tak dwa lata temu kupiłem swojego pierwszego zaprzęgowego psa - Greystera - Zoję, z którą ścigam się do dziś.

bikeWorld.pl: Mimo dość krótkich tradycji bikejoringu w Polsce, możemy się pochwalić dobrymi wynikami na arenie międzynarodowej – świadczy o tym chociażby Twój srebrny medal MŚ, złoto Igora Tracza na ME. Jak prezentują się nasi zawodnicy w porównaniu z resztą świata?
Marek Długołęcki: Jesteśmy bardzo mocni. Oprócz krajów Skandynawskich, Francji, Czech i Szwajcarii, jesteśmy w ścisłej czołówce. W Polsce jest jedynie koło 10-15 zawodników, którzy ścigają się profesjonalnie, jednak ich poziom i wewnętrzna rywalizacja sprawiły, że w ostatnim czasie zrobiliśmy ogromne postępy i liczymy się na świecie. Podczas Mistrzostw Europy aż trzech Polaków uplasowało się w pierwszej czwórce zawodów.


bikeWorld.pl: Opowiedz o Mistrzostwach Świata i Twoim ogromnym sukcesie, czyli srebrnym medalu. Z jakim nastawieniem jechałeś do Kanady? Wierzyłeś, że uda się stanąć na podium?
Marek Długołęcki: Pierwszy raz Mistrzostwa Świata odbywały się poza Europą, dlatego przyjechaliśmy tam dużo wcześniej, żeby się zaaklimatyzować. Byliśmy bardzo dobrze przygotowani, ale obciążenie było duże, bo byłem już srebrnym medalistą Mistrzostw Europy. Z drugiej strony, dzięki medalowi na ME wiedziałem, że stać nas na dobry wynik. Po pierwszym dniu byliśmy daleko, z minutową stratą, jednak w drugim dniu zawodów pojechaliśmy bezbłędnie i odrobiliśmy straty, co dało drugie miejsce. Wierzyłem i miałem ogromną nadzieję, że uda się wskoczyć na podium i uważam to za ogromny sukces.

bikeWorld.pl: Jak wygląda sprawa ze sponsorami? Biorąc pod uwagę, że bikejoring jest dyscypliną niszową, czy sponsorzy są skłonni dawać pieniądze na ten sport?
Marek Długołęcki: Ja nie zarabiam na życie ścigając się, jednak nie powiem, że się nie da. Na co dzień jestem zawodnikiem drużyny Eurosport Sport Team i w jej barwach ścigam się zarówno w maratonach jak i bikejoringu. Do tego dochodzą sponsorzy indywidualni, Uvex, Odlo i Powerbar. Nie mam więc powodów do narzekania. Myślę, jednak, że w Polsce są warunki do profesjonalnego uprawiania tego sportu, bo i sponsorzy są chętni do pomocy. Bikejoring to dyscyplina bardzo widowiskowa i w tym upatruje szansy na dalszy jej rozwój.

bikeworld.pl

8 sie 2014

Zobacz stado Igora Tracza

W śniegu i bez śniegu, na saniach lub rowerze, nieważne. Igor Tracz zdominował niemal każdą z dyscyplin psich zaprzęgów. O swoich psach, treningach, występach i bikejoringu opowiada dla „Live&Travel”. 

Foto: Agata Kaczyńska

Całe życie uprawiałem sport. A w domu rodzinnym zawsze były psy. Te dwie rzeczywistości musiały się stykać. Wspinałem się, nurkowałem, uprawiałem kolarstwo… Sport był cały czas. W 2000 roku zupełnie przypadkiem z moją dziewczyną kupiliśmy do mieszkania huskiego. Kiedy go przywieźliśmy zacząłem się interesować rasą, czytać na jej temat. Okazało się, że to pies zaprzęgowy, musi się wybiegać.
 

Mam 14 psów. Pierwsze dwa to były husky, mają teraz po 14 lat. Do tej pory biegają i to lubią. Zabieram je na każdy trening. Nieważne, że są trzy razy wolniejsze od reszty, że nie są tak wytrzymałe. Pomimo wieku dalej chcą pracować. Psy zarażają się bieganiem wirusowo. Mam teraz sześciomiesięcznego szczeniaka. Zabrałem go na pierwszy trening jak miał trzy miesiące. Patrzył, co robią dorosłe psy. Miesiąc temu puściłem go po raz pierwszy luzem, bo ujadał i skowyczał, chciał startować z dorosłymi, próbować je gonić.

