Kolejka gondolowa Cardada Cimetta

Cardada to fascynujące miejsce, podobnie jak podróż ultranowoczesną kolejką linową, która zabierze Cię z Orseliny z 395 m n.p.m., gdzie kończy swój bieg kolejka linowa Locarno - Madonna Del Sasso, do Cardady na wysokość 1340 m n.p.m. Dzięki 5 minutowej podróży zobaczyć można najniżej i najwyżej położony punkt Szwajcarii. Na południu - Lago Maggiore, a na zachodzie - wysokie Alpy Pennińskie ze szczytem Dufourspitze. Wszystko to ponad tętniącym życiem miastem Locarno.

System kolejki linowej Cardada Cimetta został zaprojektowany przez architekta Mario Botta i zainaugurowany w czerwcu 2000 roku Zaprojektował on stacje oraz zadbał o projekt kabiny o jej charakterystyczny kształcie - kropli deszczu. Dzięki lekkiej konstrukcji ze stali i szkła przez całą podróż można podziwiać wspaniałe widoki na Locarno i nie tylko. 

W połowie ubiegłego wieku, Cardada i Cimetta były głównie miejscami docelowymi dla entuzjastów sportów zimowych, którzy wspinali się po górskich ścieżkach z nartami na ramionach. Brak transportu ograniczał dostęp do tej uroczej szerszemu gronu a jedynie nieliczni turyści i narciarze mogli podziwiać zapierające dech w piersiach widok na dorzecze jeziora Maggiore.


Na początku lat pięćdziesiątych specjalny zespół pod przewodnictwem prezesa Luigi Pedrazziniego rozpoczął ważny projekt budowy kolejki linowej łączącej Orselinę i Cardadę. Budowa pierwszej kolejki linowej rozpoczęła się w 1952 roku i zakończyła się 26 grudnia tego samego roku, ostatecznie dając każdemu dostęp do tego pięknego miejsca.

Dzięki entuzjazmowi turystów i okolicznych mieszkańców, w pierwszym roku otwarcia kolejki linowej przetransportowano ponad 68 589 osób. Ośrodek turystyczny Cardada w tym czasie znacznie się rozwinął. 

Na przestrzeni lat system kolejki linowej był kilkakrotnie modernizowany. Najistotniejsze zmiany nastąpiły w 1984 roku, kiedy kabinę wymieniono na nowocześniejszą i bardziej przestronną. Następne zmiany ponowiono w 2000 roku, kiedy kolejka przeszła gruntowny remont. 

Inne miejsca warte odwiedzenia: MAPA
GPS: 5QGR+9Q Orselina, Szwajcaria

 

Malojapass - Przełęcz Maloja

Przełęcz Maloja (Passo del Maloja, Malojapass) to jedna z najpiękniejszych wysokogórskich przełęczy jaka odwiedziliśmy w powrocie z Włoch do Polski. Znajduje się ona na wysokości 1815 m npm, położona w Alpach Szwajcarskich a widoki zapierają dech. 

Tą przepiękną alpejską Przełęcz Malojapass (1815 m n.p.m.), odwiedziliśmy w drodze powrotne z Włoch podróżując drogą SS37 z kierunku Chiavenna do miejscowości Silvaplana - droga 3. Sama podróż tą drogą to coś niesamowitego. Gwarantuje ona każdemu kierowcy niezapomniane wrażenia, szczególnie w nocy. Na szczycie drogi jest parking (płatny) z punktem widokowym.

Przełęcz Maloja - kręta alpejska droga

Droga do Passo del Maloja jest pełna bardzo ciasnych zakrętów które wymagają pełnej koncentracji, szczególnie jeśli spotkasz ciężarówkę jadącą w drugą stronę. Przełęcz jest czasem nazywana „przełęczą, która nigdy nią nie była” ze względu na jej specyfikę geograficzną. Ta droga jest zwykle otwarta przez cały rok, ale można ją zamknąć w dowolnym momencie, gdy przejazd nie jest możliwy z uwagi na obfite opady śniegu. Bywa, iż droga do Przełęczy Maloja może być zamknięta na kilka godzin lub na cały dzień. Nawet jeśli jest ona otwarta, droga może być pokryta śniegiem i w tym wypadku pomocne będą opony zimowe i łańcuchy. Droga do Malojapass zaczyna się w Casaccii (o 357 metrów niżej) a jej długość wynosi 5,13 km. Wystarczająca długość by serce każdego kierowcy zaczęło mocniej bić. Na tym odcinku średnie nachylenie wynosi 7% a maksymalnie 11% nachylenia.


Jest całkiem prawdopodobne, że droga do Przełęczy Maloja była już używana w czasach przedromańskich gdy Rzymianie do niej drogę. Przełęcz jednak nigdy nie była ważnym traktem a duży ruch zyskała w XIX wieku, łącząc Północne Włochy z Engadinem. Droga ta została wybrukowana w 1839 roku.

Podróżowanie samochodem do Przełęczy Maloja nie jest dla osób o słabych nerwach. Jeśli nie czujesz się pewnie za kierownicą - wybierz inną drogę.