Autor: Jakub Milszewski
Źródło: anywhere.pl

6 sie 2014

Bikejoring Camp

Wakacje to dobry okres aby doszlifować formę, formę swoją jak i swojego psa. To dobry moment aby się udać na jeden z kilku wakacyjnych obozów bikejoringowych.

Foto: Hameury Emmanuelle

W dnia od 1 do 4 sierpnia br., we  francuskiej miejscowości Les Vosges, odbył się jeden z pierwszych obozów w którym uczestniczyli głównie zawodnicy bikejoringu z Francji jak i kilka osób z poza jej granic. Zresztą sami zobaczcie.


Kolejny obóz treningowy już niebawem w Polsce (w dniach 18-20 sierpnia br.) w Wodzowie woj. Pomorskie. Swój udział zapowiedziało dotychczas kilkunastu zawodników z Rosji, Białorusi, Łotwy i Polski.

Wodzowo Pomerania

Będzie to także okazja do przetestowania nowo utworzonej trasy bikejoringowej.

22 lut 2012

ME w wyścigach psich zaprzęgów: trzy medale Polaków


Trzy medale mistrzostw Europy federacji ESDRA w wyścigach psich zaprzęgów zdobyli w Les Fourgs we Francji reprezentanci Polski. Dwa - srebrny i brązowy wywalczył Igor Tracz (Amberdog Gdańsk) oraz jeden brązowy - Bartek Giewont (Tatry Zakopane).

Zakopiańczyk zajął trzecie miejsce w klasie nielimitowanej na średnim dystansie. Natomiast Tracz był drugi w super sprincie - start masowy i trzeci w sprincie - jazda indywidualna na czas. W tej konkurencji walka była niezwykle zacięta. W jednej sekundzie zmieściły się trzy zaprzęgi na mecie, mimo że dystans wynosił 9 km. Zawodnik gdańskiego klubu Amberdog miał stratę do zwycięzcy zaledwie 0,07 sekundy.

- Wiele środków, energii i pracy poświęciłem na to, aby jak najlepiej przygotować się do tej imprezy. Były to między innymi zawody w Rosji, Jakuszycach, wieloetapowe wyścigi w Alpach Wysokich i mistrzostwa Polski w Górach Stołowych - wspomniał 35-letni Tracz, mistrz świata z Kanady w 2009 roku i Norwegii w 2011.

R E K L A M A


Jak zaznaczył, zawody w Les Fourgs, przy granicy szwajcarsko-francuskiej, rozgrywane były w formule otwartej czyli dostępnej dla każdego psa bez względu na jego pochodzenie, rodowód lub brak. Ścigały się najszybsze psy i najszybsi zawodnicy.

- Zabrałem sześć moich najszybszych greysterów o imionach: Ozzi, Barbie, Nergal, Doda, Era i Nella. Łatwo mi nie było, bo jechałem sam, co utrudniało podróżowanie, opiekę nad psami i przygotowania do startu - dodał Tracz, jedyny zawodnik spośród wszystkich uczestników ME, który zdobył dwa medale.

Na piątej pozycji w zaprzęgach na średnim dystansie w klasie limitowanej uplasował się Grzegorz Burzyński (Travois Katowice). Dwa tygodnie temu uratował on życie hiszpańskiemu maszerowi, który uległ wypadkowi podczas treningu w lesie w regionie Rodano-Alpejskim przy temperaturze minus 23 stopnie, silnym wietrze i padającym śniegu. Według lekarzy ze szpitala w Grenoble, gdzie przetransportowano poszkodowanego, dzieliło go od śmierci ok. 20 minut z powodu znacznego wychłodzenia.

Źródło: PAP
Foto: gnus.pl

16 gru 2010

Bikejoring w Belgii / Bikejoring in Belgium




R E K L A M A

Bikejoring jest dyscypliną sportu zaprzęgowego rozgrywaną na dystansach sprinterskich, w której jeden lub dwa psy ciągną rower połączone z nim liną z amortyzatorem. Trasa biegu liczy zazwyczaj od 4 do 10 km. Maszer chcący wystartować w bikejoringu musi mieć co najmniej 15 lat i zdrowego psa o wadze minimum 12 kg, którego w żaden fizyczny sposób nie można zmuszać do biegu. Zaprzęgi bikejoringowe bardzo często osiągają najwyższą średnią prędkość zawodów (ok. 40 km/h), a maksymalnie na zjazdach około 60km/h. Stanowi to o widowiskowości bikejoringu i pozwala zakwalifikować go do sportów ekstremalnych. W Polsce bikejoring to już oficjalna dyscyplina sportu podlegająca pod Polski Związek Sportu Psich Zaprzęgów. Posiadamy kadrę i reprezentację Polski w tej dyscyplinie i mamy zawodników z tytułami mistrzów świata i europy. Najszybsze w bikejoringu psy to Greystery- specjalne mieszanki wyżłów i greyhoundów, wykorzystywane również w innych dyscyplinach zaprzęgowych.

Źródło: rtbe.be, wikipedia.com

8 gru 2010

Bikejoring w radiowej czwórce


Psy kochają biegać, tak jak my kochamy jeździć na rowerze. Nie ma mowy o jakimkolwiek zmuszaniu którejś ze stron – przekonuje Igor Tracz, mistrz Europy w bikejoringu podczas wydania magazynu w Programie Czwartym Polskiego Radia.

– Zimą jeżdżę z psami po całym świecie i ścigam się tradycyjnie, na saniach. Latem natomiast uprawiam bikejoring, oficjalną dyscyplinę sportu, która w Polsce jest prawie nieznana – mówił w "Magazynie" Igor Tracz z Kross Racing Team.



Idea dyscypliny bikejoring jest banalnie prosta. Podpina się sportowego psa zaprzęgowego do roweru. W ten sposób zarówno psy, jak i właściciel mają zapewniony trening przez cały rok. – Pies rozwija zazwyczaj prędkość do 50 km/h. To daje dodatkowy procent mocy i turbodoładowanie w terenie – podkreśla Igor Tracz.

– Sportowy pies to mieszanka wyżła i harta, którą wykorzystuje się w psich zaprzęgach. Nie ma tu mowy o husky. Ścigają się chude psy na długich łapach, niesamowicie szybkie i wydolne. Potrafią biec z prędkością ponad 40 km/h – wyjaśnia Igor Tracz.

R E K L A M A


– Pies pracuje cały czas. Staram się mu pomagać na zjazdach, a on mi pomaga na zakręcie, na podjeździe, na wyciągnięciu z błota, reaguje na moje komendy – mówi gość "Magazynu".

Źródło: Polskie Radio Program Czwarty
Foto: Dariusz Gdaniec

3 lis 2010

Zdunowice Puchar Polski i Europu (esdra)

Podczas Zawodów Psich Zaprzęgów w Zdunowicach można było zobaczyć w akcji husky syberyjskie, alaskan malamute, psy grenlandzkie, wilczaki, alaskan husky, greystery, eurodogi.Były zaprzęgi złożone z 12 psów i mniejsze. Wyścigi odbywały się już po raz drugi w Zdunowicach.

W dniach 16 i 17 października w słoneczny weekend tuż obok pensjonatu „Chata Baryła”, odbyły Wyścigi Psich Zaprzęgów – Puchar Europy, Puchar Polski, Liga Zaprzęgowa, Puchar Samoyeda. Zawody odbyły się w „drylandzie”, czyli warunkach bezśnieżnych. Musherzy wraz ze swoimi czworonogami konkurowali ze sobą na wózkach trój - i czterokołowych, hulajnogach, rowerach, a także w canicrossie – biegnąc z psem. Długość tras wynosiła od 4,1 do 7,5 km.

Na starcie stanęło około stu zawodników. Wśród nich było wielu wybitnych musherów polskich i zagranicznych.

Jak przyznają sami sportowcy, trasa była trudna i urozmaicona.

Drugi dzień zawodów również był interesujący i udany. Na trasę ruszyły kolejno zaprzęgi, najpierw te najdłuższe, a na końcu canicross. Czasami różnice pomiędzy zawodnikami wynosiły kilka sekund, więc rywalizacja była zacięta, ale jak zwykle rywalizacja przyjacielska. Dzieci też mogły ze sobą konkurować w Wyścigu Samojeda, konkursie wiedzy o sporcie zaprzęgowym, a także konkursie plastycznym.

Źródło: Gazeta Kartuska/Magdalena Zańko
R E K L A M A

5 sty 2010

Psie zaprzęgi w Pruszczu Gdańskim

Medal na tegorocznych Mistrzostwach Europy w warunkach śnieżnych to najbliższy cel dla Igora Tracza. Zawodnik z Pruszcza Gdańskiego intensywnie trenuje przy okazji zarażając swoją pasją kolejnych adeptów ścigania się psimi zaprzęgami.



R E K L A M A